September 17,  2015
با تشکر از ایران استار و شهرما  

جای تاسف خواهد بود که اگر لازم شود که باردیگر نیرو های خود را در مقابله با یکدیگر تلف نمائیم. بخصوص که برای اولین بار تغییر و تحولات و فعالیت های چشم گیری از طریق داوطلبین در کمیته ها صورت میگیرد. بطور مثال بازدید از دیستیلیری دیستریک تورنتو میباشد که یکشنبه گذشته به عنوان اولین بازدید از سری ملاقات های ماهانه شهری کمیته فرهنگی صورت گرفت. در این رابطه طاهره پیرو، یکی از داوطلبین کمیته فرهنگی، گزارشی تهیه کرده که قسمت هائی از آن را بازگو کرده که بی شک در تشویق دیگر اعضا به مشارکت جمعی در فعالیت های کنگره بی تاثیر نخواهد بود. طاهره چنین میگوید:

یکی از اهداف کمیته فرهنگی، آشنائی افراد کامیونیتی و اعضای کنگره با یکدیگر از طریق بازدید مراکز فرهنگی، اجتماعی و دیدنی شهر تورنتو است. این دیدارها می توانند انسجام افراد را در کمیته ها بیشتر کنند. در ضمن این امکان را برای افراد فراهم می کند که در کنار هم بودن و به گفتگو نشستن را تجربه کنند. به گونه ای، دیگری و دیگران را دیدن، فاصله ها را برداشتن، با چشم دل نگریستن، دیگری را خود و خود را دیگری پنداشتن است.

در این راستا اولین بازدید از مراکز فرهنگی و اجتماعی در روز یکشنبه 13 سپتامبر با حضور جمعی از اعضاء کنگره و افراد کامیونیتی از مرکز دیستیلری دیستریک انجام شد. اطلاعیه این بازدید ازطریق ایمیل و دیگر رسانه های جمعی به اطلاع علاقمندان رسیده بود.

دیستیلری دیستریک در شرق دان تاون تورنتو قرار دارد، و در گذشته در این محل تقطیر مشروبات الکلی صورت میگرفت.  معماری آن به جهت به کار گیری آجرهای قرمز شهرت دارد. این منطقه در سال 1832 توسط دو مهاجر انگلیسی به نامهای گودهارتز و ورتز تاسیس می شود که سی سال بعد در سال های  1860 به بزرگترین منطقه جهت تولید ویسکی در جهان مبدل میگردد. در اواخر قرن بیستم با کاهش تولید ویسکی در این محل، و منتقل شدن اماکن صنعتی از مرکر شهر، این منطقه به صورت مخروبه در میاید. در سالهای 1990 به بزرگترین مرکز تولید فیلم، و سریال های تلویزیونی همچو "راز مرداک" که پلیسی-جنائی میباشد مبدل شده و بیش از هشتصد فیلم دیگر در این محل ساخته می شود. در سال های 2000 رفته رفته به صورت فعلی تغییر شکل پیدا میکند و به محلی فرهنگی، هنری و تجاری تبدیل میگردد. و با مروز زمان در خود گالری های نقاشی، آثار هنری محلی، خرده فروشی، طراحی، مبلمان های منحصر به فرد، عتیقه فروشی، کارگاه شکلات سازی، نمایشگاههای هنری، تعداد زیادی رستوران، کافه تریا و مغازه های مختلف در خود جای میدهد. این مجموعه شامل بیش از 40 ساختمان و ده خیابان است، و بزرگترین مجموعه معماری صنعتی در امریکای شمالی دوران ویکتوریا را میباشد.

در هوای کمی ابری و بارانی ولی دلچسب بر روی سنگ فرشهای قدیمی و آجرهای قرمز خیابانها قدم زنان گپ زدیم. از کنار کلمه عشق که با قفلهای بسته تزیین شده بود گذر کردیم. بازدید از اماکن تاریخی، هنری و فرهنگی را بهانه ای قرار دادیم که با یکدیگر آشنائی پیدا کنیم، عکس بگیریم، نهار صرف کنیم و خاطره به وجود بیاوریم. باشد که از این طریق آنچه را که در پشت سر گذاشته ایم از نو بنا کنیم. حس کامیونیتی و تعلق به آن را افزایش دهیم. جالب آنکه محمد و خانواده اش که چند ماهی بیش نیست که وارد کانادا شده اند در این بازدید ما را همراهی میکردند. مطمئنن این بازدید گروهی، و ملاقات با آنهائی که سالیان بسیار دور به کانادا مهاجرت کرده اند، در تصویر و حسی را که محمد و خانواده اش از کنگره و کامیونیتی بدست خواهند آورد، بی تاثیر نخواهد بود. شرکت والدین با فرزندانشان در این بازدید از نکات مهم دیگری میباشد که باعث بوجود آمدن ارتباط میان خانواده ها خواهد بود.

جای شک نیست که این نوع فعالیت ها میتوانند در جلب مشارکت اعضاء و افراد کامیونیتی و تقویت کنگره موثر قرار گیرند. کمیته فرهنگی به بهانه روز جهانی صلح، فعالیت هائی را برای روز یکشنبه 27 سپتامبر از ساعت ده صبح تا شش بعد از ظهر برنامه ریزی کرده است، که شامل ورکشاپ برای والدین، سفال و نقاشی برای کودکان، گفتگو پیرامون صلح، و موسیقی صلح میباشد. شرکت در این فعالیت ها برای همگان آزاد و رایگان خواهد بود. به امید آنکه از این طریق "به هم پیوندی اجتماعی بر پایه چهره دیگری" نزدیک تر گردیم. جای دارد که از زحمات بیدریغ و فراوان میترا صفاری، سرپرست کمیته فرهنگی کنگره ایرانیان، تشکر و قدردانی نمائیم.

Facebook/hambastegi.hemayat
facebook/ICC 2014Election!  

سپتامبر سال گذشته رضا بنائی، ریاست کنگره ایرانیان، باحمایت علنی از وینسن گاسپرو در انتخابات درونی حزب لیبرال، آغازگر یک سری مخالفت هائی شد که عملن کنگره را تا پایان سال فلج کرد. ولی در عوض، در جهت مخالفت، حضور بی سابقه کامیونیتی در صحنه باعث گردید که سال گذشته از فعال ترین سالهای کامیونیتی در رابطه با کنگره گردد. پتیشنی تهیه و به امضای 125 نفر از اعضای کامیونیتی رسید، هر هفته مقاله هائی در نشریات فارسی زبان  در این رابطه چاپ گردید، موافقین و مخالفین در جهت اثبات صحت گفتار خویش به وکلا مراجعه کردند. در این میان کمپینی به همت بیژن احمدی، عضو فعلی هییت مدیره کنگره، سرپرست کمیته مشارکت جمعی، و مبتکر سایت جدید کنگره، برقرار میگردد، که حاصلش افزایش اعضای کنگره به 1500 نفر میباشد. حضور بی سابقه دو جناح در انتخابات امسال،  با شرکت بیش از 900 نفر در رای گیری، و جا به جا شدن اکثریت از گروهی به گروه دیگر در هییت مدیره، نوید دهنده آغازی نو برای کنگره میبود.

توافق هسته ای، نظرسنجی کنگره قبل از مصاحبه رادیو کانادا با ارسلان کهنموئی پور، ریاست کنگره، و نظر سنجی دوم که به نظر بی مورد میامد، بار دیگر باعث مجادله و بحث در میان کامیونیتی میگردد. پتیشنی که در روز های اخیر توسط جناح نزدیک به گروه اکثریت هییت مدیره تهیه شده است، که در آن از سران احزاب میخواهد موضع خود را در مورد توافق هسته ای اعلام کنند، با نام سوده قاسمی، نایب رئیس و بیژن احمدی، عضو هییت مدیره، به عنوان دو تن از سازمان دهندگان آن، خاطره آنچه که سال گذشته در همین زمان تجربه کرده ایم را زنده میکند. با این امید که ادامه ای همچو سال گذشته نداشته باشد.

در این پتیشن ،اشاره به نظرسنجی که کنگره ایرانیان در رابطه با توافق هسته ای انجام داده است، که در آن فقط دویست نفر از هزار و پانصد عضو شرکت داشته، نحوه نمایش آن به عنوان 80% از شرکت کنندگان در نظر سنجی، عنوان کردن سمت و وابستگی خود به هییت مدیره کنگره توسط بیژن و سوده، در جائی که ارسلان، رئیس کنگره، و یکی از امضاء کنندگان این پتیشن، فقط از عنوان شغلی خود استفاده مینماید، سئوال برانگیز میباشد. در ضمن نباید انتخابات ماه اکتبر که در آن چهار کاندیدای ایرانی از سه حزب مختلف شرکت دارند را از خاطر برد. این آینده است که نشان خواهد داد این پتیشن در جهت لابیگری استفاده شده است، و یا اینکه یک ترفند انتخاباتی میباشد. نامه ای به هییت مدیره در رابطه با این پتیشن و مواردی دیگری که نشان از عدم بیطرفی بعضی از اعضای هییت مدیره نسبت به انتخابات میباشد، ارسال شده است. امیدواریم که هییت مدیره به بررسی این موضوع  و تصحیح امور پرداخته، و با توضیحات خود سوء تفاهمات را برطرف کند. از همین رو بررسی، تجزیه و تحلیل بیشتر را به آینده میسپاریم. با این امید که که اگر کوتاهی و کجروی صورت گرفته از روی بی توجهی بوده باشد.