|
August 18, 2016
|
در مقابل اهانت ها و تعرض به حقوق اعضاء از طرف هییت مدیره ائی که خود را مسئول و جوابگو نمیداند چه باید کرد؟ بخصوص هییت مدیره ای که نه تنها امکان گفتگو را بوجود نمیاورد بلکه کلیه راه های ارتباطی را نیز از میان برمیدارد. مطمئنن اگر تعداد بیشتری از افراد در صحنه حضور داشتند و زبان به اعتراض میگشودند، نیاز کمتری به چنین فریاد ها و شدت عمل ها می بود. ولی متاسفانه به جائی رسیده ایم که به جز انگشت شماری از افراد کسان دیگری در صحنه باقی نمانده اند. در نتیجه طبیعی و الزامی میگردد که به تندی زبان، صراحت لهجه و بلندی صدا افزوده تا که شاید اعتراضات به گوش تعداد بیشتری از افراد رسیده، سازنده و یا مخرب تاثیر گذار باشند. البته قابل فهم است که به گوش و چشم رهگذران و بی خبران این حرکت نامعقول و غیر قابل قبول بنماید. ولی برای آنهائیکه با دقت بیشتری به تغییر و تحولات در این نهاد در چند سال اخیر توجه داشته اند به تجربه ثابت شده است که این نحوه برخورد میتواند مانعی بر خودکامگی قدرت طلبان و دور نگاهداشتن آنها از این نهاد باشد. بطور مثال عکس العمل شدید سوده قاسمی، نایب رئیس کنگره ایرانیان به پوستری که در آن ماسکی بر صورت اعضای هییت مدیره گذاشته شده بود، نشان دهنده دریافت پیامی میباشد که بار ها از طرق مختلف سعی شده که به گوش اعضای هییت مدیره برسد.
اعتراض سوده و دیگر افراد به این نحوه عمل خود سئوال برانگیز میباشد. در جامعه ای زندگی میکنیم، که کشیدن کارتون و کاریکاتور افراد، انتفاد و تمسخر از طریق صدا گذاری روی نوار های تصویری، طراحی پوستر با دستکاری در تصاویر، ساخت ماسک و آدمک های کاغذی، بخش و نشانی از آزادی های بیان در مبارزات اجتماعی میباشد. ولی متاسفانه ما هنوز در بند افکار و اخلاقیات خود میباشیم. به جای اینکه سعی کنیم در این زمینه با قوانین آشنا شده، تغییر و تحولی در نحوه تفکر خود بوجود آورده، و خود را همراه جامعه کنیم، به داد و شیون میپردازیم. اگر هم از موقعیت اجرائی برخوردار باشیم قوانینی را وضع میکنیم که با باور ها و خصوصیات اخلاقی ما مطابقت داشته باشند. جهالت به قوانین و عقب ماندگی خود را نسبت به آنچه در جامعه مورد پذیرش قرار گرفته است را پایه قرار داده و در مسند قضاوت می نشینیم. چه خوب میبود آنهائیکه که با چنین روش هائی مخالف میباشند راه حل های تاثیر گذار دیگری را عنوان مینمودند. زمانی که حتی مقاله ارسلان کهنموئی پور، رئیس سابق کنگره ایرانیان، که در یکی از معتبر ترین نشریات کامیونیتی به چاپ رسیده است را حذف مینمایند دیگر از این افراد چه انتظاری را میتوانیم داشته باشیم. آیا این مقاله نیز همچو پوستر های مهدی شمس پرخاشگر مینمود؟ در چنین شرایطی که هییت مدیره خود را پاسخگو نمیداند چه باید کرد؟
|
مراسم یادبود و بزرگداشت عباس کیارستمی که در روز یکشنبه گذشته در بزرگترین سالن "تیف" که جشنواره های سینمائی در آن برگزار میشود، واقعه کوچکی نبود که بتوان در سکوت از کنارش گذشت. به همت تعداد محدودی از افراد، در حرکتی خود جوش در مدتی کوتاه با بودجه ای بسیار اندک که از طریق کمک های داوطلبانه تنی چند فراهم میگردد، برنامه ای تدارک دیده میشود که در خور و شایسته فردی میباشد که از دست دادنش باعث تاسف جهانیان گشته است. از قضا نگارنده نیز میبایست در آن نقش کوچکی داشته باشد که اگر در شرایط عادی صورت میگرفت حتمن از آن رو برمیگرداند. آنچه امروز باعث افتخار او میباشد مشارکت ناچیزش در این حرکت جمعی نیست. بلکه گذشتن از اصول، تمایل و باور های فردی در جهت منافع جمعی میباشد. بی شک برای آنهائی که بخش مهمی از توجه شان به کامیونیتی میباشد غیبت کنگره ایرانیان در این حرکت، بسیار محسوس و سئوال برانگیز می نماید. مطمئنن اگر این نهاد آنطور که میبایست جای خود را در جامعه پیدا کرده بود، خواسته و ناخواسته در این فعالیت جمعی در گیر شده و سهمی میداشت. نه فقط میتوانست کمکی برای برگزاری آن باشد، بلکه از طریق آن میتوانست اعتباری برای خود کسب کند. متاسفانه امسال کنگره ایرانیان آنچنان در مالکیت هییت مدیره اش در آمده که بصورت بی سابقه ای از کامیونیتی جدا و در انزوا قرار گرفته است. برگزاری چنین برنامه ای پر اهمیت با چنین موفقیتی نه فقط نمایانگر نیرو های نهفته در جامعه ما میباشد، بلکه نشان میدهد که چگونه آنجائیکه مدیریت صحیح و همدلی وجود داشته باشد، میتوان کارهای چشمگیری انجام داد. واقعن که در زمان و شرایط کنونی که از مدیریت و همدلی در کنگره ایرانیان بصورت اخص و در جامعه ایرانی ما بطور اعم اثری دیده نمیشود، چنین واقعه ای لازم مینمود تا نسیم تازه و دلگرم کننده ای باشد در ناامیدی های یکایک ما. شاید بجا باشد که بعد از گذشت سه ماه از فعالیت های هییت مدیره جدید کنگره ایرانیان این سئوال را مطرح نمائیم. در رابطه با مشکلات اساسی و همیشگی کنگره ایرانیان که همانا عدم شفافیت، عدم مشارکت جمعی و عدم جوابگوئی هییت مدیره ها بوده است، امسال چه تغییراتی بوجود آمده است؟ متاسفانه شاهد هستیم که نه تنها این مشکلات برطرف نشده بلکه شکل جدید و حادتری نیز به خود گرفته اند. از زمان انتخابات و ارائه برنامه توسط هفت کاندیدائی که امروز هییت مدیره را تشکیل میدهند مشخص مینمود که این افراد از استقلال فکری برخوردار نبوده و شهامت اظهار عقیده بطور صریح و مستقیم را ندارند. در صورتجلسات دیگر از گفتگو های صورت گرفته میان اعضای هییت مدیره خبری نیست. تا به حال در تصمیم گیری ها موردی دیده نشده که حتی یکبار عضوی از هییت مدیره نظر و یا رای مخالفی داده باشد. کلیه اعضای هییت مدیره همراه و همزمان مدیریت صفحه آی سی سی فوروم را در ظاهر به عهده گرفته اند، تا مبادا فرد خاصی مسئول حرکتی شناخته شود و یا مورد استیضاح قرار گیرد. علاوه بر این تا چند وقت پیش شخصیت دیگری نیز به نام " آدمین کنگره ایرانیان" وجود داشت که کلیه موضوعات و نظرات ارائه شده از طرف ایشان صورت میگرفت. بعد از اعتراضات متعدد بالاخره این شخصیت مجازی جای خود را به سرپرست روابط عمومی که به عهده بهزاد جزی زاده و علی بانگی میباشد میدهد. بطور کلی میتوان گفت که هییت مدیره راه حل را در پنهان نمودن خویش در پشت پرده آهنینی یافته، که کشور های بلوک شرق را در سال های جنگ سرد به یاد میاورد. تا شاید بتواند عدم صلاحیت، تجربه و شهامت خویش را از چشم جامعه پنهان دارد. در نتیجه شکاف و عدم اعتماد میان اعضاء و هییت مدیره نه تنها برطرف نشده بلکه به وخامت آن نیز افزوده شده است. تغییر کاربری صفحه فوروم در سوشیال مدیا و حذف حتی موضوعاتی که در سال قبل در این صفحه به اشتراک گذاشته شده است باعث آن گشته که گفتگو هائی در رابطه با دموکراسی، آزادی بیان، و فرهنگ سازی آغاز گردند. البته آنهائیکه شناختی از این هییت مدیره و نحوه تفکر اعضای آن داشتند، از آغاز فعالیت های امسال با پیش بینی اینگونه مشکلات و سانسور ها، هیچگونه حضوری در صفحه فوروم کنگره نداشته اند. آنچه بیشتر در این گفتگو ها مشاهده میشود اعتراضاتی به نحوه حضور آزار دهنده مهدی شمس، نگارنده این مقاله میباشد. ایشان این سئوال را مطرح کرده است که
|
بزرگداشت عباس کیارستمی، هنرمند برجسته ی ایران در سینما تیف تورنتو/فرح طاهری |
||||
|
Last Edited 05/01/2017 - For all comments on this site info@signandprint.ca |