General Issues Related to the Community

Main Page  Articles Photo Gallery  Videos 

با  پرهیز از بی تفاوتی سال مشارکت فعال در امور سیاسی- اجتماعی را آغاز کنیم

 
March 27 2014
با تشکر از  ایران استار برای چاپ این مقاله

الحق که باید اعتراف کنیم که مسبب آنچه بر ما در این جامعه میرود خود ما هستیم. ما  نباید این پیروزی را دست کم گرفته، بسادگی از کنارش گذشته و به فراموشی بسپاریم. لازم و بجا میباشد که با توجه به نقشی که در این جریان، کسانی که  تا به امروز خود و یا جامعه آنان را به عنوان نماینده میشناسد، بازی نموده اند بر آگاهی خود نسبت به آنان بیافزائیم. شاید زمان آن رسیده که تعارفات را به کنار گذاشته، نا گفته ها را بر زبان آورد، و محیط را چنان آماده نمود که آنهائی که واقعا دلسوز جامعه میباشند پا به صحنه گذاشته و دور از هر گونه هیاهو امکان خدمت رسانی برایشان مهیا گردد

انتخابات متعددی که در پیش داریم، بخصوص انتخابات کنگره ایرانیان که حدود یکماه به آن باقی مانده، فرصت های مناسبی میباشند که در این خط قدم برداریم. متاسفانه هیچ جنب و جوشی در این رابطه در جامعه دیده نمیشود. هییت مدیره کنونی نسبت به این موضوع احساس مسئولیت نکرده و در این رابطه هیچ حرکتی از خود نشان نمیدهد. شاید اگر تاریخ انتخابات را هر چه زود تر اعلام نمایند، باعث آن گردد که افراد جامعه به خود آمده و با آن برخورد جدی تری نمایند. شاید لازم باشد که دست اندرکاران رسانه ای از طریق نشریات، رادیو و تلویزیون ، فعالان اجتماعی از طریق مطرح کردن این موضوع در محافل عمومی، و افراد جامعه از طریق سوشیال مدیا  کمبود وقت باقیمانده را جبران نمایند. نا گفته نماند که هیچ حرکتی نمیتواند جایگزین توجه، علاقه و شرکت افراد جامعه در این رابطه باشد. لازم میباشد که از هم اکنون آنهائی را که برای این سمت ها مناسب میدانیم معرفی نماییم، و یا آنهائی که میخواهند خدمتی به جامعه بنمایند حجب و حیای خاص فرهنگی ما را کنار گذاشته و برای شناساندن خود به جامعه اقدام نمایند.

از طریق سوشیال مدیا، هر فردی میتواند با کمترین هزینه به سهم خود، مهره ای موثر در تاثیر گزاری بر جامعه باشد. بیائیم در این سی و چند روز باقی مانده، لایک زدن ها، کامنت ها و به اشتراک گذاشتن های خود را به طعم و عطر یک حرکت جمعی آشنا سازیم. از آنها به صورتی غیر تفننی استفاده کرده و هدفمندشان سازیم. از نظر روحی و روانی حضور فیزیکی در صحنه، سخنرانی و جلوی دوربین قرارگرفتن، نیاز به آمادگی هائی دارد که در همه افراد وجود ندارد. سوشیال مدیا این امکان را بوجود آورده که تا اندازه ای بر این مشکل غالب شده، و این امکان برای هر شخص وجود داشته باشد تا اظهار نظر نموده و به انواع مختلف در حرکتهای جمعی شرکت نماید.

شاید با انتخاب سر مقاله ای که هفته گذشته در یکی از نشریات فارسی زبان به چاپ رسیده، از طرفی تاکیدی مجدد بر "بی تفاوتی" به عنوان مشکل اساسی جامعه کرده باشیم. از طرفی دیگر جهت قالب شکنی و خارج شدن از قیود فکری که ما را اسیر خود کرده و مانع بوقوع پیوستن غیر آنچه که ما انتظارش را میکشیم، قدمی برداشته باشیم. عضوی از یک جامعه مهاجر بودن پدیده ای نو برای همه ما میباشد. متاسفانه نه فقط کامیونیتی ما بلکه جامعه بزرگتر نیز به این نکته مهم توجه نکرده و بسیاری از امکانات مثبت آن نادیده و نا استفاده باقی مانده است. در صورتیکه میتواند عامل موثری در دگرگونی کل جامعه به حساب آمده و در سطح جهانی نقش عمده ای را بازی کند

بیائید سال نو را بهانه از برای مثبت نگری دانسته، اینطور به خود بقبولانیم که معطلی دوماهه جناب وزیر برای تصحیح خطای خود، از این نظر بوده که بخواهد به ما عیدی نوروزی داده، و شادی امسال ما را دو چندان کند. ولی ایکاش جامعه ما به این موضوع که شاید در ظاهر ساده و بی اهمیت جلوه کند، بیشتر دقت میکرد، آگاهی و نایج بیشتری از آن حاصلش میگشت. روی سخن بیشتر به سوی کاندیداهای انتخاباتی میباشد، که این توان را در خود دیده و قصد آن دارند که حداقل چند سالی را بطور تمام وقت در دنیای سیاست به سر برند. متاسفانه اینطور به نظر میاید که اکثر آنان به عکس، موضوع خلیج فارس را در خط منافع خویش ندیده، و یا که با نوشتن یک نامه و یا یک اظهار نظر از خود رفع تکلیف نموده اند.

اگر واقعا بانی این خطا آن کسی باشد که سخنرانی جناب جان بیرد را تهیه کرده است، این سئوال پیش میاید که چرا با توضیحی کوتاه تصحیح و برطرف نگردید. عکس العمل سریع، همگانی و شدید کامیونیتی ما، و بخصوص مقاله ای که در تورنتو استار به چاپ رسید جای هیچ شکی را باقی نمیگذارد، که مقصر ویا مقصرین در همان روز های اول متوجه خطای خود شده اند. بی توجهی و به تعویق انداختن بی دلیل حل این موضوع را شاید بتوان خطای بزرگتر از مورد اول جناب وزیر و مشاورانش دانست. شاید هم حکمت این حادثه بر این بود که ما، به بی خردی سیاسی دولتمردان خود بیشتر آگاه گردیم. دریابیم که چه کسانی بر ما حکومت میکنند و این اجازه را به خود میدهند که در امور بین المللی صاحب نظر بوده، و چه در سطح جهانی و یا داخلی تصمیم گیریهای اجرائی نمایند، که با سرنوشت انسان ها در رابطه میباشند. ایکاش آنهائی که تسلط بر زبان انگلیسی دارند با تجزیه و تحلیل این موضوع و نوشتن مقاله هائی در نشریات سراسری، در این زمان حساس انتخاباتی، خدمتی جهت آگاهی عمومی به جامعه مینمودند. وای کاش کاندیداهای انتخاباتی ما به این موضوع توجه بیشتری مینمودند و از این طریق سعی به جلب نظر افراد غیر ایرانی حوزه خود کرده و به تعداد آرای خود میافزودند.

از طرفی دیگر می بینیم که چگونه در جامعه ای دموکراتیک به این سادگی میتوان با نوشتن چند نامه، مقاله، حضور مختصر در سوشیال مدیا، و دو تظاهرات نه تنها پیام خود را  به دولتمردان رساند، بلکه آنها را مجبور به عقب نشینی و واکنشی مثبت نمود. حال این تصور را بنمائیم که اگر تعداد بیشتری از افراد جامعه بی تفاوتی را کنار گذاشته، به منافع جمعی اهمیت داده و در صحنه حضور مییافتند، چه کارهائی را که نمیتوان کرد. الحق که باید اعتراف کنیم که مسبب آنچه بر ما در این جامعه میرود خود ما هستیم. ما  نباید این پیروزی را دست کم گرفته، بسادگی از کنارش گذشته و به فراموشی بسپاریم. لازم و بجا میباشد که با توجه به نقشی که در این جریان، کسانی که  تا به امروز خود و یا جامعه آنان را به عنوان نماینده میشناسد، بازی نموده اند بر آگاهی خود نسبت به آنان بیافزائیم. شاید زمان آن رسیده که تعارفات را به کنار گذاشته، نا گفته ها را بر زبان آورد، و محیط را چنان آماده نمود که آنهائی که واقعا دلسوز جامعه میباشند پا به صحنه گذاشته و دور از هر گونه هیاهو امکان خدمت رسانی برایشان مهیا گردد.

Last Edited 06/09/2016 - For all comments on this site info@signandprint.ca