روش دولت حاکم بر همگان روشن است، که قوانین را در درجه اول افراطی ارائه میدهد و انتظار آنرا هم دارد که مورد اعتراض عمومی قرار گیرند. احزاب مخالف با سر و صدای فراوان پیشنهاداتی ارائه داده که اصل و ماهییت آن قوانین را تغییر نداده، ولی آنها میتوانند آنرا برای خود پیروزی به حساب بیاورند. تاریخ نشان داده است که حتی در کشور های دموکراتیک حکومت ها برای کنترل جوامع و رسیدن به اهداف خود نیازی به رعایت قوانین ندارند. محمد محجوب مصری تبار و ماهر آرار متولد سوریه که هر دو از شهروندان کانادا میباشند و به خطا اتهامات تروریستی بر آنها وارد شده، آینده ای را که لایحه سی -51 در حال آماده ساختن میباشد را سالیان قبل تجربه کرده اند. کلی و مبهم گوئی های لایحه سی -51، این امکان را خواهد داد که به انواع مختلف تعبیر شده و جلوی بسیاری از فعالیت ها اعتراضی اجتماعی را بگیرد. شاید هم که هدف اصلی این لایحه همین باشد، که با بوجود آوردن خوف و وحشت بسیاری از شهروندان را از وظیفه خود که حضور در صحنه های سیاسی، و اجتماعی میباشد، را دور نگاه دارد.

وظیفه شهروندی ایجاب میکند که هر فرد خود را مسئول شناخته و به آنچه که پیرامونش میگذرد بی تفاوت باقی نمانده  و از خود واکنشی نشان دهد. ساختار خاص کانادا این امکان را بوجود آورده است که این واکنش در سه سطح مختلف صورت گیرد. یکی فردی، یکی از طریق جمعی که به کل جامعه مربوط میگردد و دیگری که میتواند از طریق کامیونیتی ها صورت پذیرئ. شکل گیری جامعه از طریق قرار گرفتن کامیونیتی های مختلف در کنار هم، پذیرش و باور به مولتی کالچرالیسم به عنوان اصلی مثبت و تضمین کننده ضوابط حقوق بشری، این امکان را بوجود آورده که بتوان به وجه بهتری از امکانات افراد در رابطه با شرایط و فرهنگ خاص آنها بهره گیری شود. نشریات قومی به عنوان یکی از ارکان اصلی جامعه، با انتشار مقالات مربوطه میتوانند مشکل زبانی را برای آن دسته از افراد که تسلط به زبان انگلیسی را ندارند بر طرف نمایند. بنیادی همچو کنگره ایرانیان به عنوان رکنی دیگر از جامعه میتواند محور اصلی در جهت سازمان دهی مشارکت های جمعی باشد. و بالاخره هر فرد به اقتضای تخصص و امکانات خود میتواند عامل مهمی در به چرخش در آوردن حرکت های اجتماعی باشد.

شاید ما ایرانیان که اکثرمان از کشوری گربخته ایم که در آن از آزادی و دموکراسی اثری دیده نمیشود، در مقابل قوانینی همچو لایحه سی-51 و هر قانونی که محدودیت هائی برای مداخله شهروندان در امور اجتماعی بوجود میاورد، میبایست از خود حساسیت بیشتری نشان دهیم. "همبستگی و حمایت" از همه دعوت مینماید که با شرکت در گردهمائی ها، تظاهرات، نوشتن و ترجمه مقالات نه تنها در بالابردن سطح آگاهی جمعی کمک نموده بلکه باعث بوجود آمدن همبستگی و اتحاد در جامعه گردیم. برای دسترسی به اینگونه اطلاعات و گردهمائی های بعدی در رابطه با اعتراض به لایحه سی-51 میتوان به سایت همبستگی مراجعه کرد.

facebook/hambastegi.hemayat
facebook/ICC 2014Election
facebook/Let’s Talk Iranian Canadian Congress! 
I'm an Iranian-Canadian too! 

منظور این مقاله شرح و تفسیر لایحه سی-51 نمیباشد. ولی به علت پر اهمیت بودن آن به عنوان سر مقاله انتخاب گردیده است. تا از طرفی به تغییرات بنیادی که چهره و ماهییت کانادا را در حال دگرگون کردن است توجه شود و از طرفی دیگر به نقشی که کامیونیتی ما و دیگر کامیونیتی ها میتوانند در این تغییر و تحولات بازی کنند اشاره ای شود. با تصویب این لایحه میتوان گفت کانادا معصومیت و آنچه آنرا از دیگر کشور ها متمایز میساخت از دست داده و فصلی نو را در تاریخ کوتاه خود آغاز خواهد کرد.

دولت کانسراتیو که تا به امروز ماهیتی مهاجر ستیز از خود نشان داده است، در دو دوره حکومت خود، بخصوص دوره دوم توجه زیادی به قوانین مهاجرتی داشته است. تا سال 2011 کارگران ساده مهاجر که از مهاهرتی برخوردار نبوده اند، میتوانستند ویزا و اجازه کار خود را تمدید کنند و در دراز مدت تقاضای اقامت دائم کرده و بالاخر به شهروندی کانادا در آیند. در سال 2011 دولت با تصویب قانون جدیدی که "چهار داخل و چهار خارج" لقب گرفته  است، تمدید این نوع اجازه کار و ویزا ها را غیر ممکن نموده و این نوع کارگران مجبورند که بعد از پایان دوره چهار ساله اقامت، کشور را ترک کنند و برای مدت چهار سال بعد از آن نیز حق بازگشت به کانادا را نخواهند داشت. اول ماه آپریل امسال مصادف است با پایان چهار ساله اقامت اولین دوره کارگرانی که این قانون شامل حال آنها میشود، که تعدادشان در حدود 70.000  نفر تخمین زده شده است. بسیاری از این افراد را کسانی تشکیل میدهند که از نظر مالی در پائین ترین سطح قرار دارند. هزاران دلار خرج کرده اند تا که خود را به کانادا برسانند. با حداقل دستمزد کار کرده و خرج خانواده خود را که پشت سر گذاشته اند تهیه و برای آنها می فرستند. جای تعجب نخواهد بود که بسیاری از این افراد اگر شانس آورده و بصورت اجباری به کشور خود برگردانده نشوند، به صورت غیر قانونی در کانادا باقی مانده و به بازارهای کار زیرزمینی بپیوندند.

از دیگر قوانینی که در رابطه با مهاجرت بوده و از اهمیت بالائی برخوردار میباشد، لایحه سی-24 است که سال گذشته به تصویب رسید. از آنجائیکه کلیه مهاجرین را شامل میشد، سرو صدا و فعالیت های اعتراض آمیز وسیعی صورت گرفت، که متاسفانه هیچکدام از آنها ادامه پیدا نکرد. طبق قوانین جدید، مهاجرین مجبور هستند زمان طولانی تر و شرایط سخت تری را برای به دست آوردن شهروندی کانادا متحمل شوند. در ضمن این قانون با بوجود آوردن امکان سلب ملیت کانادائی از افرادی که دارای ملیت دیگری نیز هستند آنها را به نحوی به شهروندان درجه دو مبدل ساخته است. در کامیونیتی ما نیز پیرامون این لایحه فعالیت های گسترده ای آغاز گردید که متاسفانه طبق روال همیشگی عده ائی با بهره گیری از این جریان در جهت اهداف خویش مانع پیشرفت و ادامه این حرکت شدند.

افزایش قدرت دولت، پلیسی شدن و عدم کنترل سیستم حکومتی، ضعف قوه قضائیه، سلب آزادی های شهروندی که در مجموع لطمه مهلکی به دموکراسی میباشند را، میتوان ماهیت و اهداف اصلی لایحه سی -51 دانست که این روز ها موضوع روز میباشد. این لایحه هنوز به تصویب نرسیده و در اثر اعتراضات گسترده مردم و احزاب قرار است که تغییراتی در آن بوجود آید. ولی دولت کانسرواتیو با داشتن اکثریت در پارلمان جای هیچگونه امیدی را برای کسی باقی نمیگذارد تا که این لایحه که به اصطلاح برای مبارزه با تروریسم طراحی شده است صورتی معقول به خود گیرد. 

Nasim Asgari Video (3)

Syed Hussan (Video)