Newspapers

Main Page  Articles Photo Gallery  Videos

19 September 2013
با تشکر از ایران استار

کنگره ایرانیان و رسانه های ایرانی

چگونه میتوان انتظار داشت که نشریه ای بیطرفانه عمل کند و از افراد و یا سازمانهائی انتقاد نماید که ممر در آمدش میباشند. چگونه میتوان توقع  داشت که نشریه ای آنطور که باید عمل کند، زمانی که مایل نیستیم هیچ حمایت مالی از آن کرده و این را امری طبیعی دانسته که این نشریات به صورت رایگان در اختیارمان قرار گیرند.

در جهت بوجود آوردن اتحاد، آگاهی جمعی و یاری افراد، اهمیت نشریات در جامعه ما به هیچ وجه از اهمیت کنگره ایرانیان کمتر نبوده و چه بسا مسئولیت بیشتری هم عهده دار میباشند. تا زمانیکه نشریات ما، که عامل اصلی اطلاعات رسانی و بوجود آوردن حس تعلق به یک جامعه متحد و مشترک میباشد، به این امر مهم پی نبرده و در جهت آن اقدام نکنند، بسیاری از نیرو ها به هدر رفته و فعالیت های اجتماعی در این خط را بسی دشوار مینمایند. افکار عمومی، رفتار و برخورد کل جامعه و تک تک افراد با نشریات باید آنچنان نیرومند و منسجم بوده که آنان را مجبور به رعایت اصول اولیه نمایند. یا اینکه همزمان با توجه و تمایل به بهبود سازی سازمانی همچو کنگره ایرانیان، باید به فکر بهبود سازی و سر و سامان دهی به نشریات و یا بوجود آوردن نشریه ای مستقل و غیر انتفاعی باشیم.

با در نظر گرفتن نکات ذکر شده، با اینکه موارد پیشنهادی و انتقادی در این نامه همگی به جا میباشند، ولی متاسفانه اینطور به نظر میاید که اهداف و منظوراتی در پس این حرکت وجود داشته که از اعتبار و حسن نیت این جریان میکاهد. با اینکه در این نامه چندین بار بر دوستانه بودن آن اشاره شده است ولی عقل سلیم، شرایط زمانی و مکانی، جزئیات دیگری که در نحوه ارائه و نگارش، اعلام نام امضاء کنندگان و دعوت از افراد بیشتر جهت پیوستن به این حرکت، و پافشاری و دفاع از مشروعیت نحوه عمل،  این اجازه را نمیدهند که بر آن باوری وجود داشته باشد.  جای بسی تاسف است زمانی که جامعه ما احتیاج به یک حرکت جمعی متحد در جهت پیشرفت و راه یابی به سکوهای مهمتر حکومتی کشور میباشد، وقت و نیروی خود را صرف حرکت ها تلافی جویانه و یا پایان دادن به حسابهای نیمه تمام گذشته به هدر دهیم. نتیجه این حرکت جز بوجود آوردن اختلاف در میان جامعه در این زمان حساس نخواهد بود. 

در ضمن لازم و بجاست که به این نکته پر اهمیت هم اشاره ای کرده باشیم، که خارج از انصاف است که این مطالب زمانی عنوان شوند که یکی از کاندیدا های انتخاباتی، سمت معاونت کنگره ایرانیان را، که فعالیت و نحوه رفتارش به زیر سئوال رفته است عهده دار میباشد. مگر اینکه خواسته و ناخواسته عنوان کنندگان این شکوائیه یارگیری و تصمیم گیری نموده اند و منظوراتی در این رابطه داشته باشند که امیدواریم در آینده شاهد خلاف گوئی خود باشیم.

"همبستگی و حمایت" از این فرصت استفاده کرده و همچو گذشته، هر بار که موضوعی قابل اهمیت در رابطه با جامعه بوجود آمده، قصد  دارد که این مورد را نیز مانند مسئله پناهجویان، کارگران صدمه دیده، پرسشنامه های شهروندی و انتخابات آتی را با هدفی دراز مدت دنبال کند. از این رو صفحه ای در این رابطه همچو موضوعات دیگر در سایت خود بوجود آورده تا با جمع آوری اطلاعات و مقالات مختلف در این رابطه آنچنان رفتار کند، که جریانی در این مورد بوجود آمده که حاصلش سر و سامان دادن به این معضله اجتماعی، بیداری و توجه بیشترصاحبان، سردبیران و دست اندکاران این جراید و تغییری در روند کارشان باشد. با این امید که این فعالیت ها زمینه هائی باشند برای بوجود آمدن گروه های کاری که در آینده توسط کنگره ایرانیان بوجود خواهند آمد.

در ضمن از علاقمندان دعوت میشود که سری به صفحه کنگره ایرانیان در سایت "همبستگی" زده تا از طریق ویدیو های موجود، گرد همائی های گذشته کنگره، گزارشات و مقالات موجود در این رابطه، اطلاعاتی به دست آورند. 

از نظر نگارنده این مقاله هیچ مورد تازه ای در رابطه با کنگره ایرانیان وجود نداشته تا بخواهد بار دیگر دست به قلم برده و با نوشتن مقاله و یا گزارشی جدید، توجه جامعه را به آن معطوف دارد. چه در گذشته تا جائی که در توان بوده با تماس های مستقیم و غیر مستقیم با اعضائ کنگره، و یا با ارسال نامه های سرگشاده، مقاله و یا گزارش های مختلف توسط اشخاص و گروه های متعدد سعی بر آن شده که تا جای امکان از نحوه فعالیت کنگره نقد، انتقاد، راهنمائی، همکاری و اطلاع رسانی به عمل آید. خوشبختانه اکثر نشریات فارسی زبان جامعه ما در نشر آنان همکاری کرده و بسیاری از آن مقالات و نظریات به چاپ رسیده اند. آنچه باعث تعجب و تحیر میباشد، مطالب عنوان شده در آخرین نامه اعتراض آمیزی که توسط تعدادی از افراد جامعه، خطاب به کنگره ایرانیان نوشته شده و در نشریات هفته گذشته  چاپ شده، نمیباشد. چه آنکه کلیه آن نکات در گذشته بار ها عنوان شده و کنگره  نسبت به جوابگوئی به آنان بی اعتنائی کرده و هیچ گونه تغییری هم در رفتار خود در رابطه با آن نکات به عمل نیاورده است.

آنچه سئوال بر انگیر بوده و در این نامه به آن هیچگونه اشاره ای نشده است، موضوع تداخل منافعی میباشد که ناشی از عقاید، گرایش ها و سمت های  سیاسی رئیس هییت مدیره کنگره میباشد، که میتوان آنرا سرچشمه و مسبب کاستی های دیگر دانست. همچنین در میان امضاء کنندگان این نامه، دیدن نام سردبیر و تنی چند از همکاران نشریه ای که در گذشته در اکثر اوقات از حامیان کنگره بوده، و به ندرت در پخش نظریات مخالف کنگره با افراد معترض همکاری داشته، باعث تعجبی دیگر است.

این نامه و مقاله هفته گذشته سردبیر نشریه ای که به آن اشاره شد، در رابطه با تعطیل شدن روزنامه کیهان چاپ لندن را بهانه ای قرار داده ایم تا نگرشی مختصر، به یکی دیگر از مسائل عمده جامعه خود که نشریات میباشند، داشته باشیم.

ایشان از حقایق تلخی صحبت میکنند که منجر به تعطیل شدن کیهان شده است. مایلم که از این فرصت استفاده کرده به جای گفتگو در باره نشریه ای که دیگر وجود ندارد، چند نکته ای  در باره نشریات خودمان در تورنتو گفته باشم. شاید این باعث آن گردد سردبیران، دست اندرکاران و افراد جامعه به خود آمده و توجه بیشتری به این موضوع مهم نمایند. یک نشریه مانند هر فعالیت  دیگر اگر جوابگوی نیاز های مردم طبق شرایط زمان و مکان موجود نباشد مجبور به از میان رفتن است. غیر از تغییرات سریع و وسیعی که در محیط رسانه های اطلاعات جمعی در چند دهه اخیر به وجود آمده، تغییری که در عادات و رفتار مردم  هر روزه به دلایل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به وجود میاید، اصول و موارد دیگری هم وجود دارند، که باعث موفقیت و یا سقوط یک نشریه میباشد. نحوه بر خورد صاحبان و دست اندرکاران این نشریات، که خواه این ابزار را جهت خدمت و جوابگوئی به نیاز های مردم استفاده کرده و یا آنرا وسیله ای از برای بست، نشر و پیشبرد عقاید شخصی و یا گروهی خاص خود به کار میگیرند را میتوان از این نکات دانست.

نشریات فارسی زبان ما عملا نشان داده اند که نقش اصلی خود را که اطلاعات رسانی و بوجود آوردن آگاهی جمعی میباشد از دست داده اند. متاسفانه این نشریات کم و بیش وسیله ای از برای امرار معاش مالکین خود شده اند. سردبیران و یا بهتر بگویم صاحبان این مشاغل مجبور به آن شده اند که بسیاری از رسم و رسوم، اخلاقیات و شئونات این حرفه را فراموش کرده و یا به زیر پا بگذارند. دلیل و علت اصلی آن هم بسیار روشن و قابل فهم بوده، و هر کدام از ما میبایست به تقصیر و  سهیم بودن خود در این امر اعتراف بنمائیم. تا زمانی که نشریات ما در بند و وابسته به درآمدی هستند که از آگهی های تجارتی بوجود میاید، کل جامعه اسیراین نشریات و ذوق و سلیقه سردبیران آنان خواهد بود.

Last Edited 19/09/2017 - For all comments on this site info@signandprint.ca