July 03,  2014
با تشکر از ایران استار و شهرما

مشکلاتی همچو زبان و یا نا آشنائی با محیط جدید این افراد را برای مدت طولانی دور از مسائل اجتماعی قرار میدهد. این نه فقط لطمه ای به منافع کل جامعه میباشد، بلکه باعث آن میگردد که نیروی این افراد جهت تغییرات ساختاری کشور و مطابقت آن با شرایط روز آنطور که باید و شاید به استفاده در نیایند.

در ضمن اگر کامیونیتی ها به نیروی نهفته در خود پی برند، با سازمان دهی میتوانند تسهیلاتی بوجود بیاورند که مهاجرین قبل از آنکه وارد این سرزمین شوند با مسائل آشنا شده و خود را برای مقابله با آنها بهتر آماده نمایند. و یا اینکه این افراد از بدو ورود بتوانند همچو شهروندانی فعال و موثر در امور فرهنگی، اجتماعی و سیاسی جامعه وارد صحنه گردند. کامیونیتی ها را میتوان به عنوان احزابی طبیعی، با نیروهای فوق العاده  به حساب آورد. از این طریق میتوان به طور کلی سیستم حکومتی استوار بر احزاب را که مانعی برای جا  به جا شدن قدرت ها میباشند، تغییر داد.

با این نگرش میتوان به اهمیت نقش کنگره ایرانیان در بوجود آوردن اتحاد و سازمان دهی کامیونیتی با دید و هدفی عمیق تر پی برد. جای تاسف است که هر ساله میبایست شاهد برخورد هائی سطحی بر سر موضوعاتی باشیم که پایه و اساسی ندارند. از سالی به سال دیگر رفته و جزاتلاف وقت کار دیگری صورت نگیرد. بعد از هفت هفته سکوت و سکون کنگره، اینطور به نظر میاید که شرایط برای برگزاری جلسات گفتگو ماهیانه ای که از آن طریق کامیونیتی بتواند با هییت مدیره در ارتباط قرار گرفته و جهت حل مسائل به آنان کمک کند فراهم شده است. بخصوص که تنی چند از اعضاء هییت مدیره علنن موافقت خود را با این فعالیت ها اعلام و افراد جامعه را جهت اقدام در این زمینه دعوت و تشویق مینمایند.

در فیسبوک صفحات گروهی تحت عنوان Public Protest against Bill C-24 جهت بحث و گفتگو پیرامون قوانین جدید شهروندی و ICC 2014 Election در رابطه با فعالیت های مربوط به کنگره توسط فعالان اجتماعی بوجود آمده است. مشارکت در آنها میتواند کمکی برای پیشبرد فعالیت ها در این دو زمینه باشد. همچنین بعد از گردهمائی موفقیت آمیز روز پنجشنبه 26 جون در میدان مل لستمن، اینبار گردهمائی دیگری در تاریخ یکشنبه 20 جولای، در سیویک سنتر نورت یورک - سالن بزرگ- بین ساعات 3 الی 6 بعد از ظهر تدارک دیده شده است. همچنین اولین گردهمائی ماهیانه گفتگو در رابطه با فعالیت های کنگره نیز در حال تدارک میباشد. شما نیز میتوانید با مراجعه به صفحه مربوطه نظریات خود را در باره زمان، مکان، نحوه و موضوعات آن ارائه دهید.

متاسفانه باید اعلام نمود که شاید دیپورت پناهجویان ایرانی که بیش از دو سال و نیم بواسطه فعالیت های اعتراضی عده ائی از حامیان حقوق بشر قطع شده بود، به موازات سخت گیری های شهروندی از سر گرفته شده باشد. برای اولین بار تجمعات اعتراضی در رابطه با حمایت از مسعود حاجیوند به فرودگاه کشیده شد. اگر مقاومت  خود مسعود نبود در روز سه شنبه اول جولای، زمانی که ما مشغول مشاهده آتش بازی به مناسبت روز کانادا بودیم، ایشان در آسمان در حال رفتن به فرانکفورت میبود. به امید آنکه هر چه زودتر فعالیت های کنگره از سر گرفته شود و بتوان نیروهای کامیونیتی را در حمایت از پناهجویان منسجم نمود. جای دارد که پناهجویان به خود آمده، با این موضوع برخورد جدی تر نمایند، در فعالیت های اجتماعی شرکت نموده و در حمایت از یکدیگر کوتاهی ننمایند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با دیپورت مسعود حاجیوند، کنگره ایرانیان و لایحه C-24 میتوان به سایت و صفحه فیسبوک "همبستگی و حمایت" مراجعه کرد.

www.savemasoud.com
facebook/ICC 2014Election
facebook/Let’s Talk Iranian Canadian Congress! 
I'm an Iranian-Canadian

جهت پی بردن به ماهییت اصلی و نهفته در لایحه جدید شهروندی شاید لازم باشد با دیدی وسیعتر به موضوع بنگریم. آن عده که تحت لوای حفاظت از منافع کانادا دست به این حرکت تبعیض گرایانه میزنند، چه منافعی را عنوان میکنند؟ کدام کانادا را در ذهن میپرورانند؟ ماهییت آن تبیعض ها کدامند؟

از بدو بوجود آمدن کانادا کشمکش های برتری طلبانه ای میان فرانسوی ها و انگلیسی ها که مهاجرین اولیه را تشکیل میدادند وجود داشته که همچنان ادامه دارد. حاصل آن از یکطرف پایمال شدن حقوق، طرد و منزوی کردن بومیان، به صورتی غیر انسانی و نامناسب در سرزمین آب و اجدادی شان بوده، و آنهم در کشوری که سردمدار حقوق بشر در جهان میباشد. از طرفی دیگر فرانسویان هرچقدر هم که از نظر ظاهر و ساختاری به کانادا پیوسته مینمایند، ماهیتن خود را جدا میدانند. و بالاخر این انگلیسی ها میباشند که از لحاظ زبان، اقتصاد و سیاست بر کل کشور حکمفرما میباشند.

پذیرش 300 هزار مهاجر در سال مطمئنن در دراز مدت باعث تغییراتی در این تعادل نسبی که بعد از سالیان دراز کشمکش بوجود آمده خواهد آورد. حاصل  آن به هم ریختن نظمی خواهد بود که استوار بر اختلافات نژادی و یا فرهنگی میباشد. بخصوص که حل و جذب افراد با فرهنگ های  مختلف در فرهنگ حاکم، آنهم در محیطی که مولتیکولچرالیسم و دایورسیتی جزئی از قوانین اساسی کشور میباشند، نمیتواند به سرعت عملی شود. در نتیجه جای تعجب نخواهد بود که چنین قوانین تبعیض گرایانه ای ظهور کرده، که پاره ای از شهروندان را که هر روز بر تعدادشان افزوده میگردد به شهروندان درجه دو مبدل سازد. اگر کانادائی استوار بر قوانین حقوق بشر در ذهن داشته باشیم، همانطور که قانون اساسی آنرا عنوان میکند، و جهانیان تصور آنرا دارند، مطمئنن این لایحه بزرگترین ضربه به پیکر آن میباشد.

جای تاسف است که اکثریت آنهائی که حقوقشان بواسطه این لایحه مورد تبعیض قرار گرفته، هنوز متوجه اهمیت این موضوع نشده اند. شاید بتوانیم این لایحه را از میان برداریم و یا با تغییراتی در آن مناسب ترش سازیم، ولی آشکار شدن ماهییت ذهنی آن قشر از افرادی که این قوانین را مطرح و یا از آن پشتیبانی مینمایند را نمیتوانیم از خاطر دور سازیم. اگر مهاجرین غیر انگلیسی و فرانسوی نمیخواهند سرنوشتی همچو بومیان داشته باشند، میبایست این موضوع را خیلی جدی گرفته و جزئی از مبارزه روزمره خود کنند. با علم بر اینکه به طرف جهانی شدن پیش میرویم، و با تکیه بر اصول و تفکر حقوق بشری که در دنیا در حال پیشرفت میباشد، این شانس وجود دارد که بتوان راحت تر از آنکه به نظر میاید به موفقیت رسید. بخصوص که زمان برتری طلبی های نژادی آشکار منقضی شده است، خاصه در کشوری که نیازمند به پذیرش مهاجرین بیشتردارد. حتی اگر این مهاجرین اکثرن از کشورهای جهان سوم و آشوبزده بوده و هدف نیز استعمار آنان باشد.

اگر تعداد بیشتری از افراد به این موضوع پی برند، با در نظر گرفتن سطح آگاهی و دانش مهاجرین که بالاتر از میانگین آنهائی میباشد که در این کشور به دنیا آمده اند، رسیدن به این هدف نباید کار دشواری باشد. متاسفانه مشکل اساسی ساختار سیستم اقتصادی میباشد که مهاجرین را آنچنان درگیر مسائل روزمره مینماید که جائی برای اندیشیدن باقی نمیگذارد. در شرایط فعلی به هیچ عنوان نمیتوان انتظار آنرا داشت که فرد مهاجر در بدو ورود غیر از مسائل روزمره توجه خود را به موضوع دیگری معطوف دارد.