May 19, 2016
با تشکر از ایران استار و شهرما  

به عکس سال های گذشته که رقابت ها میان کاندیدا ها صورت میگرفت، اینبار تلاش در جهت رسیدن به ارقام قانونی تعیین شده در اساسنامه بود. که یکی رسیدن به پنجاه در صد به اضافه یک جهت رسمیت یافتن مجمع عمومی، و دیگری داشتن دوسوم آراء برای مشروعیت یافتن چهار کاندیدا در شرکت در انتخابات بود. بدون آن ها کنگره در حالت بحرانی قرار میگرفت، که راه حل های ارائه شده در اساسنامه نمیتوانست مشکلات را بصورت واقعی رفع کنند. همانطور که ارسلان عنوان نمود، عدم مشارکت، مشکل جدی میباشد که میبایست برای آن راه حل اساسی پیدا کرد. تعداد اعضاء از 1500 نفر به 560 نفر تقلیل یافته است. تعداد رای دهندگان از نهصد نفر در انتخابات سال گذشته، امسال به 305 نفر میرسد، که 114 نفر از آنها وکالتی میباشند. اگر تنها جناح باقیمانده از خود همتی نشان نمیداد، و تعداد شرکت کنندگان در انتخابات 24 نفر کمتر میبود، حد نصاب لازم که 281 نفر میباشد به دست نیامده، مجمع عمومی برقرار نمیگردید.

عده ائی از جمله هییت مدیره جدید بر این باورند که فعالیت ها در رابطه با بازگشائی سفارت میتوانند توجه و علاقمندی افراد بیشتری از کامیونیتی را به کنگره جلب نمایند. درمقابل عده ائی هم میباشند که اولن دخالت در امور سیاسی که به ایران مربوط میشود را خارج از محدوده عمل کنگره دانسته، و در این نهاد توانائی لازم برای برخورد با موارد اینچنین تنش زا را نمی بینند. این عده بر این باورند که حال که دولت کانادا خود تمایل به برقراری روابط سیاسی و اقتصادی با ایران را دارد، هیچ دلیل قانع کننده ای وجود ندارد که کنگره با مداخله در این امور، تنش و تفرقه بیشتری در کامیونیتی بوجود آورد. این دیگر در حوزه تشخیص اعضای هییت مدیره و بستگی به اهداف و منافع آنها دارد، که در چه حد فعالیت های آنها، که از حمایت های منسجم و حداکثری کامیونیتی نیز برخوردار نیست، میتواند در سیاست های دولت کانادا در رابطه با ایران تاثیر گذار بوده، و ارزش آنرا داشته که وجودیت کنگره را به خطر اندازد.

انصراف مریم ناظمی را نباید پایانی بر فعالیت ها در جهت حمایت از کارگران تلقی نمود. اگر حداقل در این رابطه که از موافقت همگانی برخوردار است، توجه و فعالیت های خود را منسجم کنیم، شاید بتوانیم نه تنها قشر عظیمی از کامیونیتی را به کنگره جلب نموده، بلکه یکی از اولین پل های ارتباطی میان کامیونیتی و جامعه بزرگتر را بوجود آوریم. هرساله در سی و یکم ماه می، مریم به اتفاق دیگر کارگران صدمه دیده، در مقابل پارلمان انتاریو مراسم شب زنده داری برقرار میکنند. شرکت در این مراسم میتواند آغازی بر فعالیت های حمایتی از کارگران در کنگره و کامیونیتی باشد. بخصوص که امسال قرار است که کامیونیتی های مختلف برنامه های هنری خودمانی نیز اجرا نمایند.

یکی  دیگر از موارد مطرح شده در مجمع عمومی، و مشکلاتی که در انتخابات امسال وجود داشت، استفاده بیش از حد، از زبان انگلیسی چه در گزارشات کتبی رئیس، خزانه دار، اساسنامه و حتی در سخنرانی کاندیدا ها میباشد. متاسفانه شاهد آن بودیم که بعضی از کاندیدا ها با اینکه به زبان فارسی تسلط کافی دارند باز ترجیح میدهند که در جمعی که همه حضار ایرانی میباشند به زبان انگلیسی سخنرانی کنند. این خود باعث اعتراض تنی چند از اعضای حاضر، بخصوص سالمندان گردید. اگر تحکیم و حفظ ارزش های فرهنگی ما یکی از اهداف کنگره میباشد، تقاضای اینکه زبان فارسی زبان رسمی این نهاد شناخته شود، نباید توقع بیجائی به حساب آید.

از مجمع عمومی ضبط صوتی و تصویری کامل بوجود آمده است که میتوان از طریق سایت همبستگی به آنها دسترسی پیدا کرد.

ICC 2016 AGM Videos

یکی از خوبی های مجمع عمومی و انتخابات اینست که هر ساله در روز مشخصی، فصلی از کنگره پایان و فصل دیگری آغاز میشود. این فرصتی میباشد که نفس ها تازه شوند، افراد خسته توسط نیرو های جدید جایگزین گردند، و حتی اگر سطحی، ظاهری و موقت هم باشد به کدورت ها برای مدت کوتاهی خاتمه داده شود. بخصوص که نامزدهای ائتلافی دیروز، و یا بهتر بگوییم هفت عضو هییت مدیره امروز در برنامه خود یک طرح صد روزه مقدماتی جهت آماده نمودن و آماده شدن برای یک جهش دوساله ارائه داده اند. بیائیم این صد روز را همچو آتش بسی تلقی کنیم، و از آن برای رفع کدورت ها و سوء تفاهمات بهره بگیریم. از طرفی هییت مدیره در این صد روز، از فعالیت های تنش زا که همانا مداخله در امور سیاسی در رابطه با ایران میباشد، دوری جسته، و از طرف دیگر کلیه علاقمندان به فعالیت های کنگره، بخصوص جناح های مخالف و فعال کامیونیتی، سعی به برقراری آرامش و افزایش مشارکت های جمعی نمایند.

انتخابات و مجمع عمومی در روز یکشنبه گذشته برگزار گردید. از شور و هیجان سال گذشته خبری نبود ولی خوشبختانه با تلاش فراوان حامیان کاندیدا های ائتلافی، حد نصاب حاصل،  گزارش رئیس، گزارش خزانه دار، اساسنامه، و کاندیدا های مشروط همگی با رای مثبت مورد تائید قرار گرفتند. انصراف مریم ناظمی و مهدی شمس، تنها کاندیدا های مستقل، در شب قبل از انتخابات باعث گردید که در رابطه با اعضای جدید هییت مدیره، انتخاباتی صورت نگیرد. در نتیجه هر هفت کاندیدای ائتلافی توانستند بدون رای گیری به هییت مدیره راه یابند. این برای اولین بار است که بعد از سال 2011 چنین وضعیت استثائی پیش میاید. در آنسال به علت عدم حضور کافی اعضاء، مجمع عمومی به حد نصاب نرسیده و انتخاباتی برگزار نگردید. در نتیجه اعضای دوره قبلی یکسال دیگر به فعالیت های خود ادامه دادند.  امسال مجمع عمومی با شرکت 305 نفر، یعنی 24 نفر بیشتر از حد نصاب لازم که 281 نفر میباشد برقرار شد.  191 نفر در رای گیری حضور داشته و مابقی 114 آراء، بصورت وکالتی در صندوق ها ریخته شده اند.  

ارسلان کهنموئی پور در گزارش طولانی خود که حدود سی دقیقه بطول میکشد بالاخره یکی دیگر از دلائل استعفای خود، و شاید هم دلیل اصلی را بر زبان میآورد. ایشان کنگره را به صحنه نبردی تشبیه میکند که اعضاء هییت مدیره آن اگر کوچکترین غفلتی کنند سر خود را به باد داده، و یا اینکه با دست و پای شکسته از صحنه خارج میشوند. زمانی که از تقلیل تعداد اعضای کنگره پرسش میشود، بهروز آموزگار، دبیر کنگره که مدیریت جلسه را به عهده داشت، یکبار دیگر با بهره گیری از زیرکی خویش و پیش کشیدن موارد انحرافی از جوابگوئی طفره میرود. ولی در عوض ارسلان لب به سخن گشوده و اعتراف مینماید که آنها نیز نتوانستند مانند هییت مدیره های قبلی در رفع یکی از مشکلات اساسی این نهاد که عدم مشارکت جمعی میباشد، موفق گردند. ایشان لازم می بیند که هییت مدیره جدید با این مشکل اساسی به صورت جدی برخورد نماید. بعضی از حضار،  تنش در سوشیال مدیا را پیش کشیده و آنرا دلیل اصلی کناره گیری اعضاء از فعالیت های کنگره ارائه میدهند. مهدی شمس در جواب آنها به انصراف پنج تن از دوازده کاندیدا اشاره میکند، که نمیتواند رابطه ای با سوشیال مدیا داشته باشد. به نظرایشان میبایست در جای دیگر به دنبال ریشه مشکلات بود. از جمله عارضه مهندسی انتخابات، که این بار به کاندیدا ها و نحوه تشکل آنها نیز سرایت کرده است. هفت کاندیدای ائتلافی که در طول فعالیت های انتخاباتی خود سعی در ارائه ندادن لیست مشترک داشتند، بالاخره در روز انتخابات با توزیع فلایرز های تبلیغاتی، پیوند خود را آشکارا اعلام کردند.