May 1,  2014
با تشکر از  ایران استار و شهرما برای چاپ این مقاله

موضوع را مدام به رخ  هم دیگر کشیده، منتی قائل شده و یا طلبکار شویم. خوب است که بدانیم، که اکثر افراد جامعه به کنگره بد بین میباشند، تغییر این روند احتیاج به کار صادقانه فراوان در محیطی باز و شفاف دارد.

خوب است که بدانیم، اوضاع و احوال سیاسی ایران، توجه بیش از اندازه بسیاری از افراد جامعه به آن، عدم توجه آنها به آنچه در اینجا میگذرد، داشتن عقاید متنوع در این مورد آنچنان حالت خاصی به جامعه ما داده که کار گروهی را بسیار دشوار ساخته است. استعفا نمیتواند راه حلی برای هیچ مشکلی بوده و اگر همراه توضیحی نباشد نه فقط بی احترامی به رای اعضاء و حقوق آنان بوده،  بلکه مشکلی علاوه بر مشکلات دیگر خواهد بود.   

وجود بیش از صد و پنجاه هزار ایرانی در تورنتو و شرکت فقط حدود سیصد نفر در فعالیت های کنگره نشان از بی اطلاعی و بی علاقگی جامعه به این ارگان میباشد. در صلاح همگان میباشد که هییت مدیره فعالیت خویش را متمرکز بررفع این مشکل نموده و با جلب نظر و توجه کامیونیتی سعی نماید، که کنگره جای واقعی خود را در جامعه پیدا نماید. غیر از آن، از یک طرف کارشکنی عده ائی مغرض و از طرف دیگر عدم حضور کافی افراد جهت همکاری، امکان هر گونه حرکت مثبت و اساسی را از میان خواهد برد. مشکل اساسی جامعه ما بنیادی بوده و در پایه های هرم ساختاری آن قرار دارد، و تا زمانی که آن برطرف نشود، اتحاد لازم جهت موثر بودن در جامعه بزرگتر بوجود نخواهد آمد. متاسفانه تا به امروز هییت مدیره های سابق جز لابی کردن دولت برای رسیدن به اهداف سیاسی خود هدف دیگری در سر نداشته اند. عدم رابطه و شناخت میان هییت مدیره و اعضاء از یکطرف، و از طرف دیگر عدم آشنائی و شناخت میان اعضاء و دیگر افراد جامعه، باعث آن گشته، که کنگره ارگانی ناشناخته و بیگانه باقی مانده، و هیچگونه حس تعلقی نسبت به آن در جامعه بوجود نیاید. خوب است که بدانیم، برخورد کنگره با مسائلی که در گذشته جامعه با آن برخورد داشته، آنچنان سطحی، فرمایشی و در جهت رفع تکلیف صورت گرفته، که کمتر کسی به کارائی کنگره اعتقاد داشته باشد. تمایل و اهمیتی که هییت مدیره های سابق به ایجاد رابطه با سران حکومتی، گرفتن عکس با آنها، ترتیب دادن مجالس فرمایشی و دعوت از آنان، باعث آن گشته که کنگره تصویر غیر مردمی از خود در اذهان عمومی بوجود آورده، و نتواند با اکثریت جامعه رابطه بر قرار کند. کم کاری هییت مدیره که بیشتر از عدم ابتکارعمل و یا تجربه در کارهای اجتماعی سرچشمه میگیرد، باعث بوجود آمدن شک و تردید در لزوم وجودیت این ارگان شده است. در صورتیکه برنامه های دراز مدت عملی، همچو بررسی و آماده سازی جامعه جهت ایجاد یک خانه فرهنگی، و یا تحقیق و پیشنهاد برنامه های خاص جهت بهره وری از انرژی های نهفته در کامیونیتی ها، و یا فعالیت هائی از این قبیل میتوانند نه فقط به رشد کنگره بلکه جهت شناساندن آن به جامعه بزرگتر کمک موثری باشند.

باشد آنچه در جلسه بازبینی اساسنامه اتفاق افتاد، و تعداد قابل توجه کاندیداهای انتخاباتی، نشان هائی از یک تغییر و تحول اساسی در جامعه بوده و شاهد آغازی نو برای فعالیت های کنگره باشیم. از این رو شرکت تعداد بیشتری از افراد در انتخابات، و فعالیت تک تک ما جهت اطلاع رسانی و جلب توجه جامعه برای رسیدن به این مقصود الزامی میباشد.

ایکاش که در جلسه دوم بازبینی اساسنامه کنگره حضور داشتید. جلسه ای که در روز یکشنبه ساعت 11 صبح در سیویک سنتر تورنتو برگزار شد، و قرار بود که تاساعت 3 بعد از ظهر ادامه پیدا کند ولی تا ساعت 5:30 طول کشید. ایکاش اجازه میدادند که از این جلسه که به بهترین وجهی بیانگر مشکل اساسی جامعه ما که عدم اعتماد بین افراد میباشد، فیلمبرداری شود تا تعداد بیشتری از افراد بتوانند از این تجربه با ارزش بهره مند گردند. جای بس تعجب و تاسف است که اینبار یکی از دو عضو هییت مدیره حاضر، مانع فیلمبرداری از جلسه ای میگردد که هدفش فقط بازبینی اساسنامه کنگره میباشد. بخصوص که شرکت کنندگان در این جلسه بیش از هفت نفر نبوده، که دو نفر از آنان سارا رخشا و دیوید موسوی از اعضاء هییت مدیره، و دو نفر دیگر شهرام تابع محمدی و ارسلان کهنموئی پور از معترضین و نویسندگان نامه های اعتراضی در رسانه ها میبودند. چه فرصت مناسبی بود که بتوان با دیدن رویاروئی این چهار نفر تا به روحیات، طرز برخورد و نگرش آنها آشنا شده و تا اندازه ائی به ریشه مشکلات سال گذشته پی برد. سارا ترس از آنکه نکند قسمت هائی از فیلم حذف شود و یا نداشتن اجازه از طرف هییت مدیره را دلایل ممانعت خود از ضبط جلسه عنوان مینماید.

متاسفانه به دلیل عدم شفافیت در عملکرد و نحوه فعالیت هییت مدیره، اطلاعات و شناخت صحیحی از آنان در جامعه بوجود نیامده است. چه بسا به ناحق در ذهن خود قضاوت غلط و بد بینی ما بسوی کسانی رفته که در واقع بیگناه میبودند. چه بسا ندانم کاری های یک عضو که برخواسته از خصوصیات اخلاقی آن فرد، بدون داشتن هیچگونه قصد و غرضی بوده، ما را برانداشته که حرکتی را به عنوان طرح و دستور جمعی تلقی کنیم. که متاسفانه حاصل آن غیر از بدبینی به کل هییت مدیره چیز دیگری نمیباشد. هفت ساعت کار فشرده، بررسی حرف به حرف، جمله به جمله، در شرایطی که تا پای خشم و پرخاش پیش میرفت، نشان از علاقه و دلسوزی آنهائی میباشد که از استراحت روز تعطیل خود گذشته و به بررسی یکی از مهمترین ابزار پایه ائی کنگره میپردازند. جای بسی تاسف است که نتوانیم از این نوع انرژی ها که بدون شک در جامعه بسیارند به نحو بهتری استفاده نمائیم. جلسه در ساعت 5:30 بعد از ظهر با فشردن دست ها، همدیگر را در آغوش گرفتن، با لبخند رضایتی از اساسنامه به نسبه تائید شده ای به پایان رسید. با اتکاء بر توافق همگانی، که این اساسنامه نیاز به کار بیشتری داشته، که در سال آینده هییت مدیره جدید در شرایط مناسب تر و نظر خواهی جمعی وسیعتری به آن بپردازد. جای دارد که از مجید جوهری کاندیدای لیبرال ریچموند هیل قدردانی نمود که از آغاز تا پایان این جلسه حضور داشته و بدون او شاید که این جلسه به اینصورت به پایان نمیرسید.

بی مورد نخواهد بود که تحت عنوان هشداری به هییت مدیره جدید، که هنوز اعضای آن مشخص نشده اند به ذکر پاره ای از مشکلات موجود پرداخته، که هم جمع بندی از برای روند گذشته و هم راه نمائی از برای آینده باشد. خوب است که بدانیم، که فعالیت در کنگره داوطلبانه میباشد و هر کس که برای آن قدمی بر میدارد بر این امر واقف بوده و لازم نیست که این