April 21, 2016
با تشکر از ایران استار و شهرما  

بیژن و سوده انگاری فراموش کرده اند که چهار صد تن از نهصد نفری که در انتخابات امسال شرکت کرده اند با نظرات آنها مخالف میباشند. آیا قانونی و اخلاقی مینماید که دو عضو از هییت مدیره اینچنین پارتیزان وار در مورد موضوعاتی تنش زا و پر اهمیت در محافل عمومی اظهار نظر شخصی نمایند؟ در اینصورت باید بپذیریم که آنچه سال گذشته در رابطه با نحوه عمل رضا بنائی در حمایت از کاندیدای ایتالیائی تبار کرده ایم، ناروا و نا حق بوده است. از بخت بد تا به امروز دوره ائی نبوده است که کنگره از گزند عوارضی ناشی از مداخله در موارد سیاسی که به ایران مربوط بوده، و به اتحاد و همبستگی کامیونیتی لطمه میزنند در امان بوده باشد. جای تاسف است که اینبار علمداران، دو تن از سازنده ترین، فعال ترین و جوان ترین اعضائی میباشند که هییت مدیره ها تا به حال به خود دیده اند. بی شک در سال آینده رهبری هییت مدیره را این دو تن به عهده داشته و از هم اکنون بیم آن میرود که با پیوستن تنی چند از اعضای جدید با همان گرایشات، صحنه برای یکه تازی آنها باز تر گردد. باشد که زمان به آنها بیاموزد که میان خدمت به خلق و چاکری نفس فاصله بسیار است.

با این امید که دوازده کاندیدای انتخاباتی امسال که نامشان اعلام گردیده به اهمیت تفاهم در هییت مدیره و دوری از موارد تنش زا اعتقاد داشته باشند. اینجا نیز جای تعجب است که چرا هیچکدام از این کاندیدا ها در مناظره ای که هفته گذشته به پیشنهاد تایاز فخری یکی از فعال ترین کاندیدا های امسال برگزار شد شرکت نکردند. برگزاری این مناظره به همت و ابتکار عمل دو تن از کاندیدا ها، و همیاری سعید سلطانپور یکی از فعالان اجتماعی در گرفتن اطاق در سیویک سنتر، در مدتی بسیار کوتاه از شگفتی ها و نشان دهنده قدرت همبستگی و همدلی میباشد. سال گذشته شاهد بوده ایم که در قصور هییت مدیره در گرفتن اطاق، کمیته حقوق بشر جلسات خود را در راهرو سیویک سنتر برگزار میکرد. امسال گرفتن اطاق برای آغاز فعالیت کمیته قوانین مهاجرتی آنقدر به درازا کشیده میشود که این کمیته آغاز به کار نکرده منحل میگردد. متاسفانه به جای اینکه هییت مدیره در تشویق و اطلاع رساتی در رابطه با اولین جلسه مناظره همکاری نماید با اعلامیه ای در سوشیال مدیا بیگانگی خود را به آن اعلام میدارد. بی شک این حرکت در عدم شرکت کاندیدا هائی که از هم اکنون عدم استقلال فکری، و یا عدم تمایل به برقراری ارتباط با اعضاء، و یا عدم باور به اهمیت گفتگو را از خود نشان میدهند بی تاثیر نبوده است. باشد که این نشانی از همفکری آنها بوده و نه صف آرائی قبل از اعلام نبرد.

قابل توجه است که چگونه هییت مدیره های مختلف، بخصوص تنی چند از اعضای آنها که در خصوصیات فردی و نحوه تفکر شباهت های بسیاری دارند، در عمل نیز وجه تشابهاتی از خود نشان میدهند. در سال 2012 نیز زمانی که به ابتکار عمل اعضاء، تظاهراتی خود جوش در اعتراض به بستن حساب های بانکی تعدادی از اعضای کامیونیتی توسط بانک تی دی، در مقابل یکی از شعبات آن بانک برنامه ریزی میشود، شب قبل از تظاهرات اعلامیه ای در سایت کنگره ظهور میکند که بیگانگی خود را نسبت به این فعالیت ها اعلام میدارد. تا زمانی که هییت مدیره ها خود را از اعضاء و کامیونیتی جدا ببیند، و ابتکار عمل آنها را ضعف و یا نفی رهبری خود تلقی کنند، اتحاد و همبستگی جزء شعاری، و پذیرش مسئولیت های اجرائی در کنگره جز برای امیال و اهداف شخصی و نفسانی، چیز دیگری نخواهد بود.

Facebook/hambastegi.hemayat
Facebook/ICC Forum

www.medishams.com

انتظار آن میرفت و میرود که با نزدیک شدن انتخابات کنگره ایرانیان، شور و هیجان بیشتری در کامیونیتی بوجود آمده و دیده شود. شاید هم استثنائی بودن سال گذشته که توجه و حضور بی سابقه اعضاء در فعالیت ها، مبارزات و مشارکت انتخاباتی را همراه داشت ما را بد عادت کرده باشد. با این امید که سکوت و سکون امسال کاندیدا ها، نشانی از خشکسالی و یا آرامشی قبل از طوفان نباشد.

هفته گذشته ارسلان کهنموئی پور، ریاست کنگره ایرانیان، نه در جواب، بلکه در ادامه مقاله تایاز فخری که هفته قبل از آن در سلام تورنتو به چاپ رسیده بود، مقاله ای تحت عنوان "تاملی بر مقاله تایاز فخری در باب روش های مدیریتی در کنگره ایرانیان" در همان نشریه منتشر میکند. این مقاله نیز همچو مقاله اولی به بررسی روش های مدیریتی پرداخته، و در اوضاع و احوال کنونی کنگره، کناره گیری از موارد تنش زا را ، مناسب تر میداند. جای تعجب است که چرا در طول سال از این نوع مقالات اثری دیده نمیشد تا هم باب گفتگو را بگشاید و هم در مدیریت هییت مدیره و کمیته ها تاثیر گذار باشند. و این خود نشان از عدم تشخیص بجا از شرایط زمانی، و دوری از واقعیت ها میباشد که فقدان آن در برخورد با موضوع بررسی نیز در هر دو مقاله مشاهده میشود. در این برهه زمانی حساس به جای اینکه از تجربه های خود استفاده نموده، به موضوعاتی بپردازیم که  کمکی به کاندیدا ها و رای دهندگان در تشکیل هییت مدیره ای منسجم باشد، به عکس با مطرح کردن بحث های گوناگون توجه اذهان عمومی را از موضوع اصلی دور میداریم.

نکته قابل توجه دیگر عدم امکان دسترسی به لینک مقاله ارسلان در سایت نشریه بود که به اشتراک گذاشتن آنرا غیر ممکن میساخت. شاید این نکته به نظر بی اهمیت بیاید ولی اگر با پاسخی همراه نباشد فضا را برای بروز سوء تفاهمات و شایعات آماده میسازد. البته با دست اندرکاران آن نشریه تماس گرفته شده، که تا این لحظه از اغراض و یا اغماض این امر پرده گشائی نشده است . مطمئنن اینگونه سئوالات در اذهان بسیاری از افراد بوجود میاید، ولی ایکاش خوانندگان از خود رغبت و عکس العملی نشان میدادند که هم نشریات به این امور توجه کرده و هم دلگرمی بیشتری در آنها بوجود می آمد. ناگفته نماند که اگر فردی به نشریه خود به عنوان فقط بیزینس و ممر درآمد بنگرد دلیلی ندارد که رفتار و عملکرد خود را توجیه کند. اما به عکس اگر عرف، اصول مطبوعاتی و بیطرفی را محترم بشمارد، خواننده را بخش مهمی از نشریه خود می پندارد. پرسش، نقد، اعتراض و انتقاد او را مثبت دانسته و خود را در مقابل آنها مسئول و جوابگو میداند.

در عوض در رابطه با گزارشی از مصاحبه یکی از رادیو ها با دو عضو دیگر هییت مدیره، بیژن احمدی و سوده قاسمی، در رابطه با برقراری روابط سیاسی میان کانادا و ایران، کوتاهی جبران شده، و در صفحه اول سایت همان نشریه لینک های متعددی با شرح و عکس دیده میشوند. این اواخر این دو تن انگاری به سمبلی از بازگشائی سفارت ها، در داخل و خارج کامیونیتی مبدل گشته اند. مشخص نیست که آیا آنها خود به رسانه ها مراجعه کرده و یا به عکس رسانه ها این دو را برای خبر سازی مناسب می بینند. اگر رسانه ها این دو نفر را به دلیل عضویتشان در هییت مدیره برای اظهار نظر معتبر شمرده و به آنها مراجعه میکنند، چرا اعضای دیگر هییت مدیره را نادیده میگیرند؟ اگر هدف نظرات شخصی آنها میباشد، چرا در هر کدام از گزارشات نام کنگره ایرانیان باید ذکر گردد؟