Residency Questionnaire

Main Page  Reports Photo Gallery  Videos

Residency
Questionnaire
Campaign
2nd Gathering

August 20, 2013

Video
Part (1)

  با تشکر از سلام تورنتو، ایران استار و شهرما  حامیان همیشگی جامعه ایرانیان کانادا
از برای چاپ این مقاله در نشریه خود

 کمپین اعتراض به تاخیر در بررسی
 پرسشنامه های شهروندی

اولین جلسه گردهمائی در سی ام جولای، جهت بررسی و پیدا کردن راه حلی از برای برخورد با مشکل آنهائی که در زمان تقاضای شهروندی، پرسشنامه هائی جهت اثبات اقامت و حضور در کانادا دریافت کرده بودند بر قرار شده بود. آنچه بیشتر از همه در آن جلسه مورد توجه و تعجب قرار گرفت، تعداد قابل توجه شرکت کنندگان بود که تا به حال به ندرت دیده ایم که حدود صد نفر از افراد جامعه که اکثر آنان با این مشکل در گیر میباشند به گرد هم جمع شده و درباره آن گفتگو وراهیابی نمایند.

در جلسه دوم گردهمائی در رابطه با همین موضوع که در تاریخ سه شنبه 20 آگوست ساعت 7 بعد از ظهر در سیویک سنتر نورت یورک بر قرار گردید، اینبار آنچه بیشتر توجه را به خود جلب مینمود حضور رضا مریدی، نماینده پارلمانی ریچموند هیل، لیلی پورزند، علی احساسی و دیوید موسوی، کاندیداهای انتخاباتی  حزب لیبرال از ویلودیل بود. نسترن ادیب راد و همسرش هوتن که هر دو درگیر این مشکل میباشند به اتفاق دخترشان، آریانا از کسانی میباشند که پیشقدم این حرکت اعتراض آمیز و اجتماعی شده و این جلسات را به کمک دیگر فعالان اجتماعی تدارک دیده اند. گویا غیر از مهمانان سرشناس حاضر از حسن زرهی، محسن تقوی، شهرام بینش و اسد زرین مهر، سردبیران نشریات فارسی زبان و همچنین فرخ زندی، ریاست کنگره ایرانیان نیز دعوت به عمل آمده بود و تنی چند از آنان با اینکه قول آمدن داده بودند در جلسه حضور پیدا نکردند. با و صف این، حضور مابقی مهمانان شور و حالی به جلسه داده و میتوان گفت که با نظریات و راهنمائی های آنان این حرکت مسیر خود را پیدا کرد.

در جلسه اول گردهمائی، حضور لورن والدمن وکیل برجسته و پر سابقه کانادا که آریانا در دفتر ایشان فعالیت مینماید، باعث آن گردیده بود که به نظر آید، که اقدام به یک حرکت قانونی- گروهی بهترین راه عمل و راه مورد علاقه اکثریت حضاری باشد که در آن جلسه شرکت کرده بودند و که تعدادشان به بیش از نود نفر میرسید. گذشت سه هفته از آن تاریخ و تعداد محدود داوطلبین جهت این اقدام قانونی و حضور سی الی چهل نفر در جلسه دوم که اکثرا در جلسه اول حضور نداشته را میتوان دلیل و نشانی از آن گرفت که آن برداشت صحیح نبوده است. شاید بتوان اینطور نتیجه گرفت که اقدام قانونی جمعی که نیاز به حداقل پنجاه شاکی با مخارج هفتصد الی هزار دلار برای هر نفر، یکسال و نیم انتظار و با شانس پیروزی پنجاه درصدی باب طبع افراد شرکت کننده درجلسه اول نبوده است.

در جلسه دوم نیز مانند جلسه اول آریانا سمت مجری را بعهده داشت. ایشان بعد از شرح مختصری از جلسه قبلی و عملیاتی که در طول سه هفته گذشته انجام گرفته به معرفی مهمانان میپردازد. ضمنا ایشان اعلام نمود که از طریق سعید سلطانپور یکی از فعالان شناخته شده جامعه ایرانی که از بدو این حرکت کمک و راهنمائی های بسیار ارزنده ای در این راه انجام داده است، قرار ملاقاتی با جو دانیال، نماینده محافظه کار در پارلمان فدرال در تاریخ جمعه 30 آگوست تدارک دیده شده تا پنج نفر از داوطلبین دررابطه با این مشگل با ایشان ملاقات و گفتگو داشته باشند.

دیوید موسوی در سخنانش ضمن اشاره به دید منفی دولت محافظه کار نسبت به مهاجرین اظهار میدارد که هدف اصلی این دولت منافع مالی و اقتصادی میباشد. متاسفانه آنها در نظر نمیگیرند که بدون مهاجرین رسیدن به این اهداف امکان پذیر نمیباشد. قابل توجه است که در سالهای اخیر بیشترین تعداد مهاجرین در مناطق جنوبی استان انتاریو اقامت گزیده که اکثر آنان گرایش به حزب لیبرال داشته و تا زمانی که به شهروندی کانادا نپیوندند از حق رای محروم خواهند بود. دیوید دلیل اصلی سختگیری ها و به تاخیر در آمدن بررسی پرسشنامه های شهروندی را در رابطه با این موضوع می بیند.

بعد از دیوید، لیلی پورزند با شرح مختصری از سابقه کاری خود بین سالهای 2008 و 2010 با سمت دستیار مارتا فیندلی نمایده سابق حزب لیبرال در پارلمان فدرال از ویلودیل، خوشنودی خود را از این گردهمائی و حرکت خود جوش که میتواند نتایج بسیار مفید و مهم در بر داشته باشد اعلام میدارد. او اشاره میکند که بیش از 40% از مراجعه کنندگان به دفتر مارتا را افرادی تشکیل میدادند که معترض به همین تاخیرات در بررسی پرسشنامه های خود بودند. او شاهد آن بود که در بعضی موارد این تاخیرات و طولانی شدن زمان، باعث تغییرات ناخوشایند و از هم پاشیدن سرنوشت بعضی از مهاجرین شده است که در رابطه با آن مثال هائی را میاورد. لیلی اضافه میکند که با اینکه آنها از طریق دفتر یک نماینده فدرال با دولت تماس میگرفتند جز جوابهای فرمایشی و نامربوط و در بسیاری موارد حتی هیچ جوابی دریافت نمیکردند.

لیلی این نوع گردهمائی ها، آماده کردن یک پتیشن و پیوستن به کامونیتی های دیگر که با همین مشکل روبرو هستند را از راه حل های مناسب جهت برخورد با این مسئله میداند. او آمادگی خود را جهت تهیه پتیشن و یا تماس با کامونیتی ها دیگر را که بتوان از طریق آن اعتراض و صدای جمعی را بهتر به مسئولین رساند را اعلام میدارد.

بعد از لیلی پورزند علی احساسی از نحوه عمل و روش دولت محافظه کار سخن میگوید که چگونه یک موضوع را که شاید ظاهر منطقی داشته بهانه قرار داده تا به اهداف خویش که چیز دیگریست برسد. بطور کلی حامیان این دولت در شهرهای کوچک زندگی میکنند و در شهر های بزرگ همچو تورنتو، مونترال و یا ونکوور طرفداران زیادی ندارند. به همین دلیل آنانی که در شهرهای بزرگ ساکن شده اند بیشتر با این مشکلات درگیر میباشند. دولت به جای اینکه بصورت واقع بینانه و منطقی با یک مسئله برخورد نماید و یا به دنبال راه حل های اساسی باشد از اینگونه موضوعات سوء استفاده کرده تا به اهداف سیاسی خود برسد. علی دولت محافظه کار را با دولت ایران مقایسه میکند و اضافه میکند که این دو دولت نسبت به برخورد با مسائل بصورت ایدئولوژیکی رفتار کرده و بین آنها تشابهاتی وجود دارد. او در باره بسیاری از مشکلاتی که مهاجرین با آنها برخورد دارند صحبت کرده که یکی از آنها همین مسئله تاخیر در بررسی پرسشنامه های شهروندی میباشد.

رضا مریدی نیز سخنان خود را با مشکلات بی حدی که مهاجرین با آنها مواجه میباشند آغاز مینماید. او اظهار میدارد که دولت محافظه کار نسبت به استان انتاریو نظر خوبی ندارد و از همین رو مهاجرین در انتاریو با مسائل بیشتری برخورد دارند. او نیز این گردهمائی ها را بسیار مفید دانسته و تاکید بر پتیشن با حداکثر امضاء می نماید تا نمایندگان بتوانند آنها را در پارلمان فدرال بخوانند. چه بهتر که تعداد این پتیشن ها آنقدر باشد که هر روز در پارلمان یکی از آنان خوانده شود. مریدی بهترین راه حل بر این مشکل و مشکلات دیگر را همت و اتحاد کامونیتی در جهت سر کار آوردن لیبرال ها میداند.

دیوید تهیه یک نامه به صورت الگو را پیشنهاد مینماید که خود داوطلب آماده کردن آن میشود که هر فرد آنرا به نام و امضاء خود برای نماینده حوزه ای که در آن سکونت دارد بفرستد. مریدی نیز پیشنهاد مینماید نامه ای خطاب به او تهیه و به امضاء حداکثر افراد برسد که ضمن شرح مشکل و اعتراض از او بخواهند که در مجلس خوانده شده و با وزیر مهاجرت در میان گذاشته شود. لیلی طرح تهیه یک ودیو کوتاه را در میان میگذارد که آنهائی که با این مشکل برخورد دارند بصورت خیلی خلاصه اثراتی که این مسئله در زندگی آنان گذاشته بیان کرده تا بتوان این فیلم را به رسانه ها، نمایندگان و دولت فرستاده و افکار عمومی را به طرف این موضوع جلب نمود. او آمادگی خود جهت همکاری در رابطه با این طرح را نیز اعلام نمود.

میتوان گفت که این حرکت اعتراضی و اجتماعی بعد از این جلسه به همت و راهنمائی های مهمانان حاظر خط خود را پیدا کرده و " کمپین اعتراض به تاخیر در بررسی پرسشنامه های شهروندی" رسما کار خود را آغاز کرده است. از این رو از تمام کسانی که این پرسشنامه را دریافت کرده و آنهائی که مایلند دیگران را در این امر یاری دهند تقاضا میشود که به سایت "همبستگی و حمایت" مراجعه کرده و اطلاعات لازم را دریافت نمایند.

در ضمن از این موقعیت استثنائی استفاده شد و از کاندیدا های انتخاباتی مصاحبه خیلی کوتاهی به عمل آمد. میتوان از طریق سایت ذیل به لینک این فیلم و فیلم مربوط به کل جلسه دسترسی داشت.   

.

Video
Part (2)

Video
Part (3)

Video
Part (4)
Video
Part (5)
Video
Part (6)

Video (7)
3 Candidates

 عکسها از احسان یاری

 

Last Edited 04/10/2013 - For all comments on this site info@signandprint.ca