October 13, 2016
با تشکر از  شهرما  

البته ناگفته نماند که تدابیر امنیتی نیروی انتظامی، با به حرکت در آوردن پیاپیش مخالفین و حفظ فاصله با عزاداران که پشت آنها، در مسیر خیابان یانگ، مابین میدان مل لستمن و سوپر خوراک حرکت میکردند، در برقراری آرام این مراسم تاثیر بسزائی داشته است.

در تاریخ چهاردهم سپتامبر، کنگره ایرانیان و مجید جوهری کنفرانس خبری در پارلمان اتاوا برنامه ریزی میکنند که ویدئو آن از طریق سایت و صفحات فیسبوکی کنگره در معرض دید افراد قرار میگیرند. جای تعجب بود که چرا این ویدئو ها فقط شامل سخنان بیژن احمدی و مجید جوهری بوده و اثری از حضور خبرنگاران در آن دیده نمیشد. به همت، پافشاری، اصرار و سماجت کاووس صوفی بعد از نامه نگاری های متعدد با مجید جوهری، و سازمان پرس گالری که در جریان این نوع کنفرانس ها میباشد، بالاخره مهران فرازمند، دبیر کنگره ایرانیان لینک ویدئو کامل را که حاوی سئوالات دو خبرنگار حاضر و جوابگوئی های مجبد و بیژن بود به مشارکت میگذارد. بعد از مشاهده فیلم کامل، تازه میشد دریافت که چرا تمایلی به نمایش این بخش وجود نداشته است. خبرنگاران مجید را در موقعیتی قرار میدهند که یا میبایست به مخالفت با دولت لیبرال که خود نمایندگی آنرا به عهده دارد بپردازد، و یا اینکه بپذیرد که مداخله او در چنین طوماری بیهوده و بی مورد بوده است. آیا این حرکت غلط را باید ناشی از عدم پختگی سیاسی مجید، یا آلت دست این و آن قرار گرفتن دانست و یا اینکه اهدافی ورای این گفتگو ها وجود داشته که ما از آن بی خبر میباشیم. متاسفانه در کامیونیتی ما احساس وظیفه جوابگوئی و یا احساس مسئولیت نسبت به یکدیگر کمتر دیده میشود. وگرنه با در نظر گرفتن تمایل بازگشائی سفارت، توسط دولتی که مجید آنرا نمایندگی میکند، به منوال خود را کاسه ای داغ تر از آش دانستن است. در ضمن با در نظر داشتن اینکه هم مجید و هم بیژن با مشکلات کنگره به خوبی آشنائی داشته، این حرکت همچو ریختن روغن به داخل آتش است.

به موازات این وقایع که جنبه های منفی و دلسرد کننده آنها بیشتر بوده، تغییر و تحولاتی در حال صورت گرفتن میباشند که مطمئنن در دراز مدت نتایج خود را نشان خواهند داد. برگزاری عزاداری در معابر عمومی، واکنش نشان دادن مخالفین به آن، تجربه تلخ مجید جوهری از مداخله و حمایت از پتیشنی بیهوده و تفرقه انگیز، درسهای سخت و پیاپی ای که اعضای هییت مدیره کنگره، بخصوص بیژن احمدی هر روزه از وقایع می آموزند، سخت کوشی موفقیت آمیز کاووس صوفی در به دست آوردن بخش سیاه کنفرانس خبری، آنهم در شفافیت کامل، همگی نشان از تمرین های دموکراسی بوده که ما به آنها سخت نیازمند هستیم. امضای یک پتیشن و آشنائی پیدا کردن با پروسه آن به نحوی مشارکت در فعالیت های اجتماعی میباشد، حتی اگر در همان سطح باقی بماند. پتیشن 411 که موفق شد در مخالفت با اسلام ستیزی حدود هفتاد هزار امضاء جمع آوری کند، هفته گذشته به علت مخالفت کانسرواتیو ها بعد از قرائت آن در پارلمان مورد تائید قرار نمیگیرد و به فراموشی سپرده میشود. این همان سرنوشتی میباشد که تهیه کنندگان هر دو طومار موافقین و مخالفین با بازگشائی سفارت میبایست انتظار آنرا داشته باشند. ولی تلاش برای به دست آوردن امضاء خود سهمی در بوجود آوردن آگاهی در افراد و تشویق آنها در مداخله در فعالیت های جمعی میباشد. در مورد پتیشن های مربوط به سفارت نتایج حاصله در قیاس با تفرقه و لطمات جبران ناپذیری که در کامیونیی و کنگره بوجود می آورند متاسفانه بسیار ناچیز به نظر میایند.

از مراسم عزاداری، و سئوال جواب های خبرنگاران با مجید جوهری و بیژن احمدی فیلم هائی تهیه شده که میتوان از طریق سایت همبستگی به آنها دسترسی داشت. در ضمن مقاله مفصل تری در رابطه با مراسم عاشورا هفته آینده ارائه داده خواهد شد.

www.hambastegi.ca  647-748-5991  
 Injured Workers 647-748-3302
[facebook/hambastegi.hemayat]
 [Let's talk ICC] 
[facebook/aiding people

سال گذشته بخشی از مسلمانان ساکن تورنتو که اکثر آنها را ایرانیان و افغان ها تشکیل میدادند برای اولین بار مراسم عاشورا را از طریق راهپیمائی، نوحه خوانی و سینه زنی در معابر عمومی اجرا نمودند. همان طور که انتظار آن میرفت مراسم امسال بصورت وسیع تری برگزار گردید. از آن نظر که سال گذشته در این رابطه اطلاعات رسانی عمومی نشده بود، از یک طرف تعداد شرکت کنندگان کم تر و از طرف دیگر مخالفین غافلگیر شده و نتوانستند جهت ابراز مخالفت همزمان خود، در این مراسم حضور داشته باشند. به عکس، امسال هم عزاداران و هم مخالفین با آمادگی بیشتری هرکدام در جهت اهداف خویش در این مراسم حضور داشته اند. سال گذشته صفحه فیسبوکی "دسته سینه زنی تورنتو" در تاریخ 25 اکتبر یعنی یکروز بعد از مراسم، آغاز به فعالیت مینماید. در نتیجه اطلاع رسانی عمومی صورت نگرفته و شرکت کنندگان از طریق ارتباطات شخصی و شاید هم مساجد از این مراسم با خبر شده بودند. از اوایل آپریل امسال صفحه فیسبوکی "دسته سینه زنی تورنتو" با نمایش ویدئو های سال قبل شروع به فعالیت مینماید. در ماه سپتامبر جمع آوری کمک های مالی برای دستیابی به هفت هزار دلار مورد نیاز جهت پرداخت مخارجی همچو کرایه وسایل نقلیه، لوازم صوتی، و چاپ اعلامیه ها از طریق آنلاین (لینک مربوطه از صفحه فیسبوک حذف شده است) آغاز میگردد. در مجموع فقط هفت نفر با اهدای مبلغ 310 دلار در این امر مشارکت میکنند. وگرنه غیر از جمع آوری اعانات و نمایش فیلم های مربوط به سال گذشته، فعالیتی در این صفحه صورت نمیگیرد. مواردی نیز وجود داشته که نشان دهنده عدم تمایل آدمین های این صفحه نسبت به گفتگو با مخالفین بوده است. قابل توجه اینکه در صفحات فیسبوکی مراکز اسلامی همچو امام مهدی و یا امام علی در رابطه با این مراسم اطلاع رسانی نشده است. شرکت بعضی از اعضای هییت امناء این مراکز امکان اینکه آنها این مراسم را مورد تائید قرار نداده  از میان برمیدارد. با اینکه تعداد قابل توجهی از افغان های مقیم تورنتو به همراه واعظ حسینه متعلق به آن ها، در مراسم سال گذشته شرکت داشته بودند، صفحه فیسبوکی آنها نیز امسال در این رابطه اطلاع رسانی نکرده است.

از چند روز قبل، بحث و جدل هائی میان موافقین و مخالقین در اعتراض به اجرای این مراسم در معابر عمومی، در فیسبوک آغاز شده است. جای تعجب و تاسف است که چرا کنگره ایرانیان از تجربه سال گذشته استفاده ننموده و از چند ماه قبل گفتگوهائی پیرامون این مورد حساس برنامه ریزی نکرده است.

 روز چهارشنبه از قبل از آغاز مراسم که برای ساعت نه و نیم برنامه ریزی شده بود، مخالفین که تعدادشان حدود هفتاد نفر میبود با پرچم و بلند گوهای متعدد در میدان مل لستمن جمع شده و شروع به شعار دادن علیه جمهوری اسلامی و عزاداران نمودند. در ابتدا تعداد عزاداران بیش از چهار صد الی پانصد نفر نبوده که به تدریج در مسیر راهپیمائی به حدود هزار و پانصد نفر میرسد. (بدون احتساب آنهائی که در پیاده رو مسیر را می پیمودند). این رقم در رابطه با تعداد ششصد نفر سال گذاشته رشد قابل توجهی از خود نشان میدهد. با اینکه مخالفین از حملات لفظی و بعضی اوقات نا مودبانه استفاده نمودند، این تظاهرات حدود ساعت یک و نیم بعد از ظهر در محوطه سبز پشت پلازای ایرانیان، واقع در خیابان یانگ بدون درگیری به پایان میرسد.