General Issues Related to the Community

Main Page  Articles Photo Gallery  Videos 

نامه سرگشاده به دکتر رضا مریدی
دعوت به همبستگی و گفت وشنود، نه جنگ ودعوا
 

از آن نظر که "همبستگی و حمایت" به گفتگو اهمیت زیادی میدهد این نامه را به اشتراک
گذاشته است و امیدوار است که در رابطه با این موضوع گفتگوئی صورت گیرد.

January 07,  2015
منتشره در ایران استار شماره 1090  - صفحه 41
دکتر شجاع الدین ضیائیان

  ۳) بنیانگراری و فعالیتهای مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا را به مدیریت اجرائی یک ایرانی-کانادایی که در یکی ار مراسم جایزه دادن آن مرکز به دو تلاشگر حقوق بشر ایرانی و سوری سخن میگفتید، به جنابعالی، دکتر مریدی عزیز، و به جناب اردشیر زارع زاده  شادباش عرض میکنم. به شرط اینکه این مرکز  فقظ پاپیج ایران و سوریه و روسیه نبوده باشد و سزاوار نامش باشد و نقض حقوق بشر درهمه جا در عرصه بین الملل را در نظر گیرد از جمله نقض فاحش این حقوق در عربستان سعودی و افغانستان اشغالی و پاکستان استعمارساخته و اسرائیل و توسط پلیس ایالتهای متحد آمریکا را نیز افشا و محکوم کند، نه اینکه اهرمی باشد برای بر اندازی دولتهایی که به زورمداران تعظیم نمیکنند. چنانکه در مورد نظام مشروطه سلطنتی و سقوط ایران زمان شاه هم چنین شد.

۴) متوجه هستم که شما میخواهید نه ایران بلکه رژیم جمهوری اسلامی  را تضعیف کنید و محکوم کنید. خب مگر در این ۳۵ سال محکوم نکردید و نکردند؟ چی شد؟ یک قدری به راه حلهای دیگر هم فکر کنید.

 ۵) امروز تضعیف ایران حتا در شکل جمهوری اسلامیش یعنی تقویت داعش و عربستان و طالبان و جنگطلبان و جنگ افزارفروشان. زیرا بین ایران (ج ا ا) و آنها دشمنی است. دور و بر ایران را نگاه کنید. ببینید برخی نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا چطور بیشرمانه هنور سخن از حمله نظامی به ایران و سوریه و روسیه میکنند، انگار که خونه خاله است.

 ۶) ما باید امروز هوادار گفت و شنود باشیم و از حرکتهای کینه توزانه و جنگ افرورانه بپرهیزیم. اگر بیشترین ایراینان که قبلا به جمهوری اسلامی رای داده اند اکنون پشیمانند ( که اگر بزرگی است) راه حل در داد و فریاد و شعر و شعار و قهر و جنگ نیست، در گفتگو و مهربانی و آشتی و همبستگی است تا بلکه دوستانه و متمدنانه رفراندومی در ایران برای تغییر قانون اساسی برگزار شود.

 ۷) من از نماینگان ایرانیتبار پارلمان کانادا میخواهم که در جهت تشنج زدایی بین المل  وزیر خارجه کانادا را به سفر به ایران برای تجدید مناسبات تشویق کنند و همراه او به ایران روند و با نمایندگان مجلس اسلامی ملاقات و گفتگو کنند.

 جناب دکتر مریدی،

من خرسندم که به جمهودی اسلامی رای   نه دادم و همه عمرم آرزومند یک ایران بزرگ آزاد و آباد بوده در این راه بسیار تلاش کرده ام و زندگی خود و خویشانم را وقف آن کرده ام. اما تغییر نظام کنونی،  اگر مردم با چنین تغییری موافق باشند، فقط از راه مسالمت آمیز و برگزاری همه پرسی مطلوب است و از راه قهر و جنگ و دخالت خارجی، آمریکا یا انگلیس یا کانادا ما را به مقصود نمیرساند. یک ایران آزاد و آباد و همبسته و همه تکه اعضایش دوباده بهمپیوسته، عامل عظیمی برای صلح جهانی میشود و راه حلی است برای بسیاری ار معضلات جهان از  جمله تروریسم اسلامی و آلودگی و انهدام محیط زیست کره زمین.

 اگر با گفته من موافقید از شما استدعا دارم و دعوت میکنم برای ایجاد  گفتگوی نوین و تازه ای در راه ایجاد یک همبستگی همه گیر تلاش کنیم، و اگر موافق نیستید و ابهامی در سخن من هست  برای توضیح  در خدمتم و شما را به مناظره دعوت میکنم، تحت عنوان : برای آزادی و آبادانی ایران بزرگ و همبستگی ایرانیان چه کنیم که نکرده ایم؟

shodjaeddin@gmail.com  

دوست بسیار ارجمند و محترم، جناب دکتر رضا مریدی،

بر حسب اتفاق در هفته نامه ایران استار مطلبی از شما که با حروف برجسته عنوان شده بود خواندم که به سبب اهمیت بسیار آن و مطرح شدنش از سوی شخصیت ارزشمند و دوستداشتنیی چون جنابعالی واکنش مرا بر انگیخت و نظر به اهمیت فوق العاده ای که نه فقط برای همه ایرانیان بلکه برای جنگ و صلح در آسیای غربی (به اصطلاح خاور میانه) و آسیای مرکزی و مسائل حادی که امروز گرفتار آنیم دارد، به صورت پاسخی سرگشاده به عرض میرسانم، و از سردبیر محتدم و ارجمند، جناب بینش ، استدعا دادم با درج آن در ایران استار  باب یک گفتگوی مهم را در میان جماعت ایرانیان کانادا بگشایند.

 عحبا که ما همه از کمبود آزادی بیان در ایران مینالیم اما در کانادا که برای گفتگو در باره ایران بیشک از آزادی بیان کامل برخورداریم،  هنوز،  پس از ۳۵  سال ، گفتگوئی جدی و سازنده و نتیجه بخش در باره مهمترین موضوعات مربوط به ایران مشاهده نشده است. نکند که اشکال از رڑیم نباشد. از ماست که بر ماست.

 دکتر مریدی عزیز، از شما نقل شد که: ما بایستی از نمایندگان جدید و متخب ریچموند هیل و ویلودل در مجلس فدرال بخواهیم که در اولین نطق رسمی خود در پارلمان کانادا، مسئله حقوق بشر در ایران را گوشزد کرده و از سیاستمداران کانادایی بخواهند که نسبت به تضییع حقوق بشر در ایران بی تفاوت نباشند.

 شکی نیست که شماری از ایراینان با شما همفکر و همصدایند، ولی هم شما در اینجا راه اشتباه میروید هم همراهانتان را به راه اشتباه میبرید.

 کاری ندارم که شما در جمله بندی خود سهواً نمانیدگان محترم مجلس کانادا، آقایان علی احساسی و مجید جوهری، را غیر خودی و غیر کانادایی انگاشته اید، و میروم به اصل مطلب :

 ۱ ) دکتر مریدی، مگر پارلمان کانادا احتیاج به دو تا نماینده ایرانیتبار داشت که  به آنان  مسئله حقوق بشر در ایران را گوشزد کنند؟ کانادا سفارت ایران را بسته و با جمهوری اسلامی قطع رابطه کرده است. برای این کار دولت  هارپر هیج نیازی به هیج نماینده ایرانی پالمان نداشت. سی و پنج سال تبلیغات رسانه ای ضد ایرانی و ضد رژیم ج ا ا فعالیت  تلاشگران حقوق بشر کافی بود.  بر خلاف شما آرزوی من اینست که این هر دو نماینده ایرانیتبار پارلمان بتوانند روابط بین ایران و کانادا را بهبود بخشند تا مناسبات دیپلماتیک از سر گرفته شود.

۲) از سر گیری روابط و باز شدن سفارتخانه ها خواسته بسیاری از ایرانیانی است که با ایران رفت و آمد دارند و کسانی که مایلند با ایران کسب و کار کنند و آنان که با خانواده در رابطه اند و به گمانم خواسته بیشترین مردم درونمرز ایران هم هست. ولی من که ۳۶ سال است ایران نرفته ام و این دسامبر هم که خیال سفر به زادگاهم داشتم از ترس نرفتم، بیش از هر چیز به خاطر پیشبرد صلح در منطقه و جهان، این تجدید مناسبات را حائز اهمیت میدانم.

منتشره در ایران استار شماره 1090  - صفحه 41
 


منتشره در ایران استار شماره 1089  - صفحه 8


Last Edited 06/09/2016 - For all comments on this site info@signandprint.ca