شاهد هستیم که تعداد قابل توجه ای از افراد کامیونیتی که هوادار حزب لیبرال میباشند، به دلیل اعتقاد و شناختی که از مایکل پارسا دارند، ترجیح داده که به جای حمایت از حزب، به حمایت از فرد بپردازند.

چه خوب میبود که این نحوه تفکر در کل جامعه بیشتر مرسوم میگردید، و رای دهندگان بیشتر به ارزش های فردی توجه میکردند تا به تمایلات حزبی. ولی شاهد هستیم زمانی که شانس موفقیت یک حزب به دلایل مختلف بیشتر میشود، شانس موفقیت کاندیداهای آن حزب به همان نسبت در هر حوزه بالا میرود. رای دهندگان بدون توجه به سابقه و ارزشهای فردی، در جهت حمایت از آن حزب به آن کاندیدا رای میدهند. از این رو می بینیم که در زمان های مختلف ناگهان کاندیدا هائی وارد صحنه میشوند که تا قبل از آن حتی یکبار هم نام آنها شنیده نشده است و با وصف این در انتخابات پیروز هم میگردند.

حزب کانسرواتیو در سالیان اخیر چنان عمل نموده است که اکثریت جامعه نیاز به تغییر را لازم می بیند. جاستین ترودو نیز با بهره گیری از شهرت پدر، تصویری جوان، صادق و پرانرژی، و با شعار هائی که تغییرات اساسی را نوید میدهند، توانسته به حزب لیبرال حال و جان مجددی بدهد. ولی بهتر است که ما ایرانیان در رابطه با ویلودیل به این عامل کمتر اتکاء نموده، و بیشتر به همت، تعداد ایرانیانی که در این انتخابات شرکت کرده، و بر تشخیص صحیح خود سرمایه گذاری کنیم. اگر با کمی تلاش بیشتر در چند روز باقیمانده بتوانیم ورود یک کاندیدای ایرانی از ویلودیل را در اتاوا تضمین کنیم، واقعن هیف است که از آن دریغ کرده و بی اعتناء باقی بمانیم. به خاطر داریم که در انتخابات درون حزبی لیبرال در ویلودیل، علی احساسی با اختلاف حدود چهل رای بر رقیب کره ای خود برتری یافت. مطمئنن اختلاف آرا در انتخاباتی که در پیش است به این نزدیکی نخواهد بود، ولی در مجموع هر یک رای در کل تاثیر گذاشته و سرنوشت ساز میباشد.

مهمتر از همه افزایش میزان مشارکت ما ایرانیان در این انتخابات میباشد که بی شک حضور چهار کاندیدای ایرانی در آن بی تاثیر نبوده است. اگر در چند روز باقیمانده همچنان تمام توجه خود را بر این نکته پر اهمیت متمرکز نگاه داشته و از رو در روئی ها، حمایت هائی که تفرقه بوجود میاورند، و بخصوص تخریب کاندیدای رقیب بپرهیزیم، نتایج انتخابات هر چه باشد در دراز مدت تاثیرات مثبت آن در کامیونیتی دیده خواهد شد. همانقدر که در تک تک ما این حس بوجود بیاید که شهروند کانادائی میباشیم و با رای خود میتوانیم در تعیین حکومت ها دخالت داشته باشیم بزرگترین موفقیت میباشد. شاید به نظر عده ائی این امر بسیار طبیعی بنماید ولی متاسفانه عدم حضور ما در صحنه های سیاسی و مبارزات اجتماعی نمایانگر حس بیگانگی ما به کشوری میباشد که حدود چهل سال در آن حضور داریم. یکی از دلایل بیگانگی آن گروه از افراد که قدیمی تر میباشند و به صورت پناهنده وارد این کشور شده اند، وابستگی های عقیدتی آنها میباشد که هنوز حضور خود را در این کشور موقتی میپندارند. متاسفانه این افراد در حمایت از کاندیدا ها و رای گیری های خود هنوز به معیار هائی در رابطه با ایران رجوع کرده و مسئولیت های شهروندی خود را نسبت به کانادا نادیده میگیرند.

باشد که این انتخابات و حضور دو کاندیدای ایرانی در اتاوا باعث تغییرات بنیادی در کامیونیتی گردند. و این آغازی برای تغییرات اساسی در نحوه تفکر ما باشد تا به اهمیت حضور خود در کشوری دموکراتیک، منحصر به فرد، و نقشی که میتوانیم در رفع بی عدالتی های جهانی ایفا کنیم، پی ببریم.

Facebook/hambastegi.hemayat
Facebook/ICC 2014Election!  

چه خوب بود به حساسیت روزهائی که پشت سر میگذاریم واقف بودیم. خطاب من بیشتر به ایرانیان ساکن ویلودیل و دو کاندیدای انتخاباتی، علی احساسی و پویان طبسی نژاد از این حوزه میباشد. 19 اکتبر روز انتخابات است. در این روز نتیجه تلاش این دو کاندیدا و بسیاری از داوطلبینی که در کمپین های انتخاباتی آنها فعالیت های بی وقفه و چند ماهه ای را دنبال کرده اند مشخص خواهد شد. مطمئنن همه آنها ترجیح میدهند که به جای چانگسون لیونگ، نماینده فعلی کانسرواتیو در این حوزه، یک ایرانی در انتخابات آینده پیروز شود. ولی آنچه مسلم و ناخوشایند است تقسیم آراء میان دو کاندیدای ایرانی از حزب لیبرال و نیودمکرات میباشد که به نفع حزب کانسرواتیو تمام خواهد شد. چه بهتر که در درجه اول خود کاندیدا ها با برآورد وضعیت انتخاباتی، شانس موفقیت خود را سنجیده و دوستانه به نفع آنی که شانس بیشتری دارد کناره گیری کند.

در غیر اینصورت این وظیفه ما ساکن ویلودیل میباشد که اولن حتمن در انتخابات شرکت کنیم، و تا جای امکان نزدیکان خود را نیز به این عمل  تشویق کنیم. با کمی تحقیق و بررسی شانس موفقیت علی و یا پویان را ارزیابی کرده و آنی را برگزینیم که شانس انتخاب شدنش بیشتر میباشد. اگر ترجیح میدهیم که نماینده چینی تبار موفق گردد که جای گفتگوئی در میان باقی نمیماند، ولی اگر از یکی از دو حزب دیگر حمایت میکنیم آیا حاضریم که رای ما در انتخابات بی اثر بوده و به کسی رای دهیم که از قبل واقفیم که شانس موفقیتی نخواهد داشت؟ مطمئنن جواب به این سئوال منفی میباشد. پس چرا معقولانه عمل نکنیم؟ از هر طریقی که برایمان امکان دارد با دو کاندیدای ایرانی تماس بگیریم و آنها را متقاعد کنیم که راهی را برگزینند که نتیجه اش حضور یک نماینده ایرانی از ویلودیل در اتاوا باشد. اگر در این راه موفق نبودیم، خود راه صحیح را برگزیده و رای به آنی دهیم که تشخیص میدهیم شانس انتخاب شدنش بیشتر می باشد.

این را هم در نظر داشته باشیم که 20 اکتبر کارنامه عملکرد خود را در دست خواهیم داشت. این امید را در خود بپرورانیم که حداقل اگر کاندیدای چینی تبار پیروز گردید اختلاف تعداد آراء آنقدر بالا باشد، که حتی اگر دو کاندیدای ایرانی با هم ائتلاف میکردند، و یا ما تشخیص صحیح میدادیم، باز تاثیری بر نتیجه انتخابات نمیتوانست بگذارد، تا جای افسوس خوردنی در میان نباشد. البته نظر سنجی های روز های اخیر نتایجی غیر از این را پیش بینی میکنند. اگر یکی از دو کاندیدای ایرانی پیروز گردد، باز هم جای بحث و افسوسی باقی نخواهد بود. ولی اگر با شکست هر دو کاندیدای ایرانی روبرو گردیم و بعد از اعلام نتایج دریابیم که ائتلاف و یا شرکت تعداد بیشتری از ایرانیان ساکن ویلودیل میتوانست نتایج را تغییر داده و یکی از کاندیداهای ایرانی را راهی اتاوا کند، جز چهار سال افسوس خوردن راه دیگری برای ما باقی نخواهد ماند.

کمی عمیق تر به موضوع بنگریم. مگر نه انیکه هدف یک نماینده خدمت به جامعه است. یکی از مختصات یک نماینده شایسته، تشخیص صحیح اوضاع و داشتن حس از خود گذشتگی میباشد. اگر این دو عامل در کاندیدائی وجود نداشته باشند همان به که این کاندیدا راه به پارلمان نیابد. با نظر سنجی های متعددی که صورت میگیرند که در اکثر اوقات از صحت و دقت بالائی برخوردار میباشند، میتوان ارزیابی نسبتن صحیحی قبل از انتخابات در دست داشت. مگر آنکه تعداد آرای کاندیدا ها آنقدر به هم نزدیک باشند که ارزیابی از قبل را ناممکن سازند.

در رابطه با حوزه ریچموندهیل چنین مشکلی وجود ندارد چون پیروزی یکی از دو کاندیدای ایرانی، مایکل پارسا از حزب کانسرواتیو و یا مجید جوهری از حزب لیبرال حتمی میباشد. این خود موقعیت استثنائی را برای کامیونیتی به وجود آورده است، و باعث گردیده که عده بسیاری از افراد کامیونیتی فراحزبی عمل نمایند.