July 21, 2016
با تشکر از ایران استار و شهرما  

با قبول اصل صداقت در جوابیه بهزاد، میبایست عدم آشنائی و نوپا بودن ایشان در فعالیت های کنگره را علت ضد و نقیض گوئی های او دانست. ایشان یا فراموش میکند و یا تا به حال به آن پی نبرده است که آنچه این نهاد را از دیگر سازمان ها متمایز میکند انتخاب هییت مدیره بر اصل آرای اعضاء، که میتواند کلیه افراد کامیونیتی را در برگیرد، میباشد. امسال به دلیل سر خوردگی و نا امیدی، مشارکت به حدی تنزل پیدا میکند، که هفت نفر به هییت مدیره راه می یابند که چهار نفر از آنها از جمله خود ایشان با مصوبه حق شرکت در انتخاباتی را پیدا میکنند که هیچوقت صورت نمیگیرد. متاسفانه اینان درب باز را دلیلی بر بی صاحب بودن خانه و توجیهی بر تصاحب و غصب آن پنداشته اند. بی شک اگر آگاهی بیشتری از تلاش های بی وقفه تعداد قابل توجهی از اعضای کنگره و افراد کامیونیتی در مبارزه با سوء استفاده از این نهاد در چهار سال گذشته داشتند، چنین بی پروا عمل نمی نمودند.

ایشان در رابطه با برقراری روابط میان ایران و کانادا اتکاء بر باور اعضای هییت مدیره کنونی میکند. در نظر نمیگیرد که هییت مدیره های  قبلی نیز با اتکاء بر باور های خود این روابط را بر خلاف منافع  کامیونیتی میدیدند. اینجا سخن بر باورهای اعضای هییت مدیره ها نیست. اگر با مبارزات خود براندازان را از صحنه خارج کردیم نه برای اینست که لابیگران و یا حامیان رژیم جایگزین آنها گردند.

آیا باید قسم ایشان را باور کرد و یا دمب خروس را. کامنت یکی از اعضای فعال کنگره را که به اعتراف خودشان تضادی با ضوابط  صفحه فیسبوکی کنگره نداشته حذف کرده و از شفافیت سخن میگویند. به هفت صورتجلسه فخر میفروشند که در آن بیش از شصت بار در رابطه با موضوعات مختلف رای گیری شده ولی یکبار هم حتی یک نفر رای مخالف نداده است. ده ها پیشنهاد داده میشود که از پیشنهاد دهنده اش اصلن نامی برده نمیشود. ساعت ها گفتگو میکنند ولی از آنها اثری نیست. حضور اعضاء را در جلسات هییت مدیره، اگر در مکان هائی عموم صورت گیرند، اگر از قبل ثبت نام نمایند، اگر تعهد دهند که سخنی به میان نیاورند، اگر عکس، فیلم و گفتگوها را ضبط نکنند، آزاد اعلام میکنند. آیا بهتر نیست که به صراحت بگویند که حضور در جلسات هییت مدیره برای اعضای کر و کور مانعی ندارد.

در بیابان لنگه کفش کهنه هم غنیمتی به حساب میاید. باید از بهزاد عزیز تشکر نمود که این شهامت را داشته است که برای یکبارهم که شده، بدون آنکه دست در دستان هشت نفر دیگر داشته باشد، و یا اینکه خود را پشت جمع پنهان نگاه دارد به اظهار عقیده و جوابگوئی میپردازد. با این امید که ایشان نیز قبول داشته باشد که با نامیدن "جوابیه" نباید این انتظار را داشته باشیم که هر آنچه را بر زبان میاوریم، مخاطب ما به عنوان جواب بپذیرد. و یا اینکه صحیح نیست که بخواهیم هر ورق کاغدی را به عنوان صورتجلسه به اعضاء بقبولانیم. بدون صداقت، شفافیت جز طبل تو داخلی نیست.

در پایان لازم به اشاره به این نکته طنز آمیز میباشد که حذف صفحه فیسبوکی کنگره در نشست سوم هییت مدیره به تصویب رسیده است و ما بر سر حذف یک کامنت به جر و بحث نشسته ایم. اگر تا به حال عملی نگشته آنهم معمای دیگری میباشد. باشد که هفته آینده در نامه سرگشاده به هییت مدیره بصورت عمیق تری به ریشه مشکلات بپردازیم.

www.hambastegi.ca  647-748-5991    Injured Workers 647-748-3302

[facebook/hambastegi.hemayat]          [facebook/ICC Election 2014]

[facebook/aiding people] 

مقاله این هفته خود را تحت عنوان "نامه سر گشاده به هییت مدیره نامشروع کنگره ایرانیان" به علت واقعه خارق العاده ای که چند روز پیش اتقاق افتاد به تاخیر انداختم. با در نظر داشتن این گفته که "فقط آدم های احمق تعجب میکنند" به مابقی ماجرا بپردازیم.

هفته گذشته در تاریخ چهاردهم جولای بهزاد جزی زاده، یکی از دو سرپرست کمیته مشارکت جمعی، لینک مقاله ائی را که بیژن احمدی، رئیس کنگره، پویان طبسی نژاد، سرپرست کمیته سیاست گذاری، و مهدی صمدیان، همکار جدید همین کمیته که به صورت  مشترک با نویسنده آن همکاری داشته اند، و در نشریه اینترنتی  "New Canadian Media" منتشر شده به اشتراک میگذارد. متاسفانه صورتجلسات، یا بهتر بگوئیم بخشنامه ها، به قصد آنقدر گنگ ارائه میگردند که داشتن اطلاعات صحیح غیر ممکن مینماید. از اینرو با در نظر گرفتن فعالیت های مهدی صمدیان در رابطه با وقایع عاشورا و برقراری روابط با ایران، میتوان ایشان را مسئول پیش برد اهداف کنگره در این زمینه تصور نمود. طبق آخرین صورتجلسه قرار است که از نظرات یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه رایرسون که به تائید رسیده ولی هنوز نام ایشان اعلام نگردیده، نیز به عنوان مشاور استفاده شود. دیگر جای شکی نیست که کنگره ایرانیان قصد آن دارد که برقراری روابط با ایران را هدف اصلی خود قرار دهد.

در اعتراض به هییت مدیره و این مقاله، که مدافع برقراری روابط بین ایران و کانادا بوده، از نام کنگره سوء استفاده کرده، و اطلاعات گمراه کننده ای را منتشر کرده است، کاووس صوفی کامنتی در صفحه فیسبوکی کنگره به اشتراک میگذارد. گویا نه تنها این کامنت، بلکه سئوال ایشان که چه کسی و چرا این کامنت را پاک کرده نیز بلافاصله حذف میگردند. هنوز مشخص نیست که این کار توسط کدامیک از آدمین های این صفحه، بیژن احمدی، بهزاد جزی زاده، علی بانگی، محسن خانیکی، و یا ادمینی که نقابی بر صورت دارد و مشخص نیست که کیست، صورت گرفته است. کاووس نیز چون جوابی دریافت نمیکند به اطلاع رسانی در صفحه لتس تاک در فیسبوک میپرازد، که مورد توجه و حمایت تعداد قابل توجهی از افراد قرار میگیرد. بالاخره بهزاد جزی زاده و بیژن احمدی مجبور میگردند که به این حرکت واکنش نشان داده، توضیحاتی ارائه داده، و هر دو، حذف کامنت کاووس را محکوم نمایند. جالب توجه است که سال گذشته، بیژن احمدی که سرپرست کمیته مشارکت جمعی را به عهده داشته، بار ها پست های افراد مختلف را به بهانه های واهی حذف میکرده و نیازی هم به پاسخگوئی در خود نمیدیده. اگر نام کسی که اینبار پست کاووس را حذف کرده است اعلام نگردد، میتوان گمان برد که آن فرد چه کسی میتواند باشد.

حذف، سانسور، عدم شفافیت، عدم احساس مسئولیت در قبال اعضاء، پدیده هائی جدید و یا غریب برای اعضای کنگره نمیباشند. بیشتر از ده سالی میباشد که با آن درگیر بوده و جز صبر وتحمل و سرخورده گی راه حل دیگری تا به امروز برای آن پیدا نشده است. آنچه به این واقعه حالت خارق العاده و فوق العاده میدهد جوابگوئی بهزاد جزی زاده میباشد. ایشان در جوابیه** ای به درازای این مقاله از کنار واقعه که همانا سانسور و حذف گفتار یکی از اعضاء میباشد گذشته و به جوابگوئی مقوله مطرح شده کاووس میپردازد. آدمی باید یا خود ساده اندیش باشد و یا اینکه دیگران را ابله بپندارد که با این روش سعی در تحت الشعاع قراردادن واقعه اصلی که همانا ماهییت اخنتاق، انحصار و قدرت طلبی همیشگی مدیران میباشد که اینبار بصورتی نا مشروع این نهاد را در اختیار گرفته اند. با همه این اوصاف باید دست بهزاد و قلم ایشان را بوسید و نام ایشان را در تاریخچه کنگره به ثبت رساند. این اولین باری میباشد که یکی از اعضای هییت مدیره کنگره ایرانیان احساس مسئولیت کرده و به جوابگوئی میپردازد.

** این جوابیه هم حذف شده است.