اولین جلسه "گفت و شنود" کنگره ایرانیان یکشنبه 24 ژانویه2016   - مرحله  دوم  - بررسی

Video 2/1

بخش اول (2) - مرامنامه کنگره ایرانیان - آرشاک شجاعی

شاید بهتر باشد که اولین فیلم از مرحله دوم به مرامنامه کنگره که توسط آرشاک شجاعی خوانده شد، اختصاص داده شود. ایا کسی هست که با این مرامنامه که در تاریخ 23 سپتامبر در دهمین جلسه هییت مدیره عنوان شده و به نظر میاید که با رای تمام اعضای هییت مدیره به تصویب رسیده، مخالف باشد. ولی خودمان قضاوت کنیم که آیا در این گردهمائی این مرامنامه را رعایت کردیم؟
- به کسی بی احترامی نشد؟
- تبعیضانه به یکدیگر نگریستیم؟
- به یکدیگر برچسب نزدیم؟
- طوری رفتار کردیم که محیط گفتگو برای همه بصورت برابر مهیا باشد؟
- آیا به آزادی بیان و عقیده دیگران احترام گذاشتیم؟
- آیا میتوان گردهمائی اخیر را نمونه ای از فرهنگ مدارا دانست؟

اگر جواب حتی یکی از این سئوالات منفی باشد، از خود بپرسیم چرا؟ شاید مهمترین مشکل ما در عدم بوجود آمدن اتحاد و همبستگی نداشتن اصول و یا رعایت نکردن اصولی میباشد که اظهار میداریم که به آنها پایبند هستیم.

بخش دوم (2) - دموکراسی - آزادی - قانون -اخلاق (رضا مریدی)
با ارائه سخنان رضا مریدی بصورت مجزا به عنوان دومین ویدئو مرحله دوم که هدفش نقد و بررسی گردهمائی اخیر کنگره میباشد، میخواهم قدردانی خودم را از ایشان اعلام دارم. از بسیاری از افراد سرشناس کامیونیتی، رسانه ها و گروه های مختلف برای شرکت در این گردهمائی دعوت شده بود، که اکثرشان نه تنها در این جلسه حضور نیافتند، حتی به ایمیل ما هم جوابی ندادند.

در هشت ماه گذشته اتفاقات پر اهمیتی درجامعه کانادائی  بوقوع پیوست که کامیونیتی ما هم در آنها شرکت فعال داشت؛ همچو انتخابات درونی حزب لیبرال، انتخابات شهرداری ها، و انتخابات پارلمان فدرال. اعتراض به گرامیداشت خمینی و عزاداری عاشورا نه تنها مهمترین وقایعی بود که بصورت مستقیم به  کامیونیتی ما مربوط میشد، بلکه بزرگترین صف آرائی ها و رو در روئی ها را هم همراه داشت که در نوع خود منحصر بفرد بوده اند. کنگره ایرانیان هم به اهمیت آن پی برده و اولین گردهمائی گفتگو های آزاد خود را به آن اختصاص داد. رضا مریدی اولین ایرانی کانادائی که توانسته به نمایندگی پارلمان و تنها ایرانی کانادائی که به مقام وزارت رسیده، بار دیگر از دیگران احساس مسئولیت بیشتری کرده و به این گردهمائی آمده و در گفتگو ها هم شرکت میکند.

زمانی که تلفنی با او در رابطه با این گردهمائی صحبت میکردم، و میدیدم که به چه سادگی میتوان به یک وزیر زنگ زد، با تمام گرفتاری هایش بصورت طولانی با او صحبت کرد، به کانادائی بودن و سرزمینی که شهروندی اش را پذیرفته ام افتخار میکردم. همزمان حس مسئولیت بیشتری هم در من بوجود میامد که در نگاهداری و بهبودی آن باید تلاش کرد. به این هم آگاه بودم که اگر مریدی ایرانی نبود این تماس ها به این سادگی هم نمیتوانست صورت بگیرد. از این رو بر این باور هستم که میان ما ایرانیان پیوندی وجود دارد که ناگسستنی میباشد، باید قدرش را بدانیم و در نگاهداریش بکوشیم. در منافع کامیونیتی ما و جامعه بزرگتر است که مانیز به صرف ایرانی بودن  از رسانه ها، مشاغل، گروه ها، و ایرانیان حمایت کنیم. به نمایندگان ایرانی رای دهیم حتی اگر مشکلاتی با آنها داشته و از نظر عقیدتی با آنها مخالف هست. در تقویت کنگره بکوشیم حتی اگراعضای هییت مدیره اش را از خود نمیدانیم.

در این ویدئو مریدی به نکات پر اهمیتی همچو، منافع کامیونیتی، آزادی، دموکراسی و قانون اشاره میکند، که جا دارد با تعمق بیشتری به آنها بنگریم. در ضمن توجه رفقای کمونیست را به دقیقه چهارم جلب میکنم که نمیدانم آیا این نشانی از رفتار و نزاکت سازمانی میباشد و یا رفتار انحصاری فخری عزیز.

بخش سوم - تمسخر - موضوع انتخابی - محاکمه و قضاوت - (رضا بنائی)

اوضاع وخیم تر از آنست که تصورش را میکردیم. خوبی این گردهمائی ها آشنائی با نحوه تفکر آنهائی میباشد که خود را شایسته نمایندگی ما میدانند. جناب بنائی، ریاست غیر انتخابی کنگره ایرانیان در سال گذشته، در آنزمان دو ملاقات با مقامات دولتی کانادا داشته که هیچکدام از اعضاء هییت مدیره گروه اقلیت در آن شرکت نداشته اند. میتوانیم تصور کنیم که چه چهره ای از کامیونیتی به مقامات ارائه شده است. سیزده و نیم دقیقه صحبت، زمانی که عده بسیاری حتی یکبار هم لب به سخن نگشودند نشان دهنده احترام به حقوق و برابری و برادری میباشد که جناب بنائی در ذهن و گفتار دارد.

آیا واقعن فهم موضوع جلسه به این مشکلی بوده است؟ گفتگو در رابطه با تقاضای عده ائی مبنی بر محکوم کردن گرامیداشت خمینی، و یا محکوم کردن رفتار توهین آمیز عده ائی از افراد کامیونیتی در برخورد با عزاداران عاشورا و یا تقاضای تائید حقوق افراد در مراسم مذهبی خود، و یا اینکه کنگره در این موارد چه نقشی را باید بازی کند، اینچنین پیچیده است؟ یا اینکه عده ائی نمیخواهند به قصد در جهت همفکری قدمی بردارند؟

عدم حضور هیچکدام از آنهائیکه در حال بازبینی اساسنامه میباشند زنگ خطر دیگری میباشد. اگر این فیلم ها نبود چگونه میتوانستند با مسائلی آشنا شنوند که جز با تغییر ساختاری و تعریف صریح در اساسنامه قابل ترمیم نیست. باید قبول کنیم که این نهاد احتیاج به خودسازی بنیادی دارد وگرنه میبایست ادامه اوضاع فعلی را برای مدت های طولانی بپذیریم.

بخش چهارم - باز تولید آنچه از آن گریخته ایم ( یاسر)

بی شک هستند میان ما کسانی که با دیدن این ویدئو به قدرت میان حرف پریدن، جلسه را مشوش کردن، پرخاش و بی احترامی کردن خود، افتخار میکنند. ولی مطمئنن اکثریت ما برای اولین بار صحنه هائی را مشاهده میکنیم که تا قبل از این نمیتوانستیم حتی تصورش را کنیم. امیدوارم این دوستان از این بعد وقتی در رابطه با فعالیت ها، نهاد سازی ها، تدارک برنامه ها، اظهار عقیده در رابطه با کامیونیتی میپردازند بدانند که از نظر فهم و شعور اجتماعی کجا قرار گرفته ایم. امیدوارم که دوستان ما در ایران نیز این فیلم ها را ببینند و دریابند این محیط نیست که افراد را تغییر میدهد. زندگی در یک محیط دموکراتیک حتمن ما را دموکرات نمیکند. بلکه به عکس این فیلم نشان میدهد که آزادی چگونه به ما این اجازه و امکان را میدهد که فرهنگ تجاوزگرانه خود را تقویت کنیم.

ایکاش این جلسات را چهل سال پیش شروع کرده بودیم. مطمئنن نتیجه اش را تا به حال گرفته و امروز اینچنین و در این حالت نبودیم. این را هم در نظر داشته باشیم تا زمانی که در میان ما، حتی به تعداد محدود این قبیل افراد وجود دارند ما بصورت جمع نمیتوانیم پیشرفت کنیم. با اتکاء به این شواهد عینی میباشد که میتوان با جرات چنین سخن گفت. باشد که با دیدن خودمان در این فیلم ها کمی به خود آئیم و بر رفتار خود نظاره کنیم.

ایکاش اجازه میدادند که در زمان پرخاش گری ها از کل سالن فیلمبرداری میکردیم تا آنهائی که آنجا نبودند میتوانستند بهتر با جو حاکم در سالن آشنائی پیدا کنند.

بخش پنجم (مرحله دوم) - کنگره وظیفه دارد از حقوق ستمدیگانی که مجبور به کوچ اجباری شده اند دفاع کند. شهرام نامور آزاد عضو هییت مدیره

در این بخش شهرام نامور آزاد، عضو هییت مدیره به واضح ترین وجه اعلام میدارد نه تنها خود بلکه 160نفر از 275 عضو کنگره که در سال 2014 به او رای داده اند اعتقاد دارند که کنگره وظیفه دارد از حقوق ستمدیدگانی که مجبور به ترک ایران شده اند دفاع کند. به نحوی دیگر او این نهاد را در رابطه با ایران سیاسی میبیند. تا کی میخواهیم این بحث را به این نحوه ادامه داده و هر سال به هییت مدیره ای که اکثریت را دارد بسپاریم، که سیاسی و یا غیر سیاسی عمل کنند. چرا نباید یکبار برای همیشه کنگره را آنطور که باید تعریف کنیم و ساختار را مطابق آن شکل دهیم. 

متاسفانه زیر کمیته بازبینی اساسنامه در قلعه الموت، میان سیم های خاردار، دور از نگاه نامحرم، آنچنان خود را به جزئیات مشغول کرده که امیدی نیست تا بتوانیم امسال این مشکل را از طریق اساسنامه حل کنیم.

بخش ششم (مرحله 2) - برای اکثر آنهائیکه اینجا هستند جمهوری اسلامی معادل شده است با مردم مسلمان ایران - مهدی مرادی

به همین سادگی میتوان حقیقت را بر زبان آورد ولی تا زمانیکه تمایلی برای شنیدنش نباشد قابل فهم و درک نخواهد بود.

بخش هفتم ( مرحله دوم) - آی سی سی در خطر است. خطر لابیگری در آن وجود دارد.  آرشاک شجاعی، عضو هییت مدیره

جای تاسف دارد که بیژن احمدی، عضو هییت مدیره کنگره ایرانیان و سرپرست کمیته مشارکت جمعی با عدم شرکت در اولین جلسه گفت و شنود، و ممانعت از پخش فیلم های مربوط به آن در صفحه رسمی گفتگوی فیسبوکی کنگره، نحوه تفکر خود را نسبت به آزادی بیان اینچنین اعلام میدارد. با استناد به اعتراض عده ائی که حتی نمیخواهند شناخته شوند، محدودیت هائی را برای پخش فیلم های مربوط به این گردهمائی بوجود میاورد. کار را به جائی میرساند که اطلاع رسانی در رابطه با پخش فیلم شماره شش که حاوی سخنان شهرام نامور آزاد بوده ، که در صفحه لتس تاک به اشتراک گذاشته را حذف میکند. امیدواریم که ایشان با توجه به 340 باری که این فیلم در ظرف سه روز مشاهده شده، و مقایسه با تعداد اعتراضاتی که  دریافت کرده است به ارزیابی غلط خود پی برده، در همان صفحه به اشتباه خود اعتراف کند، و اجازه مجدد انتشار فیلم ها را در صفحه آی سی سی فوروم صادر فرماید.

 اگر قرار باشد که فعالیت های هییت مدیره از سر رفع تکلیف و یا اضافه کردن به لیست کارنامه عملکرد های آنها باشد، باید مطمئن بود که نتیجه ای نخواهد داشت. آیا با پایان پذیرفتن یک جلسه گفتگو باید آنرا به فراموشی بسپاریم و خوشحال باشیم که به مدت سه ساعت به سر و کول هم پریدیم؟ یا اینکه تازه از آن زمان کار ما شروع میشود. دوباره گوش دهیم چه گفتیم و چه شنیدیم؟ اینبار با تعمق و در تنهائی. واقعن از رفتار بعضی از آنهائیکه نقش نمایندگی ما را به عهده گرفته اند و یا مسئولیت های اجرائی را در اختیار دارند تعجب میکنم.

بخش هشتم - مرحله (2) - عاشورا از ریشه های اعتقادی ملت ماست - علی + امیر خسروضمیری

در عرض سه ساعت شاهد تغییرات قابل ملاحظه ای هستیم. میترا در مدیریت گردهمائی تسلط بیشتری پیدا میکند. حضار در شنیدن سخنان مخالفین مدارای بیشتری به خرج میدهند. آنهائی که خود را در اقلیت حس میکردند جسارت بیشتری برای ارائه نظرات خود پیدا میکنند. باید بپذیریم که اگر امروز در این موقعیت قرار داریم از عدم تلاش برای هماهنگی فکری با یکدیگر بوده است. هرچقدر هم که این امر به نظر مشکل آید با مشاهده این گردهمائی باید بپذیریم که شدنی میباشد.

بخش نهم - مرحله (2) - کنگره جائی برای ایرانیانی که در ایران چپاول میکنند و خانواده هایشان از پاسپورت کانادائی برای مسافرت بهره میگیرند نیست. - علی وکیلی

اگر تجربه داشتیم در روز گردهمائی از حضار میخواستیم که مانند پارلمان در سه قسمت مختلف بنشینند. و هر فرد به نوبت از گروه های مختلف به ترتیب صحبت کنند. در اینصورت حق کسی ضایع نمیشد، افراد میتوانستند در صورت تمایل وقت خود را به یکدیگر بدهند  و برابری رعایت گردد. انشاالله بار دیگر، اگر باردیگری باشد. هجده روز از اولین گردهمائی گذشته و هنوز از گردهمائی دومی خبری نیست.

در این سری فیلم ها سعی شده که اولن نکاتی که جنبه شعار گونه نداشته و در ثانی با رعایت ترتیب و برابری گفته های موافقین و مخالفین به ترتیب ارائه گردند. بگذریم که جناح راست کامیونیتی ما از برابری تفسیر خاص خود را دارد.

با وصف این، صفحه گفتگوی رسمی کنگره، آی سی سی فوروم، به بهانه اینکه این فیلم ها تکراری میباشند، مانع به اشتراک گذاشتن آنها در آن صفحه میباشد. بهترین قوانین را هم که وضع کنیم باز تابع فهم و شعور مجریان آن خواهد بود. پس چه بهتر که هدف را بالا بردن فهم و شعور جمعی قرار دهیم، و ساختار را چنان شکل دهیم که فرد سهم کمتری در تشخیص و تعیین ها داشته باشد.

بخش دهم - مرحله (2) - رضا و افسانه

تمام فضای این جلسه پر از نفرت وفریاد است.

ایکاش که طبق خواسته رضا در تنهائی با دیدن این فیلم ها کمی به فکر فرو میرفتیم و کلاه خود را قاضی میکردیم. با این گونه رفتار ها چگونه میتوانیم به رژیم معترض باشیم؟ چه چیزی را با چه چیز دیگر میخواهیم جایگزین کنیم؟ این فریاد ها و این نفرت ها ما را به کجا میبرد؟ با این نحوه برخورد چه چیزی عایدمان شد که اگر به گونه ای دیگر رفتار میکردیم آنرا از دست میدادیم؟ 

با اینکه موضوع گفتگو های گردهمائی اخیر این نبود، ولی اگر خواسته های جناح راست به این صورت عنوان میشد مطمئنن مسیر گفتگو ها تغییر کرده و به سطح بالاتری ارتقاء پیدا میکرد. (برگرفته از صفحه فیسبوک)

درد این جماعتی که در این کلیپ سخن گفتند کاملا گویاست و میشود نگرانی آنها اینچنین بصورت زیر خلاصه کرد:

 1. حکومت جمهوری اسلامی را یک نظام ضد انسان و ضد اخلاق است
 2. رژیم اسلامی همواره برای پشبرد اهداف خود از پادو های سیاسی ویا لابیگری گروهایی مانند نایاک استفاده کرده
 3. نگرانی از سیاست جا اندازی بجای براندازی
 4. مطرح کردن یک موضوع انحرافی (سالگرد خمینی و مراسم عاشورا) از طرف کنگره بجای طرح مسائل صنفی ایرانیان
 5. نگرانی از تهدید امنیت پناهندگان و کنشگران سیاسی در تورنتو
 6. بیراه رفتن کنگره از اهداف مندرج در اساسنامه این نهاد
 7. نفوذ و تحت کنترل گرفتن نهادهای مدنی موجود در جوامع آزاد بوسیله رژیم اسلامی.

 خواننده گرامی که این سطور میخوانی با مقداری تامل میشود گفت نگرانی این دوستان کاملا بجاست. تعداد زیادی از ایرانیان تورنتو بسبب عملکرد های رژیم اسلامیست که به کانادا پناهنده یا مهاجرت کردهان و برای آنان بسیار اهمیت دارد تا این اجتماع بدست ناپاکان آلوده نگردد و این حق طبیعی آنهاست. در واقع هر ایرانی با اندک شرف میبایست از این نوع حرکت ها حمایت و یاری دهد.

Short Movie

اولین جلسه "گفت و شنود" کنگره ایرانیان یکشنبه 24 ژانویه 2016

جنگ قدرت (ویدئو)      نقشه راه به اولین جلسه گفتن و شنود

حدود هشتاد نفر در جلسه حضور داشتند

بخش اول - میترا صفاری - ارسالان کهنموئی پور -آرشاک شجاعی - محبوبه صفورائی
از آن نظر که دوستان جناح راست ما به علاوه کاووس صوفی که به همه چیز با چشم شک و تردید نگاه میکنند، و بنا بخواسته آنها اینبار به عکس روال همیشگی، اول کل فیلم در شش بخش نیم ساعته عرضه میشود و بعد از آن به ادیت فیلم های کوتاه تر خواهیم پرداخت. انشاالله از این طریق اعتراضی دیگر نباشد.

در این بخش میترا صفاری عضو هییت مدیره کنگره ایرانیان و سرپرست کمیته فرهنگی، بعد ازخوش آمد گوئی به حاضرین توضیح میدهد که این جلسه به تقاضای عده ائی از اعضای کنگره صورت میگیرد. او اضافه میکند که توانمندی درک متقابل از طریق تمرین شنیدن فعال به منظور تقویت همدلی و نهادینه کردن دموکراسی در جامعه ایرانی کانادائی از اهداف این گفتگو ها میباشد. سپس ارسلان کهنموئی پور، ریاست کنگره ایرانیان اشاره به دو واقعه بزرگداشت خمینی و عاشورا میکند و اعلام میدارد هدف اصلی گفتگو پیرامون آزادی بیان و اخلاق میباشد و نه شرح آن وقایع.   ارسلان از مدارا کردن سخن میگوید که یکی دیگر از اهداف این گفتگو ها میباشد.

ارسلان اعلام میدارد که کسی برای حمایت از بزرگداشت خمینی با هییت مدیره تماس نگرفته است. بیشتر تماس ها خواهان محکوم کردن این مراسم توسط هییت مدیره کنگره بوده است. هییت مدیره به این نتیجه رسید که محکوم کردن این مراسم وظیفه کنگره نمیباشد.

آرشاک شجاعی عضو هییت مدیره ضمن تشکر از حاضرین بخصوص رضا بنائی، رئیس سابق، و شهلا غفوری عضو سابق هییت مدیره تشکر مینماید. ایشان از غیبت چهار تن از اعضای هییت مدیره، بهروز آموزگار، سوده قاسمی، نایب رئیس، فرهنگ فرید و بیژن احمدی اظهار تاسف میکند. سپس مرامنامه جلسات کنگره ایرانیان را برای همگان میخواند.

سپس خانم مجبوبه صفورائی چند کلمه ای در رابطه با شنیدن فعال صحبت میکند.

بخش دوم - محمود، ناصر، بابک، فخری، ایرج، حسین
این هم قسمت دوم. واقعن دیدنی و شنیدنیست. محمود، ناصر، بابک، فخری، ایرج، حسین، همصدا به نحوی جز فریاد مرگ بر جمهوری اسلامی چیز دیگری نمیگویند. از طرف دیگر یاسر، مهدی و سپهر از آزادی بیان، و فرهنگ گفتگو و مدارا میگویند. در مرحله اول که در اختیار گذاردن فیلم ها بصورت کامل میباشد سعی میکنم به نقد و بررسی نپردازم و آنرا برای مرحله دوم میگذارم. این جلسه و این فیلم ها به  بهترین وجه مشکل اصلی که باعث شده اتحاد و همبستگی در کامیونیتی بوجود نیاید را به ما نشان میدهد. همزمان به ما نشان میدهد که به چه سادگی میتوانیم این مشکل را کنار بگذاریم. تشکیل این جلسه شاید اولین قدم، که همانا شناخت درد و دردمند است میباشد. امیدوارم که هییت مدیره نیز با چنین نگاهی به این جلسه بنگرد.

بخش سوم - یدی، بنائی، شیراوند، بابک، سهیلا، وکیلی، سحر، آرشاک، محبوبه، شمسی
ایکاش یدی، بنائی، شیراوند، بابک، سهیلا، وکیلی، سحر، آرشاک، محبوبه، شمسی یک نگاهی به دور و ور خودشون میانداختند. میدیدند کسانی در این جلسه حضور دارند که اصلن با آنها آشنائی ندارند. ایکاش از خودشان میپرسیدند که اینها کی هستند و برای چه به این جلسه آمده اند. تکرار یک حرف و شنیدن مجدد آن از دهان کسانی که مادام در محافل یکدیگر همدیگر را میبینند چه حاصلی میتواند داشته باشد. هیچکدام با آزادی بیان مشکلی ندارند، ولی یک "ولی" برایش میگذارند. "ولی" که آنها باید تعیین کنند که چیست. با دیدن این فیلم نه تنها از ایرانی بودن، بلکه از انسان بودن خود شرم میکنم. اون از حکومتم و این هم از ملتم. اکثر این کسانی که امروز سخنرانی کردند در هیچکدام از فعالیت های کنگره شرکت نمیکنند، ولی این حق را بخود میدهند که برای آن تعیین تکلیف کنند.

بخش چهارم - مهدی کوهستانی - ؟؟؟-  شجاع الدین ضیائیان - سعیده - ؟؟؟ -آرزو - رضا سپهر اصفهانی- سعید ضیایی -   رضا مریدی
از آن نظر که دوستان جناح راست ما به علاوه کاووس صوفی که به همه چیز با چشم شک و تردید نگاه میکند، و بنا بخواسته آنها اینبار به عکس روال همیشگی، اول کل فیلم در شش بخش نیم ساعته عرضه میشود و بعد از آن به ادیت فیلم های کوتاه تر خواهیم پرداخت. انشاالله از این طریق اعتراضی دیگر نباشد.

حضور رضا مریدی و شرکت ایشان در گفتگو ها، نسرین الماسی و فرح طاهری از شهروند، مشهود ناصری از سلام تورنتو باعث اعتبار بیشتر این جلسه بود. جای تاسف است که دو نماینده جدید، عده ائی از کاندیداهای انتخابات های قبلی، بسیاری از فعالان و سرشناسان کامیونیتی با اینکه از آنها دعوت شده بود در این جلسه حضور نیافتند. البته جای گله ای از فرهنگ فرید، عضو همیشه غایب هییت مدیره نیست. از رضا قاضی، آرشاک شجاعی و شهرام نامور آزاد سه عضو دیگر هییت مدیره نیز باید متشکر بود که در این جلسه حضور داشته، بخصوص که آرشاک و شهرام نظرات شخصی خویش را نیز ابراز داشتند. (برگرفته از مقاله این هفته هم تحت عنوان: "اینها کیستند، از کجا آمده اند و اینجا کجاست؟"

بخش پنجم - رضا بنائی (2) - شهرام نامور آزاد - پروین

از آن نظر که دوستان جناح راست ما به علاوه کاووس صوفی که به همه چیز با چشم شک و تردید نگاه میکنند، و بنا بخواسته آنها اینبار به عکس روال همیشگی، اول کل فیلم در شش بخش نیم ساعته عرضه میشود و بعد از آن به ادیت فیلم های کوتاه تر خواهیم پرداخت. انشاالله از این طریق اعتراضی دیگر نباشد.

 بخدا همه بیگناهیم. این فیلم را تماشا کنیم و ببینیم که دنیائی که میترا در آن زندگی میکند، آنطوری که این جلسه را پیش بینی و برنامه ریزی کرده چقدر با دنیای آنهائی که هستی را فقط در جنگ، مبارزه، رودروئی، خشم، کینه و نفرت میبینند فرق میکند. کاریش نمیشود کرد. این خونه ماست و مجبوریم هم خونه باشیم. یا اینکه باز چمدان ها را ببندیم و اینبار نه از جمهوری اسلامی بلکه از آنهائی که به اصطلاح با استبداد و ظلم و ستم مبارزه میکنند فرار کنیم.

در این بخش رضا بنائی، شهرام نامور آزاد صحبت میکنند. خانم پروین هم بازجوئی و استنطاق.

بخش ششم - بنائی - مهران- رضا - علی - ایرج - مهدی

 این آخرین بخش میباشد.   اگر پنج بخش دیگر را هم ندیده اید این یکی را حتمن ببینید. لازم نیست که آدم در وقت صحبت دیگران اجحاف و یا تعرض کند و صد بار یک حرف را تکرار کرده، وقت به هم قرض دهد. حرف حق یکبار زدنش کافیست. اگر بقیه دوستان اکثریت وقت را به شعار دادن و عرضه خشم و نفرت و کینه به خود اختصاص نداده بودند، حرف های رضا، علی، امیر و مهران که بیش از چند دقیقه ای بطول نکشید این چنین بر دل ها نمی نشست. من مطمئن هستم حرف های آنها حتی بر بعضی دل های پر کینه هم اثر خود را گذاشت.

 بد نیست به مدارک و اسناد جناب بنائی هم توجه کنیم که به چه سادگی و با استناد به چه مواردی به این سادگی محکوم میکند. اینجا فقط کنگره ای در میان است، که جز درد سر ارمغانی برای علاقمندانش ندارد. میتوانیم این تصور را بکنیم که اگر منافع بیلیونی و قدرت های سر به فلک کشیده در میان می آمد، این نحوه برخورد، قضاوت و نتیجه گیری، به اجرای حکم هائی صد برابر بد تر از آنچه جمهوری اسلامی در دادگاه هایش صادر میکند پایان پذیرد.

در ارائه این شش بخش سعی شد که صد در صد فیلم ها در اختیار همگان قرار گیرد. تا جای امکان از نشان دادن تصاویر آنهائی که نمیخواستند ازشان فیلم گرفته شود خود داری شود. این فیلم ها را متعلق به همه میدانیم. اگر کسی میخواهد که آنها را داشته باشد لطفن اعلام کند. این فیلم ها نه فقط کمک به ثبت تاریخچه کنگره میکند، اجازه میدهد که آنهائیکه در جلسه نبودند مطلع گردند. با دیدن این فیلم ها میتوانیم حتی به شناخت خود بپردازیم.

Short Movie

گردهمائی ماهیانه  کمیته فرهنگی کنگره  ایرانیان - یکشنبه 17 ژانویه  2016

بخش چهارم - مهر دخت و مهرداد
حرف اصلی بندهمهرداد) ) این بود ما ایرانیها همیشه میخواهیم کارهایی بزرگ بکنیم و برایمان کسر شان است که بخواهیم کارهایی معمولی بکنیم. برای همین هم میشود همان سنگ بزرگ که علامت نزدن است! در زمان انقلاب خواستیم نه تنها شاه را سرنگون کنیم بلکه دنیا را هم فتح کنیم!! حالا داستان ما و کنگره است... بخودمان میگوییم "بابا اسم کنگره را داریم یدک میکشیم، مگه میشه کارهایی معمولی کنیم!؟" در بحث اون شب وقتی من از چند اقدام ساده و شدنی که مشکلی را از جامعه ایرانی های کانادا حل کنم حرف میزدم با ریشخند برخی از دوستان مواجه شدم که "ما یعنی کنگره ایرانیها میخواهد کار سیاسی نکند؟!! اینکه خیلی دون شان ماست!" در حالیکه من با توجه به دیرینه و تاریخچه حرکت ها در ایران و ایرانی ها بسیار دیده ام که همواره با اعتقاد به حرکت‌های اساسی و انقلابی یک قدم بجلو برنداشتیم!!! یه مشت حرف و حدیث و بحث و جدل و در نهایت اینکه "نمیدونم ما ایرانیها چرا نمیتونین با هم کار کنیم و چرا اینقدر تحمل حرف دیگران را نداریم ...." و یک سیکل باطل!!

پیشنهاد من که ظاهرا خیلی پیش پا افتاده و کم رنگ بنظر میرسد این بوده و هست که کنگره یا هر جمعیت دیگه، بجای کارهایی خیلی بزرگ از کارهایی کوچک، موثر و پرهیز از اختلافات سیاسی به اقداماتی که جامعیت بیشتری برای کل ایرانی ها دارد بپردازد. وارد شدن در بحث های پیچیده که عمری (از زمان مشروطه!) تا بحال ما را در گیر خود کره پرهیز کند و به کارهایی صنفی بپردازد. کسی منکر اهمیت اقدامات سیاسی نیست، ولی نظرات سیاسی ایرانیها بسیار مختلف و غیر قابل تجمیع است. و عقل سالم حکم میکند که انسان برای اینکه بخواهد کاری پیش ببرد اول از کارهایی جمعی ساده شروع میکند و بعد از موفقیت، دست به کارهایی بزرگ میزند. نمونه موفق آن جشنواره تیرگان است. علت موفقیت آن هم پرهیز از ورود در سیاست میباشد. به همین سادگی!

بخش ششم - سحر
سحر معتقد است کسی نمیتواند روی کس دیگر در کوتاه مدت تاثیر بگذارد مگر بزور. سحر میگوید اگر سیاست را بگذاریم کنار مثل اینست که فرهنگ را بگذاریم کنار. ما باید بدانیم که برای چه اینجا هستیم. ما ها در رفتیم چون سیاست ایران  زندگی را برای ما غیر ممکن کرده بود. اگر ما بخواهیم کار فرهنگی کنیم و سیاست را نفی کنیم کار غلطی میباشد. اگر هم بخواهیم فقط کار سیاسی کنیم آنهم کار غلطی میباشد. سحر خیلی خوشحال است که کانادا سفارت ایران را بسته است. با این حرکت نشان داده چون ایران غیر انسانی میکند آن کشور را قبول ندارد. سحر عقیده دارد که ما به بچه هایمان بگوئیم که چرا ما در کانادا هستیم.

بخش هشتم - ایرج و یدی
ایرج و یدی بطور کلی با برگزاری چنین جلسه ای مخالف میباشند آنها معتقد هستند که در هییت مدیره کسانی هستند که با برقراری چنین جلسه ای قصد  دارند بزرگداشت خمینی را امری عادی نمایند..

بخشش نهم - مهرداد - بابک - مهرخ - مهدی

شب یلدا - تقدیر از کاندیدا های انتخاباتی جمعه 11 دسامبر 2015

سرود ای کانادا به زبان فارسی
گروه کر طرواوتی

the 2 Forgottens
Soudeh Ghassemi

Federal Candidates Debate - October 04, 2015

Part 1

Immigration (1)
Part 4

 دومین گردهمایی دوستانه (پاب نایت)
پدرام حائری
 26 نوامبر 2015

کارگاه آموزشی کاریابی موثر
غزال شکری
15 نوامبر 2015

نظر بهروز آموزگار از نقش کنگره یارانیان در کامیونیتی
26 اکتبر 2015

 اولین گردهمایی دوستانه
 (پاب نایت)
علی احساسی
29 اکتبر 2015

 اولین گردهمایی دوستانه
 (پاب نایت)
مایکل پارسا
29 اکتبر 2015

October 29, 2015
1st Monthly Pub Night
Prochat Javid - Pedram haeri

 اولین گردهمایی دوستانه
 (پاب نایت)
پویان طبسی نژاد
29 اکتبر 2015

معرفی کنگره و دعوت به مشارکت در برنامه جشنواره نوروزی - مهدی شمس
18سپتامبر 2015

لیلی نوریان گزارشی از جلسه سوم کمیته مشارکت جمعی میدهد - چهارم آگوست 2015

سخنرانی و گفتگو در جلسه برگزار شده توسط کمیته فرهنگی به مناسبت روز جهانی صلح
 در تاریخ یکشنبه 27 سپنامبر 2015 - سخنران نسترن ادیب راد
فرزند پرورى با نگرش صلح طلبانه

Video (1)

قسمت اول
شکوفه سخنرانی خود را در جلسه ای که کمیته فرهنگی به مناسبت روز صلح در تاریخ یکشنبه 27 سپتامبر در سیویک سنتر نورت یورک برگزار کرد، اینچنین آغاز میکند. "امیدوارم بحث من سرآغاز گفتگوی پویایی در جلسه امروز باشد." ما امیدواریم که بحث شکوفه نه فقط سرآغاز گفتگوی پویایی در کامیونیتی پیرامون صلح باشد، بلکه باعث بوجود آمدن آن باشد.

Video (2)

قسمت دوم
شکوفه چنین میگوید: تا آن زمان که طرفین یک جنگ “وجود” خود و “معنای” خود را بر اساس چارچوب های هویتی مطلق و تمامیت گرایانه تعریف کرده و بدان عمل می کنند پایه های آتش بس و صلح میان آنان فرّار خواهند بود.
 مهدی این چنین میشنود:
 تا آن زمان که انسان "وجود" خود و "معنای" خود را بر اساس چارچوب های هویتی تعریف شده توسط دیگران و جامعه میشناسد، امکان هیچگونه آتش بس و صلح نه در فرد و نه در جامعه وجود نخواهد داشت.

جالب اینجاست که چگونه انسان نه تنها نیازی برای رهائی از این تعاریف در خود نمیبیند بلکه با تمام وجود و به هر بهائی که شده سعی در حفاظت از آنان نیز مینماید. همچو زندانیانی که به حمایت از زندان بانان برخاسته و یا برده هائی در سپاه برده داران به دنبال دریافت مدال و نشان از آنان میباشند. ترس از دست دادن هویت عاریه ای میباشد که اینان به جای اینکه جنگ را در درون آغاز کنند با ناجیان خود به جنگ برمیخیزند. کافیست به کامیونیتی خود نگاه کنیم و از هر دو جناح بپرسیم چه مخالفتی با اتحاد و همبستگی دارند کین چنین در بوجود آوردن تفرقه تلاش میکنند. اگر عکس اینست چرا حاضر نیستند هویت جدا کننده را به کناری گذاشته و هویت مشترکی را اختیار کنند. به گونه ای چرا پرچم های خود را بر زمین نگذاشته و بی پرچم قدمی به هم نزدیک نمی شوند.

Video (3)

قسمت سوم

Video (4)

قسمت چهارم

Video (5)

قسمت پنجم

Video (6)

قسمت ششم

Video (7)

قسمت هفتم

ویدئو های جلسه سوم

  کمیته سیاست گذاری

 بازبینی اساسنامه

  چهارشنبه 12 جولای 2015

Video (1)

قسمت اول
شهرام: تعیین تاریخ اولین جلسه عمومی و اعلام آن
مجتبی: جلسه عمومی کمیته ها با هم ادغام گردند
بهروز: برای تعیین تاریخ جلسه عمومی عجله نشود
دلشاد: نظریات افراد غیر عضو کامیونیتی نادیده گرفته نشود
رضا: پروتوکل شرکت در جلسات کمیته بعنوان ناظر
بهروز: تشکیل گروه پنج نفره رای دهنده کمیته جهت ایجاد مسئولیت بیشتر
رضا: حد نصاب اعضاء شرکت کننده در نظر سنجی. تعیین اهداف قبل از عوض کردن اساسنامه
بهزاد: میبایست زودتر به بررسی اساسنامه اقدام کرد
شهرام: امکان اظهار نظرمستقیم اعضاء
مجتبی: محدودیت های زمانی بررسی اظهار نظرهای مستقیم
دلشاد: بهتر است اعضاء نظرات خود را به هییت مدیره ارائه داده، و هییت مدیره آنها را به کمیته ابلاغ کند.
بهروز: امکان تماس و اظهار نظر افراد از طریق ایمیل کمیته

Video (2)

قسمت دوم
بهروز: تهیه گزارش کارهای انجام شده و اعلام امکان تماس از طریق ایمیل. نظر سنجی قبل از تهیه پیش نویس اساسنامه
مجتبی: از هییت مدیره نظر خواهی شود که چه تغییراتی باید در اساسنامه صورت گیرد.
بهروز: تهیه پرسشنامه محتوی 29 سئوال در رابطه با تمام موضوعات در سال گذشته.
بهزاد: ما انتصاب شدیم انتخاب نشدیم.
بهروز: نکاتی را در اساسنامه بگذاریم که تعداد قابل توجهی از افراد با آن موافق باشند.
بهزاد: حد نصاب را پائین نیاوریم. صندوق رای برای نظر سنجی
بهروز: مجمع عمومی اجباریست طبق قوانین انتاریو و نمیتوان آنرا حذف کرد. در مجمع عمومی اعضاء بالاترین قدرت را دارند.
رضا: نظر سنجی منوط بر چه درصد مشارکت
بهزاد: نظر سنجی باید صورت گیرد
بهروز: نظر سنجی تائید شد. آیا حد نصابی برای مشارکت باید وجود داشته باشد. آیا راه بهتر از نظر سنجی وجود دارد.

قسمت سوم
شهرام: حداقل تعداد شرکت کننده در نظر سنجی لازم است
مجتبی: نتایج حاصل از نظر سنجی نظر کل اعضاء نخواهد بود. همیشه جا برای نق زدن خواهد بود. حداقل لازم نیست
شهرام: راه حل میانی. حداقل را در نظر بگیریم ولی اگر دیدیم تعداد مشارکت خیلی پائین تر از آن بود، در نظر داشته باشیم که شاید این یک نظر سنجی به درد نخور خواهد بود.
دلشاد: یک گردهمائی عمومی، امکان تماس از طریق ایمیل و نظر سنجی به نظر کافی میاید.
بهروز: در میان خودمان این را در نظر داشته باشیم که اگر تعداد مشارکت از یک حدی پائین تر بود، میبایست با دقت بیشتری به جواب ها نگاه کرد.
مجتبی: آیا طرح این مسائل در رسانه ها به نفع کنگره خواهد بود.
بهروز: اگر در نظرسنجی فقط پنج نفر شرکت کنند و ما آنرا نادیده بگیریم، به نظر نمیآید که آن بد تر از آنی هست که ما بیائیم و اساسنامه را از صفر خودمان بنویسیم. متاسفانه راه بهتری وجود ندارد.
شهرام: نظر سنجی را در چند مرحله انجام دهیم
مجتبی: میتوانیم نظر سنجی را فشرده کنیم.
رضا: نحوه نظر سنجی هم مهم است. صندوق جهت گزینه ها برای آنهائی که دسترسی به کامپیوتر ندارند استفاده کنند.
دلشاد: بهتر است که مرحله را تصمیم بگیریم و به مرحله بعدی برویم. بهر حال بعد از این در رابطه با نظر سنجی بحث خواهیم کرد.
شهرام: باید کاری کرد که افراد نتوانند بیشتر از یکبار در نظر سنجی شرکت کنند. آیا مردم میخواهند اسمشان را موقع نظر سنجی اعلام کنند.
بهروز: مثل انتخابات میباشد، باید کارت های هویت چک شود.
مجتبی: امکان این نیست که شخصی جای شخصی دیگر در نظر سنجی شرکت کند.
بهروز: تاریخ مجمع عمومی فوق العاده
شهرام: باید اساسنامه تصویب شود که مورد تائید قابل توجه ای از اعضاء باشد.
رضا: اساسنامه ائی را بوجود بیاوریم که مورد تائید اکثریت باشد.
بهروز: علت آنکه مجمع عمومی بر قرار میشود اینست که اعضاء بتوانند صورت قضایا را تغییر دهند. اگر رای گیری الکترونیکی انجام گیرد این پروسه نمیتواند اجرا گردد.

قسمت چهارم

قسمت پنجم

قسمت ششم
بهزاد: ما طرفدار و هوادار هیچ حزب و جبهه تعریف شده و تعریف نشده ای نباید باشیم
بهروز: آیا باید ماهییت نهاد را تغییر دهیم یا نه. به نظرمن، ما دنبال آن نرویم
مجتبی: اگر جناهی بیاید در هییت مدیره، تقسیر خود را انجام خواهد داد. همیشه جای تفسیر است
بهروز: پیشنهاد من اینست که ماهییت نهاد را تغییر ندهیم. پیشنهاد میکنم رای گیری کنیم
شهرام: ما نمیتوانیم تصمیم بگیریم آیا ماهییت را تغییر بدهیم یا ندهیم
بهروز: ما صحنه جنگی را میان سه جناهی که شما معرفی کردی بوجود نیاوریم که باعث برنده شدن یک جناح میگردد
مجتبی: پیشنهاد میکنم مواردی را که شهرام میخواهد در هویت نهاد تغییر بوجود آید را مستند کند
شهرام: روی مسئله تغییر هویت باید با اعضاء مشورت کرد
مجتبی: باید پیشنهادات تغییر عنوان گردند
بهروز: سال گذشته در سئوال 27 یکی از اعضاء پیشنهاد داده بود که یکی از اهداف تغییر کند. مانباید وارد این بازی خطرناک شویم.
دلشاد: نمیشود هر که وارد شد تغییری بوجود بیاورد. باید با اعضاء نظر سنجی کرد حتی از افراد کامیونیتی
بهروز: آیا کانادا میتواند نظر سنجی کند که تمام مهاجرین را از کانادا اخراج شوند. آیا سئوالی که باعث حذف گروهی میشود صحیح است.
دلشاد: در کانادا هم مشغول بوجود آوردن این تغییرات هستند.
بهروز: تغییر دادن اهداف ما را میبرد در یک پروسه خیلی طولانی

قسمت هفتنم
شهرام: تصمیم گیری در رابطه با نظرسنجی را به تاخیر بیاندازیم
بهروز: ما اگر زمان را بدانیم میدانیم چگونه برنامه ریزی کنیم
شهرام: اختلاف نظرات بین گروه ها در کامیونیتی چیز ساده ائی نیست وباید یک سری مسائل را بنیادی حل کنیم
مجتبی: مثلن؟ نظر شما چیست
شهرام: نظر من مهم نیست
مجتبی: آنچه را میخواهید تغییر دهید یک ایده است آنرا مشخص کنید
بهروز: شما میگوئید یک از این سه تا نحوه تفکر انتخاب شود
شهرام: در رابطه با هویت کنگره یک جلسه عمومی بگذاریم
دلشاد: من با شهرام موافقم بهروز: این بحث تفسیری است
مجتبی: همین اساسنامه جواب است
شهرام: اگر مشخص بود سر گرامیداشت خمینی این همه مسئله نبود
دلشاد: اصلن مشخص نیست
بهروز: روشن سازی کنیم ولی دست به آن نزنیم
دلشاد: چگونه روش سازی کنیم؟بهروز: بند اول مثل قران اینجا میماند. کار ما تفسیر است
شهرام: اگر روشن بود سر قضیه خمینی ....
بهروز: چه جمله ای میتوانست روشن کند
شهرام: کنگره مطلقن در مسائل سیاسی دخالت نمیکند
بهروز این که نمیشود. آن دیگر این کنگره نیست شهرام: اگر در اساسنامه روشن بود، هییت مدیره بنا بر اساسنامه بیانیه میداد و یا نمیداد
بهروز: به نظر من خیلی روشن است. باید دید آیا این قضیه در جهت منافع کامیونیتی میباشد و یا خیر و هییت مدیره آنرا چگونه تفسیر میکند. در نتیجه این باعث خواهد شد که اعضاء در انتخابات بیشتر شرکت کنند تا هییت مدیره ائی را برگزینند که در جهت منافع کامیونیتی که آنها به آن باور دارند حرکت کند.
دلشاد: باید در رابطه با آن فکر کنیم
بهروز: اگر بخواهیم به هویت کنگره دست بزنیم احتیاج به زمانی خیلی طولانی داریم. نوشتن اهداف اصلن کار ما نیست، کار قانون گذاری میباشد.مجتبی: هدف ما تغییر اهداف نیست. منظور شهرام اضافه کردن جمله ایست که کسی نتواند از آن برداشت دوگانه کند.بهزاد: ما باید طیف را فراگیر تر کنیم تا همه را بپوشاند. ما باید اصلاحیه هائی در این اساسنامه انجام دهیم نه اینکه کلیات را تغییر دهیم. ما هرچقدر هم قضیه را روشن کنیم باز نکته ابهام وجود خواهد داشت.

قسمت هشتم
بهروز: نظر من اینست که در اهداف کنگره دست نبریم. پیشنهاد میکنم رای گیری شود
دلشاد: من فکر میکنم اول باید مشخص شود
شهرام: من با اصل رای گیری مخالفم
دلشاد: ما احتیاج به زمان هستیم
بهروز: پیشنهادی دادم، فقط رای میگیرم
شهرام: ما حق نداریم در این رابطه تصمیم گیری کنیم
بهروز: آیا ما این حق را داریم که هویت کنگره را تغییر دهیم
شهرام: اصلن نه. هیچوقت من چنین حرف را نزده ام. شما میگی این را بسته نگاه داریم من میگویم در رابطه اش باید گفتگو کنیم
بهروز: در نظر سنجی باید چند انتخاب را به اعضاء عنوان کنیم. آیا ما این حق را داریم که چند گزینه را در نظر سنجی بگذاریم که فقط در ذهن ما میباشند
شهرام: ما باید این گزینه ها را بررسی کنیم
بهروز: وقتی میخواهیم هویت یک کنگره را تغییر دهیم هزاران گزینه وجود دارد
شهرام: فرق من و شما در این است که شما میگویی صفر گزینه من میگم سه گزینه. شما میگی که اصلن سراغ اعضاء نرویم
مجتبی: ما در چه چهار چوبی صحبت میکنیم؟ کنگره هست و ما نمیتوانیم بگوئیم که باشه و یا نباشه
دلشاد: اگر اهداف را نتوانیم تغییردهیم پس پیشرفتی نخواهد شد
مجتبی: همین طور است
دلشاد: من اینطور فک نمیکنم. فکر میکنم میتوان تغییر بوجود آورد
بهروز: من تغییر در اهداف را در توان خود نمیبینم . من فکر نمیکنم که صلاحیت آنرا داشته باشیم
دلشاد: ما که آنرا تغییر نخواهیم داد
بهروز: ما گزینه خواهیم داد
مجتبی: ما اصلن گزینه ای هم نداریم
دلشاد: میتوان آنها را مشخص کرد
مجتبی: کو آن گزینه ها
دلشاد: فکر نکنم کار مشکلی باشد
مجتبی: کو، کو
بهروز: این نظر شماست
دلشاد: تفاوت از بند یک، از زمین تا آسمان است
مجتبی: این همین قدرتش میباشد، مجتبی: بگید چه تغییری میخواهید بوجود بیاورید
دلشاد: بابا نظر من که مهم نیست
مجتبی: شما بگوئید اهداف باید چگونه تغییر کنند
دلشاد: ما الان در آن مرحله نیستیم
مجتبی: شما این هشت بند را میخواهید چکار کنید
دلشاد: ما داریم میگیم آیا باید تغییری بوجود بیاوریم و یا نه
بهروز: 1600 نفری که وارد کنگره با این تعریف از کنگره آمده اند. ما نمیتوانیم بحث را باز کنیم، باید نظر خاصی را عنوان کنیم
شهرام: من یک نظر خاصی را عنوان نمیکنم
بهروز: اتقاقن چون ما پیشنهادی نداریم در نهایت یک سری حق انتخابات محدودی را عنوان خواهیم کرد که باعث حذف عده ائی خواهد شد.

قسمت  نهم

قسمت دهم

قسمت یازدهم