|
مواردی را که به صورت اجمالی به چند نکته مهم آن اشاره شد،
بهانه ای قرار داده ایم، تا حرکت اعتراض آمیزی را که قرار
است در همین هفته در تورنتو انجام گیرد به اطلاع عموم
برسانیم. در روز شنبه 14 دسامبر تظاهراتی در مقابل محل
نگاهداری
بیش از دویست مهاجر و پناهجو از ششصد مهاجری که
در زندان های کانادا به سر میبرند، در نزدیکی تورنتو در
شهر لینزی از طرف گروه های مدافع حقوق بشر تدارک دیده شده
است. متاسفانه زمان نگاهداری تعدادی از این مهاجرین در پشت
میله های زندان، که به نحوی زنده به گور کردن آنها میباشد،
بدون آنکه جرمی مرتکب شده باشند، به ده سال میرسد. در میان
این جمع، شش پناهجوی ایرانی نیز وجود دارد که ماه ها
بلاتکلیف در اسارت به سر میبرند
Could this man in Canadian jail be South Africa’s
missing anti-apartheid icon?
The Toronto Star Article.
اتوبوس هائی جهت حمل و نقل شرکت کنندگان در این تظاهرات در
نقاط مختلف شهر تدارک دیده شده است. چه خوب بود که حداقل
سی الی چهل نفر از افراد کامیونیتی ما تمایل خود را نسبت
به شرکت در این گردهمائی اعلام کرده، تا بتوانیم اتوبوسی
را از مبداء ریچموند هیل به حرکت در آوریم. نشان دهیم که
ما ایرانیان شهروندان مسئول بوده و غیر از رای و مالیات
دادن نسبت به آینده این کشور علاقمند میباشیم. تا از این
طریق خود را شایسته و صاحب حق و حقوق در موارد اجتماعی
بدانیم.
از این فرصت استفاده کرده و از کلیه فعالان اجتماعی، افراد
سرشناس جامعه، کاندیداهای انتخاباتی، رسانه های گروهی و تک
تک افراد خیر خواه و دلسوز جامعه دعوت میشود، که در این
تظاهرات شرکت نمایند. باشد که این حرکت جمعی، که هیچ منظور
دیگری غیر از دفاع از حقوق کسانی که همچو تک تک ما از سختی
ها و بی عدالتی های کشور های خود فرار کرده اند، و رنج
تبعید و درد زندان را به زندگی غیر انسانی در وطن خویش
ترجیح میدهند، بتواند تسهیلاتی را از برای آنان بوجود
بیاورد
 .
Sign The Petition
از کلیه علاقه مندان به داشتن اطلاعات بیشتر دعوت میشود،
که به سایت و صفحه های فیسبوک "همبستگی و حمایت" و " نه به
بازگشت های اجباری به ایران" و یا از طریق تلفن ارائه شده
تماس بگیرند. باشد که در این روز ها، که از دست دادن
جوانانی از جامعه خود، و نلسن ماندلای قهرمان از جامعه بین
المللی، بیداری خاصی را در بسیاری از ما و دیگر افراد
نسبت به زندگی و انسانیت بوجود آورده، آغازی باشد از برای
یک دگراندیشی عمیق و مفید برای جامعه ای که در آن زندگی
میکنیم. با آن امید که بتوانیم و بخواهیم کمی از وقت و
توجه خود را در جهت بهبود سازی محیط و کمک به نیازمندان در
اختیار جامعه قرار دهیم. |
در چند هفته ای که گذشت، شاهد جنب و جوش و اتفاقات قابل
توجه ای در کامیونیتی بوده ایم. غم از دست دادن مهیار
مریدی و بابک مهیم، فرزندان جوان دو چهره سرشناس و فعال
جامعه، و مجالس بزرگداشتی که از برای این دو عزیز از دست
رفته، از طرف خانواده هایشان برپا شد، وحضور بیشت از دو
هزار نفر در یکی و چهارصد الی پانصد نفر در دیگری، این
هیجانات را به اوج خود رساند.
انتخابات حزبی که در سال آینده در پیش داریم، افزایش تعداد
کاندیدا های ایرانی شرکت کننده به شش نفر، با پیوستن مجید
جوهری و مایکل پارسا به جمع دیگر نامزدها، از دیگر مواردی
میباشند که نشان از یک تحول بزرگ در جامعه میباشند. گرد
همائی روز یکشنبه گذشته در بنیاد پریا، که توسط احمد
تبریزی جهت اطلاع رسانی و آموزش نحوه انتخابات بر قرار شد،
و گردهمائی دیگری که برای روز پنج شنبه این هفته در همان
رابطه از طرف کنگره ایرانیان برنامه ریزی شده است، دیگر
نشان هائی میباشند که جامعه ما میرود تا بهاری از نوع دیگر
را آغاز نماید.
میتوانیم به موضوع دیگری هم اشاره ای کرده باشیم که نشان
از این تغییر و تحولات میباشد. اعتراض و فریاد نه به اعدام
آرام آرام تبدیل به یک موضوع همه گیر شده است. می بینیم که
چگونه گروههای مختلفی که در گذشته هیچ وجه مشترکی در خود
نسبت به گروه دیگر نمیدیدند، در باره این موضوع همصدا شده
و به این نتیجه رسیده اند که جز از طریق متحد شدن وهم فکری
نمیتوان با این غول مهیب مبارزه نمود.
گرچه این تحولات در مقایسه با فعالیت های سابق جامعه و بی
تفاوتی و سکونی که از افراد کامیونیتی خود در گذشته دیده و
با آن بخوبی آشنائی داریم قابل تقدیر و امیدوار کننده
میباشد، ولی باید اعتراف نمود که از یک جمعیت صد و پنجاه
هزار نفری باید انتظارات بیشتری داشت. جای بس تاسف است،
زمانی که مسائل جدی تر و در سطح بزرگتری از جامعه مطرح
میشوند، تمایل به شرکت در فعالیت ها به صفر میرسد. انگاری
که ما نسبت به این کشور بیگانه بوده و یا اینکه اقامتمان
در اینجا موقتی میباشد، هرچند میرود تا به چهار دهه برسد.
از همین رو میباشد که دولت کانادا و جامعه کانادائی،
کامیونیتی ما را جدی نگرفته و هر آنطور که صلاح میداند،
بدون در نظر گرفتن منافع و نظریات ما عمل مینماید. برگزاری
گردهمائ ها و دعوت از چهره های سرشناس جامعه ما به عنوان
نماینده های واقعی کامیونیتی، که جای بحث در آن بسیار
میباشد، نشانگر این موضوع میباشد. .
.
http://toronto.nooneisillegal.org/
برخورد با مسائل در رابطه با ایران، از قبیل تحریمها،
موضوع جنگ، بستن سفارت ها، فروش ساختمان آن، معطل
نگاهداشتن متقاضیان مهاجرت و نحوه برخورد غیر انسانی با
پناهجویان همگی بیان کننده این نقیصه میباشند، که سرچمشه
اش را در عدم اتحاد و حضور جامعه ایرانی در صحنه های
اجتماعی باید جستجو نمود. |
