General Issues Related to the Community

Main Page  Articles Photo Gallery  Videos 

حاصل چهار

هفته تلاش

February 27, 2014
با تشکر از ایران استار  و شهرما  از برای چاپ این مقاله

- سوء استفاده بعضی از این نشریات از بحران موجود، و اختصاص دادن بیش از نود در صد از نشریه خود برای آگهی های تبلیغاتی، باعث آن گردیده که نشریاتی که مایلند غیر از این رفتار نمایند نیز به اجبار در این راه قرار گیرند.
- با یک حساب اجمالی میتوان هزینه آگهی های کل نشریات را به بیش از پنج میلیون دلار در سال تخمین زد. این مبلغ برای کامیونیتی در آمد زا نبوده و فقط از برای رقابت میان مشاغل صرف میشود.

 بی توجهی صاحبان مشاغل به این امر مهم و نا آگاهی آنان از لطمه ای که به یکی از ارکان اصلی کامیونیتی بوجود می آورند، هر روز به شدت این بحران میافزاید.
-  رقابت و باور غلط صاحبین مشاغل باعث تکرار آگهی ها در نشریات مختلف شده، و سرمایه ای را که میتواند از برای کارهای اساسی جامعه به مصرف رسد بیهوده از بین میبرد.
- اکثر نشریات به دلیل بی توجه ای و نداشتن اطلاعات لازم، اصول مربوط به مارکتینگ و تبلیغات را رعایت نکرده، و در نتیجه آگهی ها آنطور که باید نتیجه نمیدهند.

بطور کلی میتوان این نتیجه گیری را نمود که هر سه عامل، رسانه ها، صاحبین مشاغل و خوانندگان در بوجود آوردن این بحران هر کدام به سهم خود مقصر میباشند. در صورتیکه راه حل هائی بسیار ساده وجود داشته، که اجرای آن نیاز به یک ارگانی رسمی همچو کنگره ایرانیان دارد به شرطی که مورد قبول کل جامعه قرار گرفته باشد.

از آنجائیکه عنوان و هدف گردهمائی اخیر "گفت و شنود" غیر از بررسی رسانه ها، رفع کمبود های آن از طریق سوشیال مدیا بود، بجا میباشد که چند کلمه ای هم در باره این نوع رسانه های جمعی صحبت به میان بیاوریم. موضوع خلیج فارس، انتخابات حزب لیبرال و شورای شهر که تعداد قابل توجه ای از کاندیداهای ایرانی در آن شرکت دارند، و همچنین به پایان رسیدن این دوره کنگره ایرانیان و انتخاباتی که در پیش است، جامعه ما را در شرایط خاصی قرار داده است. رسانه ها با تمام نواقصی که در خود دارند، از برای به موفقیت رساندن این فعالیت ها نقش پراهمیتی را دارند. گرچه تغییر ساختاری آنها احتیاج به یک برنامه ریزی دراز مدت دارد، ولی آگاهی جمعی در این مورد میتواند کمک های شایانی در رفع کمبود ها بنماید. از جمله نحوه صحیح استفاده از سوشیال مدیا میباشد، که میتواند از نظر جلب توجه افراد جامعه به فعالیت های جمعی،  امکان مشارکت و همکاری در این فعالیت ها و بخصوص اطلاع رسانی عوامل موثری باشند.

بطور مثال میتوان از قرار ملاقاتی که با جو دانیال نماینده کانسرواتیو فدرال از حوزه دان والی شرقی توسط عده ای از فعالان اجتماعی، برای روز شنبه اول مارچ ساعت 11 صبح ترتیب داده شده بود نام برد. در زمانی بسیار کوتاه موضوع مطرح و از افراد کامیونیتی دعوت به عمل آمد که در این ملاقات شرکت داشته، و مسائل جامعه را با جناب نماینده در میان بگذارند. علی احساسی، کاندیدای انتخاباتی از ویلودیل، شهرام بینش از نشریه ایران استار، شادی موسوی از نشریه سلام تورنتو، عباس حیدری  و رضا لطفی از افراد کامیونیتی در عرض 24 ساعت گروهی را که قرار است در این ملاقات شرکت کنند تشکیل داده و خبر آن در سطح جامعه پخش شد. این یکی از آن کارهائی میباشد که به هیچ عنوان از طریق نشریات امکان پذیر نمیباشد.

مثال دیگر گردهمائی اعتراضی به تعرض لفظی جناب وزیر به خلیج فارس میباشد، که برای روز شنبه هشتم مارچ در پلازای ایرانیان ساعت دو بعد از ظهر تدارک دیده شده است. در این مورد نه تنها از نشریات برای خبر رسانی استفاده شده است، بلکه سوشیال مدیا نیز به روش خود به جلب توجه افراد جامعه در سطح وسیع مشغول میباشد.

لازمه حل تمام مشکلات توجه و علاقه جامعه است که بدون آن هیچ امیدی در رفع نواقص وجود نخواهد داشت. چه خوب بود که این باور در ما بوجود میامد که به جای مادام انتقاد کردن، با کمی توجه و همکاری میتوانیم بزرگترین مشکلات را به ساده ترین وجهی بر طرف کنیم. حل مشکل رسانه ها اگر در دسترس مستقیم ما نمیباشد، ولی نحوه استفاده از سوشیال مدیا، فعال بودن ما در آن، و بهره برداری از امکان خبر رسانی بی حد آن، صد درصد در اختیار ما بوده که میتوانیم از هم اکنون به نوعی دیگر آغاز کنیم.

حضور کمتر از بیست نفر در گردهمائی اخیر "گفت و شنود"،  که آنهم اکثر شان از کسانی میباشند که بطور معمول در بیشتر این جلسات شرکت دارند، بعد از چهار هفته فعالیت و تلاش درسوشیال مدیا، مقالات و اعلان برنامه در نشریات، ارسال بیش از 1500 ایمیل جهت اطلاع رسانی و دعوت، سئوال برانگیز میباشد. شاید این پدیده نیز، نیاز به یک بررسی داشته تا بتوان به شناخت بهتری از کامیونیتی دستیابی پیدا کرد.  آیا "بررسی رسانه ها و سوشیال مدیا" موضوعی واهی و دور از واقعیت بوده، و یا اینکه اشکالاتی هم در رابطه با برگزارکنندکان این برنامه وجود دارد، که حاصلش شرکت معدود افراد و حضور فقط یک رسانه در این گردهمائی میباشد. جای بسی خوشنودیست که یکی از شرکت کنندگان جدید، جوانترین فعال اجتماعی و عضو هییت تحریریه یکی از نشریات میباشد. این خود میتواند امید و نشان از شرایط خاص امروز کامیونیتی بوده که میبایست به آن توجه نمود. چه بسا که از این نوع جوانان علاقمند به فعالیت های اجتماعی بسیارند و کافیست که در مسیر صحیح قرار گیرند.

حاصل بررسی رسانه ها، گزارش چند صفحه ای میباشد که به زودی در اختیار نشریات قرار خواهد گرفت. این گزارش با تمام نواقصی که درخود دارد، میتواند آغازی از برای یک بررسی جامع تر قرار گیرد. به آن امید که کنگره جدیدی که در سال آینده خواهیم داشت، موضوع رسانه ها را جدی گرفته و کمیته ای از برای بررسی و پیدا کردن راه حل برای آن بوجود بیاورد. فعلا به عنوان پایانی موقت به این فعالیت و آغاز توجه به موضوع کنگره و انتخابات سال آینده، به ذکر نکاتی از آن به شرح ذیل اکتفا میکنیم.
- هیچکدام از رسانه ها جز اطلاع رسانی وقایع کامیونیتی، فعالیتی آگاهانه از برای بوجود آوردن حس تعلق به آن و همسو کردن نیروی های موجود به طرف اهداف مشترک انجام نمیدهند. به نحوی دیگر میتوان گفت که نشریات موجود به رسالت خاص یک رسانه کامیونیتی  مهاجر بودن، یا که باور و یا آگاهی ندارند.
- بطور کلی افراد جامعه علاقه خود را به خواندن نشریات از دست داده اند.
- رسانه ها با علم براین موضوع تمایلی در رفع این اشکال ندارند.
- از آنجائیکه تمام هزینه های تولید و توزیع نشریات از طریق آگهی های تجاری صورت میگیرد، به طور غیر مستقیم آنها در درجه اول به یکی از عوامل تجاری و اقتصادی جامعه مبدل گشته اند.
- از آنجائیکه که نشریات به صورت رایگان در اختیار خوانندگان قرار میگیرد، و جز انتقاد هیچ پشتیبانی دیگر از طرف آنها برای نشریات وجود ندارد، پیوند میان خواننده و نشریه از بین رفته است.
- وجود پدیده ای همچو مقالاتی  که در ظاهر علمی و عملی مینمایند، ولی در واقع وسیله ای دیگری از برای تبلیغ میباشد، بدون آنکه نشریات ماهیت تجاری این نوع مقالات را مشخص کنند، از اعتبار دیگر مقالات و خود نشریه کاسته است.
 

 

Last Edited 06/09/2016 - For all comments on this site info@signandprint.ca