General Issues Related to the Community

Main Page  Articles Photo Gallery  Videos 

نامه سرگشاده به رضا مریدی و دیگر رهبران کامیونیتی

متاسفانه رسانه های فارسی زبان ما به دلایل  وابستگی های مالی، عقیدتی و رابطه ای، نقد و انتفاد در باره این موضوع  پر اهمیت، و هر آنچه که در کانادا در رابطه با ایران انجام میگیرد را بر خود حرام دانسته و آنرا در صلاحدید منافع خویش ندانسته،  و هر کدام به نحوی از کنار آن گذشته اند. غافل از آنکه حاصل این نحوه برخورد با چنین مسائلی، که  به این نزدیکی و در کنار گوش ما اتقاق میافتد، همانا بی اعتباری گردانندگان و آن رسانه ها خواهد بود.

امید و انتظار جامعه از رهبران و بخصوص شخص شما چیز دیگریست. جامعه واقف بر آن است، و این حق را به رهبران و به خود میدهد، که در شرایط  و مواردی که منافع جمعی در میان است، به حمایت و شرکت  در فعالیت هائی اقدام نمایند، که خود با آنها موافق و هم عقیده نمی باشند. از همین رو مطمئنن تا به حال متوجه آن گردیده اید، که  در جهت حفظ  و حمایت تنها ایرانی که در مقام جنابعالی قرار گرفته ،  در تمامی  موارد، اکثریت جامعه پشتیبان شما بوده است.  فکر نمیکنید که در بعضی  موارد سئوال برانگیز، لازم باشد که  با اظهار نظرهائی  صمیمانه و توضیحاتی صریح، روشن و بی کنایه، و برخوردی شفاف با جریانات بتوان مانع بوجود آمدن سوء ظن ها در افکار عمومی و  تفرقه در جامعه شد؟  فکر نمیکنید که اگر این روشن سازی ها قبل از آنکه  از طریق رسانه ها، شایعات و یا به صورت نامه های سرگشاده، از طریق اشخاص مربوطه انجام بگیرد، نتایج بهتری خواهد داشت؟  دوست دارم و امیداورم  که با درایتی که در جنابعالی میباشد، خود به اصل مطلب پی برده ، و بدون آنکه بخواهیم توضیحات بیشتری داده،  یا سئوالات را روشن تر بیان کرده و یا اینکه وارد جزئیات شویم ، خود همکاری نموده ودر رفع سوء تفاهمات جامعه را یاری دهید.

مریدی عزیز،  متاسفانه با این نظر جنابعالی که جامعه ما بسیار متحد میباشد، و آنرا  بارها جه در جمع و یا چه مستقیما  به اینجانب اظهار داشته اید، موافق نمی باشم. با تعداد ایرانیانی که در کانادا، بخصوص در تورنتو وجود دارند، با شخصیت ها و مشاغلی اینچنین بر جسته و موفق، جامعه ما لیاقت و شایستگی آنرا دارد که نه تنها  در کانادا بلکه در سطح جهانی، نقش مهمتری را بازی کند. نه اینکه به این راحتی تمام این امکانات نادیده گرفته شده و به سادگی بازیچه دست این و آن قرار گیرد.

 این را باید قبول کنیم که اگر در این امر کوتاهی هائی وجود دارد، رهبران، فعالان اجتماعی، رسانه ها و تک تک افراد جامعه هر کدام به سهم  و موقعیت اجتماعی خود  در آن شریک و مقصر میباشند.  باید بپذیریم  که اگر قرار باشد تغییری در این وضع به وجود آید ،  چشم امید و انتظار ما بیشتر به سوی افرادی میباشد، که به ترتیب در سطح های بالاتر اجتماعی قرارگرفته اند. خواسته و ناخواسته شخص جنابعالی در راس قرار گرفته و بار این وظیفه سنگین بر دوش شما می باشد.  هر حرکت شما  و دیکر رهبران جامعه میتواند بر وحدت و یا تفرقه در جامعه بسیار موثر باشد. چه بسا بهتر که حرکتی انجام نگیرد، اگر حاصلش دلسرد شدن جامعه و عدم اطمینان  افکار عمومی نسبت به رهبران و فعالیت های اجتماعی و بخصوص سیاسی باشد.

.

ضیافت " شب پشتیبانی مالی از برای پیشبرد دمکراسی و آزادی در ایران" با حضور فرح و رضا پهلوی که اخیرا در تورنتو برگزار شد، و جنابعالی نیز در آن شرکت داشته اید را بهانه ای قرار داده ام تا چند کلمه ای با شما و دیگر رهبران جامعه درد دلی کرده باشم.

دعوت و حضور شما در این مهمانی مطئنن به عنوان وزیر،  یا نماینده  پارلمان اونتاریو و یا یک شخص عادی، همانند چهار صد نفر دیگری که در این گرد همائی شرکت کرده بودند،  نبوده است. شما بعنوان تنها ایرانی  که توانسته است اینچنین به رده های بالای سیاسی کانادا دست یاید، طبیعتن به  یکی از رهبران اصلی  کامیونیتی ایرانی مبدل گشته اید. نحوه رفتار، عمل و همکاری شما ، دلایلی از آن میباشند که جنابعالی به این امر آگاهی کامل داشته،  و نقش خود را در حد توان  بخوبی ایفا مینمائید. جامعه نیز واقف بر آنست که عمل کردن به نحوی که صد در صد افراد از آن  راضی باشند غیر ممکن بوده،  و  خواه ناخواه این وظیفه خطیر و سنگین با خود مشکلاتی برای شما همراه داشته،  که کم و بیش جامعه با آنها آشنائی دارد.

نمایندگی و یا بهتر بگویم رهبریت یک جامعه با خود مسئولیت هائی را هم به همراه میاورد. جامعه نیز خود را مستحق حقوقی دانسته و انتظار آنرا دارد که رهبران به آن جوابگوی باشند. جنابعالی بهتر از من آکاه هستید که نحوه برگزاری این گردهمائی،  شرکت  شما در آن،  نحوه برخورد برگزار کنندگان این برنامه با رسانه های فارسی زبان ،  بحث ها و اختلاف نظر هائی  را در جامعه  بوجود آورده  است.  شاید جمع بندی و نتیجه گیری ازهمه آنها کاری بسیار مشکل باشد،  ولی مطمئنن نادیده گرفتن و در سکوت از کنار آنها گذشتن هم،  مضراتی را برای جامعه به همراه  خواهد داشت .  حداقل میتوان بر سر اصولی هر چند کلی و ابتدائی  توافق نظر جمعی داشته باشیم، و با رعایت آنها شاید بتوانیم  سوء تفاهمات کمتری در جامعه بوجود آورده،  و یکپارچگی آن را حفظ  نمائیم. اگر فرد، گروه  و یا ارگانی در رعایت این اصول کوتاهی نماید این را وظیفه خود و دیگران بدانیم که تذکرات لازم را به آنها  داده،  سعی در تصحیح آنها نموده  و یا حد اقل با بر زبان آوردن آنها، اذهان عمومی را روشن سازیم. غیر از این، سکوت،  بی تفاوتی  و نادیده گرفتن آنها از طرف شخص، میتوانند نشان هائی از موافقت و همسوئی او با آن جریانات تلقی شوند.

.جای شک  و شبهه ای نیست که نحوه برگزاری این گردهمائی بسیار سئوال بر انگیز میباشد. در خفا نگاهداشتن بسیاری از اطلاعات به بهانه های امنیتی در کشوری همچو کانادا، انتخاب مدعووین و از فیلتر گذراندن آنها، نحوه بر خورد  غیر دمکراتیک، حرفه ای و اخلاقی  با خبرنگاران و رسانه ها، عدم شفافیت و بسیاری از موارد دیگر که عنوان کردن جزئیات آنها میتواند ما را از هدف اصلی این گفتار دور نماید، باعث آن گشته اند که نسبت به اهداف این گردهمائی، بر خلاف آنچه در ظاهر بعنوان پیشبرد دموکراسی در ایران عنوان شده، عدم اطمینان حاصل گردد. خواه نا خواه هر که  با این جریانات همسو گردد و سعی در رفع نقیصه  و افشا سازی نکند، یا با آنها موافق بوده و یا خواسته و ناخواسته قربانی جهالت، هوی و هوس و جاه طلبی خویش گردیده است.

Last Edited 06/09/2016 - For all comments on this site info@signandprint.ca