November 24, 2016
با تشکر از ایران استار و شهرما  

 لوحانه ثمراتی هم در جهت لابیگری داشته و یا خواهند داشت؟ آنچه مسلم است با طرح شکست خورده طومار و رفتار های لابیگرانه هییت مدیره تعداد بیشتری از افراد به تغییر و تحولات در این رابطه و گسترش نفوذ جناح چپ توجه خواهند کرد. اما اینکه چرا در درجه اول اعضاء و در نهایت افراد کامیونیتی نسبت به این نوع رفتار ها زمانی که در نهادی همچو کنگره صورت میگیرد به صورت عملی واکنشی نشان نمیدهند سئوال برانگیز است. عدم شرکت در فعالیت ها که یکی از نمونه هایش عدم انجام رای گیری امسال کنگره بود، یا عدم شکل گیری کمیته ها به دلیل نبود داوطلب، و یا آرام و خاموش شدن جنب و جوش ها در رسانه ها و سوشیال مدیا، بی شک نشان هائی از وخامت اوضاع میباشند. ولی نمیتوان انتظار داشت که خود بخود راه حل هائی به همراه داشته باشند. در ثانی چرا در جامعه ای دموکراتیک که احقاق حقوق وظیفه شهروندی میباشد افراد از آزادی و امکانات موجود برای بیان اعتراضات خود بهره نمیگیرند.

با همه این اوصاف، زمانی که عده ائی برای منافع شخصی و گروهی خویش حتی به چنین نهادی رحم نمیکنند، افرادی هم وجود دارند که دور از هیاهو ها به خدمت رسانی مشغول میباشند. اینبار به همت فرح آملی از "گروه ایرانی حمایت از بیماران سرطانی" مجموعه ائی از سمینارهائی در رابطه با "آگاه سازی و خودشناسی برای زندگی سالمتر" برنامه ریزی شده است. این برنامه شامل چهار جلسه در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه این هفته در سیویک سنتر نورت یورک با شرکت دکتر زرین آزادی و امیر بهبهانی بصورت رایگان برقرار خواهند شد.

بد نیست که سری به صفحه رسمی کنگره ایرانیان بزنیم و با توجه به آخرین پست های به اشتراک گذاشته تا اندازه ائی به نحوه تفکر هییت مدیره و مشغولیات ذهنی آنها پی ببریم. پرنده ملی کانادا، نامه اعتراضی به سناتور آندره پریت، ضیافت سیمرغ، مقاله علی بانگی در رابطه با بازگشائی سفارت، ده بلیط سیمرغ برای دانشجویان، ضیافت سیمرغ، پیروزی سیاسی حبیب در آمریکا، به یاد جانباختگان 11 نوامبر، مبارزات انتخاباتی کانسرواتیو ها، مسافرت به اصفهان، ضیافت سیمرغ، نشست وزیر امور خارجه با ایرانیان، آخرین پست های این صفحه میباشند. حال تصور کنیم که اگر پروانه خارابی (کمک به مردم)، مریم ناظمی (کارگران مصدوم) و یا فرح اصلانی آملی (گروه ایرانی حمایت از بیماران مبتلا به سرطان)، که همگی داوطلبانه در خط باور های خود فعالیت میکنند، مدیریت این نهاد را به عهده داشتند، این صفحه به چه صورتی در میامد. باید بپذیریم که تا به امروز در هر هییت مدیره یک یا دو نفر بوده اند که بقیه مدیران  را تابع خویش قرار داده و فعالیت های این نهاد را شکل داده اند و نه اساسنامه. متاسفانه امسال این نهاد رنگ و بوی خواسته های لابیگرانه بیژن احمدی را بخود گرفته است.

برای دسترسی به فیلم هائی از مراسم یادبود حمید سیف زاده و سمینار ها به سایت "همبستگی" مراجعه شود.

www.hambastegi.ca  647-748-5991  
 Injured Workers 647-748-3302
[facebook/hambastegi.hemayat]
 [Let's talk ICC] 
[facebook/aiding people
No Deportations To Iran

هر ساله کاندیدا ها نیز مانند سیاستمداران در زمان انتخابات کنگره ایرانیان برای سنگین تر کردن برنامه های خود قول های فراوانی میدهند که به محض موفقیت آنها را به باد فراموشی می سپارند. تعجب بر اینست که در رابطه با چنین نهادی که هدف اصلی اش خدمت کردن به مردم بوده و یک کار داوطلبانه بدون پاداش میباشد چرا میبایست چنین عمل شود. هر هفت عضوی که سال گذشته بدون رای گیری  به هییت مدیره پیوسته اند طبق برنامه مشترکی " بررسی وضعیت مشکلات سالمندان و بازنشستگان" را بخشی از اهداف خود قرار داده بودند. در ماه جولای نیز با حضور در بنیاد پریا با سالمندان ملاقات کرده و بعد از آن دیگر فعالیتی در این زمینه از آنها دیده نمیشود. یادآوری این موضوع بخصوص در رابطه با از دست دادن شادروان حمید سیف زاده میباشد که انگاری آخرین رئیس انجمن ایرانیان قبل از منحل شدن این نهاد میباشد. ایشان یکی از مسن ترین فعالان اجتماعی بوده که علاقه فراوانی به فعالیت های کنگره ایرانیان داشت. آخرین حضورایشان در جلسه مناظره کاندیدا ها بوده که به آنهائیکه به زبان فارسی صحبت نمیکردند اعتراض کرده است. باشد که به احترام ایشان هم که شده روزی که هییت مدیره کنگره از فرهنگ دوستان کامیونیتی تشکیل شده باشد، فارسی زبان رسمی کنگره اعلام گردد. روز یکشنبه گذشته مجلس یادبودی از ایشان در هتل نووتل نورت یورک برگزار گردید. حضور بسیاری از فعالان و افراد برجسته کامیونیتی، نمایندگان مجلس، رسانه ها، اعضای هییت مدیره کنگره سال گذشته و امسال باعث خوشنودی میباشد. باشد که خدمت داوطلبانه به جامعه وفعالیت در بهبود سازی کامیونیتی آنچنان ارج و مقامی پیدا کند که از دست دادن افرادی همچو حمید سیف زاده افسوسی برای همگان باشد.

"سیمرغ" عنوان ضیافتی میباشد که در ظاهر جهت تقدیر از زحمات بعضی از فعالان اجتماعی و افراد موفق جامعه در تاریخ دوم دسامبر در یکی از بنکت هال های نورت یورک برگزار خواهد شد. جای شک و تردید است که مبادا این حرکت نیز مانند طومار که هدف اصلی اش جمع آوری امضاء در جهت بازگشائی سفارت و رفع تحریم ها بوده، برای تشکل و تقویت جناح لابیگر باشد. انجام چنین فعالیت هائی زیر پوشش این نهاد و به اسم اعضاء واقعن دور از اخلاق و انسانیت میباشد.  بعد از اعتراض به بهای گزاف ورودی 150 دلاری که مسلمن پرداخت آن برای بسیاری از اعضاء امکان پذیر نمیباشد، بالاخره تایاز فخری، یکی از اعضای هییت مدیره، در یکی از پست های فیسبوکی اش اعلام میکند که یکی از اهداف برگزاری این ضیافت جمع آوری کمک های مالی میباشد. متاسفانه صورتجلسات آنقدر دیر به دست اعضاء میرسند ویا اینکه آنقدر خالی از محتوا میباشند که نمیتوان به انگیزه فعالیت ها  و گفتگو های به عمل آمده در جلسات هییت مدیره پی برد. بطور مثال صورتجلسه 19 سپتامبر چند روز پیش یعنی حدود سه ماه بعد از زمان برگزاری، در سایت کنگره قرار میگیرد. معلوم میگردد که در رابطه با پتیشن بازگشائی سفارت هیچگونه گفتگوئی در هیچیک از جلسات حضوری اعضای هییت مدیره صورت نگرفته است. البته این موضوع بعید به نظر میرسد ولی به نظر میاید که اعضای هییت مدیره تمایلی ندارند که دیگران از نظرات فردی آنها نسبت به این موضوع حساس و مهم آگاهی پیدا کنند. در رابطه با جمع آوری کمک های مالی نیز جای بحث بسیار است ولی آیا در این رابطه گفتگو هائی به عمل آمده و یا اینکه آیا اعضاء روزی از آنها مطلع خواهند شد جای شک و تردید میباشد. جالب توجه، انتخاب طنز آمیز و نحوه ارائه این عنوان برای این ضیافت است. در بیانیه هییت مدیره از "عشق و اتحاد" سخن به میان میاید. متاسفانه تا به امروز در کامیونیتی ما چنین تفرقه و خصومتی که حاصل از نحوه فعالیت های لابیگرایانه کنگره میباشد وجود نداشته است. بوضوح دیده میشود که دیگر اثری از فعالان اصلی و قدیمی که با فعالیت های خود باعث شدند که این نهاد از دست جناح راست رهائی پیدا کند نیست. متاسفانه به جای اینکه نیروها را صرف خدمت به کامیونیتی کنیم میبایست چند سالی را هم به مبارزه با جناح چپ لابیگر به سرگردگی بیژن احمدی که ریاست فعلی کنگره را به عهده دارد بگذرانیم.

هییت مدیره کنونی آنچنان خودسرانه عمل میکند و اعضاء آنچنان نسبت به این نهاد و رفتار مستبدانه مدیران آن بی تفاوت و دلسرد شده اند که آدمی را به حیرت میبرد. آیا واقعن این گونه  رفتارهای ساده

Video (دعوت)            Lili Nabavi (1)  سلام         Afsaneh Ahmadi (2)  پیامی از عطیه و عطا      Reza Moridi (3) تجلیل   

     Lili Nabavi (4)                           Javadi (5) نامه محسنی            Karim Zayyani (6) فرزند شمشیر                         

       Lili Nabavi (7)  نامه  عطیه و عطا                    Seyedi  (8) شعر ناظمی            Lili Nabavi  (9) خدا نگهدار